Tour de France 1987

74. Tour de France rozpoczął się 1 lipca w Berlinie, a zakończył się 26 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 22 etapów, w tym: 10 etapów płaskich, 8 etapów górskich i 5 etapów jazdy indywidualnej na czas. Cała trasa liczyła 4231 km.

Tour de France 1987
1986 1988
Data 126 lipca 1987
Etapów 25 (26)
Dystans 4231 km
Czas zwycięzcy 115 h 27' 42"
(37,294 km/h)
Zgłoszenia 207 kolarzy
Ukończyło wyścig 135 kolarzy
Podium
Pierwsze miejsce Irlandia Stephen Roche
Drugie miejsce Hiszpania Pedro Delgado
Trzecie miejsce Francja Jean-François Bernard
Pozostałe klasyfikacje
Górska Kolumbia Luis Herrera
Punktowa Holandia Jean-Paul van Poppel
Sprinterska Francja Gilbert Duclos-Lassalle
Młodzieżowa Meksyk Raúl Alcalá
Kombinowana Francja Jean-François Bernard
Najaktywniejszych Francja Régis Clère
Najwszechstronniejszych {{{najwszechstronniejszych}}}
Drużynowa Francja Système U
Drużynowa punktowa Francja Système U

KlasyfikacjeEdytuj

Klasyfikację generalną wygrał Irlandczyk Stephen Roche, wyprzedzając Hiszpana Pedro Delgado i Francuza Jeana-François Bernarda. Roche został tym samym pierwszym kolarzem z Wysp Brytyjskich, który wygrał Wielka Pętlę. Klasyfikację górską wygrał Kolumbijczyk Luis Herrera, punktową Holender Jean-Paul van Poppel, sprinterską Francuz Gilbert Duclos-Lassalle, kombinowaną jego rodak – Jean-François Bernard, a młodzieżową Meksykanin Raúl Alcalá. Najaktywniejszym kolarzem został kolejny reprezentant gospodarzy, Régis Clère[1]. W obu klasyfikacjach drużynowych najlepsza była francuska drużyna Système U[2].

Zwycięzca poprzedniej edycji, Amerykanin Greg LeMond nie wystartował w 1987 roku z powodu wypadku.

Po zakończeniu pierwszego etapu tej edycji prowadzenie w klasyfikacji generalnej objął Polak, Lech Piasecki, którzy został pierwszym kolarzem z bloku wschodniego, który nosił maillot jaune. Podczas tej edycji Touru koszulka ośmiokrotnie zmieniała właściciela, co było nowym rekordem.

Zmiany w stosunku do poprzednich edycjiEdytuj

W 1987 roku zmieniono zasady klasyfikacji młodzieżowej. W latach 1983-1986 była to w zasadzie klasyfikacja debiutantów, w której liczono wyniki tylko tych kolarzy, którzy startowali w TdF po raz pierwszy w karierze. Od 1987 roku klasyfikację tą otwarto dla wszystkich kolarzy poniżej 25 roku życia.

Zmniejszono także liczbę zawodników w poszczególnych ekipach z 10 do 9, by dopuścić więcej drużyn do startu[3].

DopingEdytuj

Podczas Tour de France testy dopingowe trzech kolarzy dały wynik pozytywny: Dietrich Thurau z RFN stosował nandrolon, a Włosi Guido Bontempi i Silvano Contini wspomagali się testosteronem[4].

DrużynyEdytuj

W tej edycji TdF wzięły udział 23[5] drużyny:

  • Teka
  • Ryalco-Postobón
  • RMO
  • Caja Rural
  • Fagor
  • Café de Colombia
  • Superconfex
  • Panasonic
  • Del Tongo-Colnago
  • KAS-Miko
  • Joker
  • 7-Eleven
  • Roland
  • Brianzoli-Chateau d'Ax
  • ANC-Halfords

