Otwórz menu główne

85. Tour de France rozpoczął się 11 lipca w Dublinie, a zakończył się 2 sierpnia w Paryżu. Wielka Pętla po raz pierwszy w historii rozpoczęła się w Irlandii. Wyścig składał się z prologu i 21 etapów, w tym: 12 etapów płaskich, 2 etapów górzystych, 5 etapów górskich i 3 etapów jazdy indywidualnej na czas. Cała trasa liczyła 3877 km.

kolarstwo szosowe Tour de France 1998
1997 1999
Ilustracja
Trasa Tour de France 1998
Data 11 lipca2 sierpnia 1998
Etapów 21 (22)
Dystans 3877 km
Czas zwycięzcy 92 h 49' 46"
(39,983 km/h)
Zgłoszenia 189 kolarzy
Ukończyło wyścig 96 kolarzy
Podium
Pierwsze miejsce Włochy Marco Pantani
Drugie miejsce Niemcy Jan Ullrich
Trzecie miejsce Stany Zjednoczone Bobby Julich
Pozostałe klasyfikacje
Górska Francja Christophe Rinero
Punktowa Niemcy Erik Zabel
Młodzieżowa Niemcy Jan Ullrich
Najaktywniejszych Francja Jacky Durand
Najwszechstronniejszych {{{najwszechstronniejszych}}}
Drużynowa Francja Cofidis

Spis treści

KlasyfikacjeEdytuj

Klasyfikację generalną wygrał Włoch Marco Pantani, wyprzedzając Niemca Jana Ullricha i Amerykanina Bobby’ego Julicha. Ullrich wygrał też klasyfikację młodzieżową, jego rodak - Erik Zabel wygrał klasyfikację punktową, a Francuz Christophe Rinero wygrał klasyfikację górską. Najaktywniejszym kolarzem został kolejny Francuz, Jacky Durand[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była francuska drużyna Cofidis.

DopingEdytuj

Tour de France 1998 był także nazywany Tour de Dopage (wyścig dopingu) w związku z aferami dopingowymi. Skandal wybuchł 8 lipca 1998 roku, gdy francuska policja aresztowała asystenta ds. żywieniowych drużyny Festina, Willy’ego Voeta, za posiadanie dużych ilości nielegalnych recept na narkotyki, erytropoetynę (EPO), hormon wzrostu, testosteron i amfetaminę[2].

Dwa tygodnie po aresztowaniu Voeta, 23 lipca 1998 roku, francuska policja przeprowadziła niezapowiedziane kontrole w pokojach hotelowych i autobusach zespołów i kolarzy. Środki dopingujące znaleziono w samochodach holenderskiej ekipy TVM. Następne etapy były zagrożone. Zaraz po tym jak wiadomość o akcji policji rozeszła się wśród zawodników w trakcie siedemnastego etapu wyścigu, zorganizowali oni siedzący protest i odmówili kontynuowania wyścigu. Po negocjacjach prowadzonych przez Jeana-Marie Leblanca, dyrektora Tour de France, policja zgodziła się ograniczyć najcięższe praktyki, dzięki czemu zawodnicy zgodzili się kontynuować wyścig[3]. Wielu zawodników zostało wykluczonych, a ekipy ONCE, Riso Scotti i Banesto wycofały się. Pozostali kolarze ukończyli etap jadąc powoli, bez numerów startowych, a wyniki zostały anulowane[4].

Wśród kolarzy przyłapanych na dopingu znaleźli się między innymi zwycięzca Marco Pantani, drugi w klasyfikacji Jan Ullrich, a także Andrea Tafi, Erik Zabel, Bo Hamburger, Laurent Jalabert, Marcos Serrano, Jens Heppner, Jeroen Blijlevens, Nicola Minali, Mario Cipollini, Fabio Sacchi, Eddy Mazzoleni, Jacky Durand, Abraham Olano, Laurent Desbiens, Manuel Beltran, i Kevin Livingston[5]. Trzeci w klasyfikacji generalnej Julich przyznał się do stosowania dopingu podczas tej edycji Touru w 2012 roku[6].

