Transit 3B

Transit 3Bamerykański technologiczny satelita wojskowy, który testował system nawigacji dla okrętów podwodnych US Navy przenoszących pociski balistyczne typu UGM-27 Polaris. Wraz ze statkiem wyniesiono również satelitę LOFTI 1. Misja zakończyła się częściowym sukcesem, ponieważ LOFTI 1 nie oddzielił się od Transita, ani od ostatniego członu rakiety. Statki otrzymały przez to orbitę eliptyczną, co skróciło ich żywotność do 37 dni.

Transit 3B
Ilustracja
Indeks COSPAR

1961-007A

Zaangażowani

US Navy (Naval Research Laboratory), Johns Hopkins University

Rakieta nośna

Thor Able Star

Miejsce startu

Cape Canaveral Air Force Station, USA

Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum

167 km

Apogeum

1002 km

Okres obiegu

96,22 min

Nachylenie

28,38°

Mimośród

0,050643

Czas trwania
Początek misji

22 lutego 1961 03:45 UTC

Powrót do atmosfery

30 marca 1961

Wymiary
Kształt

kulisty

Wymiary

śr. 0,914 m

Masa całkowita

113 kg

Satelita miał również prowadzić badania geodezyjne. Służyć miał ku temu transponder systemu geodezyjnego SECOR (ang. SEquential COllation of Range).

Statki funkcjonowały prawidłowo, jednak będąc połączone nie mogły zostać użyte do zaplanowanych celów.

Misję finansowało Navy Research Laboratory (NRL) z ramienia US Navy. Statek zbudowało NRL i Johns Hopkins University.

Budowa i działanieEdytuj

Statek był kulą o średnicy 0,914 m. Posiadał 6600 ogniw słonecznych ładujących akumulatory Ag i NiCd. Statek posiadał system zmniejszający prędkość obrotową (do 10 obr./min.) – wypuszczał dwa ciężarki umieszczone na długim drucie, które po zmniejszeniu ruchu wirowego, były odrzucane. Posiadał pamięć stała. Dane mógł przesyłać również w czasie rzeczywistym.

Satelita pracował na częstotliwościach 224, 421 i 448 MHz.

BibliografiaEdytuj