EtapyEdytuj

Etap Data Trasa Dystans Zwycięzca
P 1 lipca   Berlin Zachodni   ITT 6,1 km   Jelle Nijdam
1 2 lipca   Berlin Zachodni   105,5 km   Nico Verhoeven
2 2 lipca   Berlin Zachodni   TTT 40,5 km   Carrera
3 4 lipca   Karlsruhe  Stuttgart   219,0 km   Acácio da Silva
4 5 lipca   Stuttgart  Pforzheim   79,0 km   Herman Frison
5 5 lipca   PforzheimStrasburg   112,5 km   Marc Sergeant
6 6 lipca StrasburgÉpinal   169,0 km   Christophe Lavainne
7 7 lipca ÉpinalTroyes   211,0 km   Manuel Jorge Domínguez[6]
8 8 lipca TroyesÉpinay-sous-Sénart   205,5 km   Jean-Paul van Poppel
9 9 lipca OrléansRenazé   260,0 km   Adrie van der Poel
10 10 lipca SaumurFuturoscope   ITT 87,5 km   Stephen Roche
11 11 lipca PoitiersChaumeil   206,0 km   Martial Gayant
12 12 lipca BriveBordeaux   228,0 km   Davis Phinney
13 13 lipca BajonnaPau   219,0 km   Erik Breukink
14 14 lipca PauLuz Ardiden   166,0 km   Dag Otto Lauritzen
15 15 lipca TarbesBlagnac   164,0 km   Rolf Gölz
16 16 lipca BlagnacMillau   216,5 km   Régis Clère
17 17 lipca MillauAwinion   239,0 km   Jean-Paul van Poppel
18 lipca Dzień przerwy
18 19 lipca CarpentrasMont Ventoux   ITT 36,5 km   Jean-François Bernard
19 20 lipca ValréasVillard-de-Lans   185,0 km   Pedro Delgado
20 21 lipca Villard-de-LansAlpe d'Huez   201,0 km   Federico Echave
21 22 lipca Le Bourg-d’OisansLa Plagne   185,5 km   Laurent Fignon
22 23 lipca La PlagneMorzine   186,0 km   Eduardo Chozas
23 24 lipca Saint-Julien-en-GenevoisDijon   224,5 km   Régis Clère
24 25 lipca Dijon   ITT 38,0 km   Jean-François Bernard
25 26 lipca CréteilParyż (Champs-Élysées)   192,0 km   Jeff Pierce

Liderzy klasyfikacji po etapachEdytuj

Etap Zwycięzca Klasyfikacja generalna
 
Klasyfikacja punktowa
 
Klasyfikacja górska
 
Klasyfikacja kombinowana
 
Klasyfikacja sprinterska
 
Klasyfikacja młodzieżowa
 
Klasyfikacja drużynowa
 
Klasyfikacja drużynowa punktowa
 
P Jelle Nijdam Jelle Nijdam Jelle Nijdam brak Jelle Nijdam brak brak Carrera Carrera
1 Nico Verhoeven Lech Piasecki Lech Piasecki Gilbert Duclos-Lassalle Dietrich Thurau Jean-Claude Colotti Del Tongo Roland
2 Carrera Erik Breukink Giovanni Bottoia Carrera
3 Acácio da Silva Erich Maechler Acacio da Silva Frédéric Brun Bruno Cornilet Gilbert Duclos-Lassalle Système U
4 Herman Frison Jörg Müller Dietrich Thurau
5 Marc Sergeant
6 Christophe Lavainne Bruno Wojtinek Hendrik Devos Christophe Lavainne Christophe Lavainne
7 Manuel Jorge Domínguez Jean-Paul van Poppel Raúl Alcalá
8 Jean-Paul van Poppel
9 Adrie van der Poel
10 Stephen Roche Charly Mottet Bruno Cornilet
11 Martial Gayant Martial Gayant PDM
12 Davis Phinney
13 Erik Breukink Charly Mottet Erik Breukink Jean-François Bernard Panasonic
14 Dag Otto Lauritzen Luis Herrera Raúl Alcalá Eleven-Hoonved
15 Rolf Gölz PDM
16 Régis Clère Raúl Alcalá Gilbert Duclos-Lassalle Eleven-Hoonved
17 Jean-Paul van Poppel Luis Herrera PDM
18 Jean-François Bernard Jean-François Bernard Eleven-Hoonved
19 Pedro Delgado Stephen Roche PDM
20 Federico Echave Pedro Delgado Eleven-Hoonved
21 Laurent Fignon
22 Eduardo Chozas Stephen Roche Système U
23 Régis Clère Jean-Paul van Poppel
24 Jean-François Bernard Stephen Roche Stephen Roche
25 Jeff Pierce Jean-Paul van Poppel
Klasyfikacja końcowa Stephen Roche Jean-Paul van Poppel Luis Herrera Raúl Alcalá Jean-François Bernard Gilbert Duclos-Lassalle Système U Système U