DrużynyEdytuj

W tej edycji TdF wzięło udział 21[7] drużyn:

EtapyEdytuj

Etap Data Trasa Dystans Zwycięzca
P 11 lipca   Dublin   ITT 5,6 km   Chris Boardman
1 12 lipca   Dublin   180,5 km   Tom Steels
2 13 lipca   Enniscorthy  Cork   205,5 km   Ján Svorada
3 14 lipca RoscoffLorient   169,0 km   Jens Heppner
4 15 lipca PlouayCholet   252,0 km   Jeroen Blijlevens
5 16 lipca CholetChâteauroux   228,5 km   Mario Cipollini
6 17 lipca La ChâtreBrive-la-Gaillarde   204,5 km   Mario Cipollini
7 18 lipca Meyrignac-l’ÉgliseCorrèze   ITT 58,0 km   Jan Ullrich
8 19 lipca Brive-la-GaillardeMontauban   190,5 km   Jacky Durand
9 20 lipca MontaubanPau   210,0 km   Léon van Bon
10 21 lipca PauLuchon   196,5 km   Rodolfo Massi
11 22 lipca LuchonPlateau de Beille   170,0 km   Marco Pantani
23 lipca Dzień przerwy
12 24 lipca Tarascon-sur-AriègeCap d'Agde   222,0 km   Tom Steels
13 25 lipca FrontignanCarpentras   196,0 km   Daniele Nardello
14 26 lipca ValréasGrenoble   186,5 km   Stuart O’Grady
15 27 lipca GrenobleLes Deux Alpes   189,0 km   Marco Pantani
16 28 lipca VizilleAlbertville   204,0 km   Jan Ullrich
17 29 lipca AlbertvilleAix-les-Bains   149,0 km brak
18 30 lipca Aix-les-Bains  Neuchâtel   218,5 km   Tom Steels
19 31 lipca   La Chaux-de-FondsAutun   242,0 km   Magnus Bäckstedt
20 1 sierpnia Montceau-les-MinesLe Creusot   ITT 52,0 km   Jan Ullrich
21 2 sierpnia MelunParyż (Champs-Élysées)   147,5 km   Tom Steels

Liderzy klasyfikacji po etapachEdytuj

Klasyfikacje końcoweEdytuj

Klasyfikacja generalnaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Marco Pantani   Mercatone 92 h 49' 46"
2.   Jan Ullrich Telekom +3' 21"
3.   Bobby Julich Cofidis +4' 08"
4.   Christophe Rinero Cofidis +9' 16"
5.   Michael Boogerd Rabobank +11' 26"
6.   Jean-Cyril Robin US Postal +14' 57"
7.   Roland Meier Cofidis +15' 13"
8.   Daniele Nardello Mapei +16' 07"
9.   Giuseppe Di Grande Mapei +17' 35"
10.   Axel Merckx Polti +17' 39"

Klasyfikacja punktowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Erik Zabel   Telekom 327
2.   Stuart O’Grady GAN 230
3.   Tom Steels Mapei 221
4.   Robbie McEwen Rabobank 196
5.   George Hincapie US Postal 151

Klasyfikacja górskaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Christophe Rinero   Cofidis 200
2.   Marco Pantani Mercatone 175
3.   Alberto Elli Casino 165
4.   Cédric Vasseur GAN 156
5.   Stéphane Heulot FDJ 152

Klasyfikacja młodzieżowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Jan Ullrich   Telekom 92 h 53' 07"
2.   Christophe Rinero Cofidis +5' 55"
3.   Giuseppe Di Grande Mapei +14' 14"
4.   Kevin Livingston Cofidis +30' 42"
5.   Jörg Jaksche Polti +32' 20"

Klasyfikacja drużynowaEdytuj

Pozycja Drużyna Czas
1.   Cofidis 278 h 29' 58"
2.   Casino-Ag2r +29' 09"
3.   US Postal +41' 40"
4.   Telekom +46' 01"
5.   Lotto-Mobistar +1 h 04' 14"

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj