Tour de France 1999

86. Tour de France rozpoczął się 3 lipca w historycznym parku rozrywki Puy du Fou w departamencie Wandea, a zakończył 25 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów, w tym: 11 etapów płaskich, 3 etapów górzystych, 4 etapów górskich i 3 etapów jazdy indywidualnej na czas. Cała trasa liczyła 3690 km.

Tour de France 1999
1998 2000
Ilustracja
Trasa Tour de France 1999
Data 325 lipca 1999
Etapów 20 (21)
Dystans 3690 km
Czas zwycięzcy 91 h 32' 16"
(40,273 km/h)
Zgłoszenia 180 kolarzy
Ukończyło wyścig 141 kolarzy
Podium
Pierwsze miejsce Brak
Drugie miejsce Szwajcaria Alex Zülle
Trzecie miejsce Hiszpania Fernando Escartín
Pozostałe klasyfikacje
Górska Francja Richard Virenque
Punktowa Niemcy Erik Zabel
Młodzieżowa Francja Benoît Salmon
Najaktywniejszych Francja Jacky Durand
Najwszechstronniejszych {{{najwszechstronniejszych}}}
Drużynowa Hiszpania Banesto

KlasyfikacjeEdytuj

Klasyfikację generalną wygrał Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Szwajcara Alexa Zülle i Hiszpana Fernando Escartína. Niemiec Erik Zabel wygrał klasyfikację punktową, Francuz Richard Virenque wygrał klasyfikację górską, a jego rodak - Christophe Rinero był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Najaktywniejszym kolarzem został kolejny Francuz, Jacky Durand[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była hiszpańska drużyna Banesto.

DopingEdytuj

Po aferze dopingowej w poprzedniej edycji TdF organizatorzy wykluczyli ze startu Richarda Virenque, Laurenta Roux i Philippe’a Gaumonta, a także całą ekipę TVM[2]. Ekipa Polti, której kolarzem był Virenque odwołała się do Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI) i ostatecznie kolarz został dopuszczony do startu[3].

Kolumbijczyk José Castelblanco z drużyny Kelme, Hiszpan Manuel Beltrán z Banesto i Duńczyk Bo Hamburger z Cantina Tollo nie przeszli testów antydopingowych podczas wyścigu[4]. W 2013 roku komitet antydopingowy w ramach senatu francuskiego opublikował raport zawierający wyniki kontroli antydopingowych przeprowadzonych podczas Tour de France w latach 1998 i 1999. Z raportu tego wynika, iż 13 z 20 pozytywnych wyników należało do sześciu kolarzy: Lance’a Armstronga, Kevina Livingstona, Manuela Beltrána, José Castelblanco, Bo Hamburgera i Wladimira Bellego. Poza 20 pozytywnymi wynikami, 34 próbki dały wynik negatywny, a pozostałe 30 nie dały jednoznacznego wyniku, z uwagi na degradację próbek[5]. Armstrongowi nie odebrano zwycięstwa, ponieważ w 1999 roku nie istniała jeszcze wiarygodna metoda wykrywania EPO w moczu zawodników[6].

Dopiero w 2012 roku Amerykanin został dożywotnio zdyskwalifikowany przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie wyniki Armstronga od 1 sierpnia 1998 roku[7]. Mimo to jeden z najpoważniejszych rywali Amerykanina, Niemiec Jan Ullrich stwierdził, że Armstrongowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach[8].

DrużynyEdytuj

W tej edycji TdF wzięło udział 20[9] drużyn:

EtapyEdytuj

Etap Data Trasa Dystans Zwycięzca
P 3 lipca Puy du Fou   ITT 6,8 km   Lance Armstrong
1 4 lipca MontaiguChallans   208,0 km   Jaan Kirsipuu
2 5 lipca ChallansSaint-Nazaire   176,0 km   Tom Steels
3 6 lipca NantesLaval   194,5 km   Tom Steels
4 7 lipca LavalBlois   191,0 km   Mario Cipollini
5 8 lipca BonnevalAmiens   233,5 km   Mario Cipollini
6 9 lipca AmiensMaubeuge   171,5 km   Mario Cipollini
7 10 lipca Avesnes-sur-HelpeThionville   227,0 km   Mario Cipollini
8 11 lipca MetzMetz   ITT 56,5 km   Lance Armstrong
12 lipca Dzień przerwy
9 13 lipca Le Grand-BornandSestriere   213,5 km   Lance Armstrong
10 14 lipca SestriereAlpe d'Huez   220,5 km   Giuseppe Guerini
11 15 lipca Le Bourg-d’OisansSaint-Étienne   198,5 km   Ludo Dierckxsens
12 16 lipca Saint-GalmierSaint-Flour   201,5 km   David Etxebarria
13 17 lipca Saint-FlourAlbi   236,5 km   Salvatore Commesso
14 18 lipca CastresSaint-Gaudens   199,0 km   Dmitrij Konyszew
19 lipca Dzień przerwy
15 20 lipca Saint-GaudensPiau-Engaly   173,0 km   Fernando Escartín
16 21 lipca LannemezanPau   192,0 km   David Etxebarria
17 22 lipca MourenxBordeaux   200,0 km   Tom Steels
18 23 lipca JonzacFuturoscope   187,0 km   Giampaolo Mondini
19 24 lipca FuturoscopeFuturoscope   ITT 57,0 km   Lance Armstrong
20 25 lipca ArpajonParyż (Champs-Élysées)   143,5 km   Robbie McEwen

