Trójca (województwo dolnośląskie)

wieś w województwie dolnośląskim
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. dolnośląskim. Zobacz też: Trójca w woj. podkarpackim oraz daw. miejscowość, obecnie część m. Zawichost.

Trójca (niem. Troitschendorf)– wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec.

Artykuł 51°9′31″N 15°6′6″E
- błąd 39 m
WD 51°9'N, 15°6'E, 51°9'34.78"N, 15°6'21.24"E
- błąd 2311 m
Odległość 1019 m
Trójca
wieś
Ilustracja
Kościół Św. Piotra i Pawła
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat zgorzelecki
Gmina Zgorzelec
Wysokość 200-225[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 645[2]
Strefa numeracyjna 75
Kod pocztowy 59-913
Tablice rejestracyjne DZG
SIMC 0193430
Położenie na mapie gminy wiejskiej Zgorzelec
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Zgorzelec
Trójca
Trójca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Trójca
Trójca
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Trójca
Trójca
Położenie na mapie powiatu zgorzeleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zgorzeleckiego
Trójca
Trójca
Ziemia51°09′31″N 15°06′06″E/51,158611 15,101667

PołożenieEdytuj

Trójca to duża wieś o długości około 1,8 km, leżąca na Pogórzu Izerskim, we wschodniej części Równiny Zgorzeleckiej, na wysokości około 200-225 m n.p.m.[1]

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

NazwaEdytuj

W dokumencie z 1359 r. wieś figuruje pod nazwą Troschendorf, przed II wojną światową wieś nazywała się Troitschendorf, natomiast po 1945 r. miejscowość nosiła prowizoryczne miana: Trocianów i Trojanów[1].

HistoriaEdytuj

Wieś znana w wieku XIV w. jako własność Mikołaja i Piotra Mertinów (1398 r.), następnie jej znaczna część przechodzi na własność zgorzeleckiego szpitala św. Ducha, a majątkiem tym samym kieruje zarządca szpitala[1].

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • kościół parafialny pw. św. Piotra i Pawła, bezwieżowy, wzniesiony około połowy XIII wieku, przebudowany w 1512 roku - XVI w., pierwotnie późnoromański, po przebudowie renesansowy[4], ozdobiony dekoracją stiukową na sklepieniach w drugiej połowie XVII wieku, restaurowany w 1809 i 1827 r. - XIX w. Wnętrze prezbiterium zachowało styl późnoromański, nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym a zakończone półkolistą absydą zwieńczoną od zewnątrz głową brodatego mężczyzny. Wewnątrz na portalu zakrystii data przebudowy: Anno Dni 1512. Ołtarz pochodzi z 1599 r., a wnętrze ozdabiał olejny obraz na desce z 1608 r. przedstawiający W. Trotzendorfa.
  • cmentarz przy kościele, ewangelicki, obecnie nieczynny, z przełomu XVIII/XIX w., w murze cmentarnym kamienna wieża bramna z ostrołukowym prześwitem
  • Dom Ludowy, z przełomu XIX/XX w.
  • zajazd, obecnie dom mieszkalny nr 18, z końca XIX w.
  • dom nr 94, z 1729 r., 1789 r., XX w.

Znane osobyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 2: M-Ż. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 367-371. ISBN 83-85773-61-4.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 259,260. [dostęp 12.11.2012].
  4. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 306.

BibliografiaEdytuj