Klasyfikacje końcoweEdytuj

Klasyfikacja generalnaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Stephen Roche   Carrera 115 h 27' 42"
2.   Pedro Delgado PDM +40"
3.   Jean-François Bernard La Vie Claire +2' 13"
4.   Charly Mottet Système U +6' 40"
5.   Luis Herrera Café de Colombia +9' 32"
6.   Fabio Parra Café de Colombia +16' 53"
7.   Laurent Fignon Système U +18' 24"
8.   Anselmo Fuerte BH +18' 33"
9.   Raúl Alcalá 7-Eleven +21' 49"
10.   Marino Lejarreta Orbea +26' 13"

Klasyfikacja punktowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Jean-Paul van Poppel   Superconfex 263
2.   Stephen Roche Carrera 247
3.   Pedro Delgado PDM 228
4.   Jean-François Bernard La Vie Claire 201
5.   Jozef Lieckens Joker-Emerxil 195

Klasyfikacja górskaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Luis Herrera   Café de Colombia 452
2.   Anselmo Fuerte BH 314
3.   Raúl Alcalá 7-Eleven 277
4.   Pedro Delgado PDM 224
5.   Fabio Parra Café de Colombia 180

Klasyfikacja młodzieżowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Raúl Alcalá   7-Eleven 115 h 49' 31"
2.   Erik Breukink Panasonic +31' 46"
3.   Gilles Sanders KAS +59' 08"
4.   Jesper Skibby Colnago +59' 24"
5.   José Sanchis Orbea +1 h 08' 17"

Klasyfikacja sprinterskaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Gilbert Duclos-Lassalle   Z-Peugeot 249
2.   Jean-Paul van Poppel Superconfex 178
3.   Régis Clère Teka 142
4.   Martin Earley Fagor 100
5.   Teun van Vliet Panasonic 70

Klasyfikacja kombinowanaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Jean-François Bernard   La Vie Claire 72
2.   Laurent Fignon Système U 70
3.   Stephen Roche Carrera 69
4.   Luis Herrera Café de Colombia 65
5.   Anselmo Fuerte BH 65

Klasyfikacja drużynowa punktowaEdytuj

Pozycja Drużyna Punkty
1.   Système U 1790
2.   PDM 1804
3.   7-Eleven 1821
4.   Panasonic 1863
5.   BH 2670

Klasyfikacja drużynowaEdytuj

Pozycja Drużyna Czas
1.   Système U 346 h 44' 02"
2.   Café Colombia +38' 20"
3.   BH +56' 02"
4.   Fagor +1 h 07' 54"
5.   La Vie Claire +1 h 28' 54"

PrzypisyEdytuj

  1. PRIX DE LA COMBATIVITÉ: PALMARÈS DES COMBATIFS (fr.)
  2. Tour Xtra: Other Classifications & Awards (ang.)
  3. 1987: Drama on La Plagne (ang.)
  4. Doping bei der Tour de France 1947 – heute (niem.)
  5. Les équipes du Tour de France 1987 (fr.)
  6. Odcinek ten wygrał Guido Bontempi, jednak został zdyskwalifikowany za doping. Drugi na mecie Domínguez został przesunięty na miejsce pierwsze.

Linki zewnętrzneEdytuj