Tramwaj wodny ZTM w Gdańsku

Elżbieta - statek Żeglugi Gdańskiej

Gdański tramwaj wodnytramwaj wodny Zarządu Transportu Miejskiego w Gdańsku pływający po wodach śródlądowych Gdańska, a do końca sezonu letniego 2012 także między Gdańskiem, Sopotem, Helem i (od 20.06.2009) Wyspą Sobieszewską. Przedsięwzięcie finansowane jest przez samorząd miasta Gdańska oraz projektu „Program ożywienia dróg wodnych w Gdańsku" współfinansowanego przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego 2007-2013. Tramwaje wodne pływają w okresie od maja do konca września.

Smiltyne
Marina na Motławie w Gdańsku
Statek Sonica I tramwaju wodnego
Przystanek Nabrzeże Zbożowe, linia F5

Tramwaj kursuje na dwóch trasach, uruchomionych w roku 2012:

Linie zlikwidowane:

  • F1 – Gdańsk - Hel (3 rejsy dziennie)
  • F2 – Hel - Sopot (3 rejsy dziennie)
  • F3 – Gdańsk - Sopot
  • F4 – Gdańsk - Sobieszewo (3 rejsy dziennie)

Linie F1, F2, F4 zlikwidowano po zakończeniu sezonu letniego 2012, w którym pływały do 2 września 2012. Linia F3 zakończyła funkcjonowanie z końcem lata 2008 r.

Żegluga śródlądowa w tej formie została reaktywowana w Gdańsku w 2006 roku. Tramwaje wodne łączyły pierwotnie Gdańsk i Sopot z Helem oraz Gdańsk z Sopotem. Linie te obsługiwały statki Elżbieta, Ewa, Marina, Opal, Smiltyne. W późniejszym okresie uruchomiono połączenie z Sobieszewem. W czerwcu 2012 roku uruchomiono linie F5 i F6 kursujące po wodach Gdańska.

W 2010 z linii F1 skorzystało niemal 120,4 tys. osób, a z linii F2 prawie 41,5 tys. (w 2009 roku odpowiednio 121 tys. i 49 tys.). Z linii F4 do Sobieszewa skorzystało 25 tys. osób w 2009 i 17 tys. osób w 2010. W 2010 koszty zakupu usług przewozowych na wszystkich liniach (Gdańsk - Hel, Sopot - Hel, Gdańsk - Sobieszewo) wyniosły ponad 3,8 mln zł, natomiast dochody z biletów niecałe 2 mln zł[1]. W 2018, mimo rosnącej liczby pasażerów, pokrycie kosztów (2,3 mln zł) przychodami (451 tys. zł) kształtowało się na niskim poziomie 19%.

Aktualnie linie gdańskiego tramwaju wodnego obsługują statki Żeglugi Gdańskiej: Sonica i Sonica I, posiadające długość 20 m, szerokość 5 m i wysokość 2,5 m. Jednostki te mogą osiągać prędkość 7 węzłów[2] i mogą pomieścić 50 pasażerów i 5 rowerów. W sezonie letnim linia F6 obsługiwana jest natomiast przez statek m/s Elżbieta, mogący przewieźć 140 pasażerów i 10 rowerów. W 2012 roku przewiozły one 11 375 osób i 270 rowerów, a w roku 2013, tylko w okresie od 1 maja do 20 sierpnia ponad 20 tysięcy pasażerów oraz 354 rowery[3].

Statystyki linii F5 i F6

  • 2012 - 11375 osób, 270 rowerów
  • 2013 - 25794 osoby, 488 rowerów
  • 2014 - 31801 osób, 587 rowerów
  • 2015 - 43885 osób, 921 rowerów
  • 2016 - 47240 osób, 1225 rowerów
  • 2017 - 48367 osób, 1477 rowerów[4].
  • 2018 - 65627 osób, 2451 rowerów

Do 2017 tramwaj wodny działał w ramach realizowanego od 2012 programu ożywienia dróg wodnych. Budowa 10 przystanków oraz 3 przystani w 2012 kosztowała ok. 37 mln zł (w tym 17 mln zł ze środków Unii Europejskiej). W rozstrzygniętym w 2018 roku postępowaniu na eksploatację tramwaju w l. 2018-2020 przewoźnikiem została Żegluga Gdańska, która za swoje usługi zażądała 7,35 mln zł[5].

Od 8 do 26 maja 2017 w związku z budową kładki na Ołowiankę, linia F5 rozpoczynała rejsy od przystanku Wiosny Ludów, a linia F6 od przystanku Sienna Grobla[6].

W 2018 uruchomiono przedsprzedaż internetową (do 50% miejsc na statku) oraz sprzedaż przekąsek na pokładzie statku. Ponadto kursowanie statków na odcinku Westerplatte - Brzeźno i NCŻ - Sobieszewo zapoczątkowano już 1 maja i realizowano do 16 września, ale do 22 czerwca i od 3 września linie F5 i F6 funkcjonowały wyłącznie w weekendy. W zamian za to w sezonie letnim (23 czerwca - 2 września) liczba kursów na linii F5 wzrosła z 3 do 6 (obsługa statkami Sonica i Sonica I).

W 2019 ceny biletów podwojono, natomiast mieszkańcy Gdańska korzystający z Gdańskiej Karty Mieszkańca uzyskali prawo do jednego bezpłatnego rejsu w ciągu roku.

Pasażerami są głównie osoby, dla których rejs jest sposobem zwiedzania Gdańska. Jest to więc bardziej atrakcja turystyczna niż środek codziennej komunikacji[7].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj