Tradowanie

Tradowanie (hist., starop.) – dawniej zajmowanie mienia dłużnika[1], egzekucja z dóbr. Nazwa pochodzi od terminu traditio[2] (tradycja) określającego zajęcie dóbr z mocy dekretu i oddanie ich wierzycielowi na rzecz jego należności, wierzytelności. Posiadacz dóbr tradowanych (ex traditione) zwany był possessor traditorius, z zastawu zaś possessor diligatorius. Dobra mogły być dekretem tradowane na pewien czas, do czasu oddania zasądzonej sumy wierzycielowi.

Proces tradowania upamiętniony została w literaturze dziełem Józefa Ignacego Kraszewskiego pod tytułem Sąsiedzi: Powieść z podań szlacheckich z końca XVIII wieku[3].

PrzypisyEdytuj

  1. tradowanie – Słownik SJP, sjp.pwn.pl [dostęp 2022-03-04].
  2. Encyklopedia staropolska/Całość/Tom IV – Wikiźródła, wolna biblioteka, pl.wikisource.org [dostęp 2021-05-26] (pol.).
  3. Józef Ignacy (1812 – 1887) Kraszewski, Sąsiedzi: powieść z podań szlacheckich z końca XVIII-go wieku. T. 2, 1878 [dostęp 2021-05-26] (pol.).