Liderzy klasyfikacji po etapachEdytuj

Etap Zwycięzca Klasyfikacja generalna
 
Klasyfikacja górska
 
Klasyfikacja punktowa
 
Klasyfikacja młodzieżowa
 
Klasyfikacja drużynowa
 
P Lance Armstrong Lance Armstrong Mariano Piccoli Lance Armstrong Rik Verbrugghe US Postal
1 Jaan Kirsipuu Jaan Kirsipuu
2 Tom Steels Jaan Kirsipuu Christian Vande Velde
3 Tom Steels
4 Mario Cipollini
5 Mario Cipollini
6 Mario Cipollini
7 Mario Cipollini
8 Lance Armstrong Lance Armstrong Magnus Bäckstedt
9 Lance Armstrong Richard Virenque Stuart O’Grady Benoît Salmon
10 Giuseppe Guerini ONCE
11 Ludo Dierckxsens Festina
12 David Etxebarria Erik Zabel
13 Salvatore Commesso ONCE
14 Dmitrij Konyszew Festina
15 Fernando Escartín Banesto
16 David Etxebarria
17 Tom Steels
18 Gianpaolo Mondini
19 Lance Armstrong
20 Robbie McEwen
Klasyfikacja końcowa Lance Armstrong Richard Virenque Erik Zabel Benoît Salmon Banesto

Parokrotnie podczas tej edycji TdF jeden kolarz prowadził jednocześnie w więcej niż jednej klasyfikacji:

  • na etapie 1. Lance Armstrong włożył żółtą koszulkę, a Alex Zülle, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • na etapach 3, 4, 5 i 6 Jaan Kirsipuu włożył żółtą koszulkę, a Tom Steels drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • na etapie 7, Jaan Kirsipuu włożył żółtą koszulkę, a Erik Zabel drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • na etapie 8, Jaan Kirsipuu włożył żółtą koszulkę, a Mario Cipollini drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.

Klasyfikacje końcoweEdytuj

Klasyfikacja generalnaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Lance Armstrong   US Postal 91 h 32' 16"
2.   Alex Zülle Banesto +7' 37"
3.   Fernando Escartín Kelme +10' 26"
4.   Laurent Dufaux Saeco +14' 43"
5.   Ángel Casero Vitalicio +15' 11"
6.   Abraham Olano ONCE +16' 47"
7.   Daniele Nardello Mapei +17' 02"
8.   Richard Virenque Polti +17' 28"
9.   Wladimir Belli Festina +17' 37""
10.   Andrea Peron ONCE +23' 10"

Klasyfikacja punktowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Erik Zabel   Telekom 327
2.   Stuart O’Grady Crédit Agricole 275
3.   Christophe Capelle Big Mat 196
4.   Tom Steels Mapei 188
5.   François Simon Crédit Agricole 186

Klasyfikacja górskaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Richard Virenque   Polti 279
2.   Alberto Elli Telekom 226
3.   Mariano Piccoli Lampre 205
4.   Fernando Escartín Kelme 194
5.   Lance Armstrong US Postal 193

Klasyfikacja młodzieżowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Benoit Salmon   Casino 92 h 01' 15"
2.   Mario Aerts Lotto +10' 22"
3.   Francisco Tomas García Vitalico +16' 32"
4.   Francisco Mancebo Banesto +21' 32"
5.   Luis Pérez ONCE +23' 54"

Klasyfikacja drużynowaEdytuj

Pozycja Drużyna Czas
1.   Banesto 275 h 05' 21"
2.   ONCE +8' 16"
3.   Festina-Lotus +16' 13"
4.   Kelme +23' 48"
5.   Mapei +24' 13"

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj