Otwórz menu główne

Trasa Niestachowska – potoczna nazwa ciągu dwujezdniowych ulic w Poznaniu.

GP433
Data otwarcia Lata 80.[1]
Długość 3,4 km
Jednostki pomocnicze Poznania Jeżyce[a],
Ogrody[a],
Sołacz,
Winiary
Mapa
Mapa GP433
Zdjęcie
Trasa Niestachowska (tutaj jako ulica Wincentego Witosa) w rejonie Bonina, widok w kierunku południowym.
Trasa Niestachowska (tutaj jako ulica Wincentego Witosa) w rejonie Bonina, widok w kierunku południowym.

Spis treści

CharakterystykaEdytuj

Trasa Niestachowska
 
Trasa Niestachowska w rejonie ul. Wojska Polskiego (Niestachów) – na tym fragmencie nosi nazwę ul. Niestachowska
 
Trasa Niestachowska i Bonin – widok na północ z Wiaduktu Ryszarda Ganowicza
 
Trasa Niestachowska w 1989 roku – widok na węzeł ulicy Wincentego Witosa i ówczesnej ulicy Serbskiej (dziś Aleje Solidarności)

Na Trasę Niestachowską składają się ulice: Żeromskiego, Niestachowska i Witosa od ul. Dąbrowskiego do Ronda Obornickiego. W kierunku południowym przedłużeniem Trasy Niestachowskiej są dwujezdniowe ul. Przybyszewskiego i ul. Reymonta oddane do użytku w 1964[2]. Trasa (od południa) przebiega na terenie wschodniej części Ogrodów, następnie przecina Niestachów, Bonin i Winiary. Przy Trasie znajdują się m.in. VII Liceum Ogólnokształcące, Ogród Dendrologiczny, niektóre zabudowania Uniwersytetu Przyrodniczego i pozostałości po kolei szklarniowej tej uczelni. Nad Trasą Niestachowską przebiega wiaduktem linia kolejowa z Poznania do Piły i Szczecina, a także ul. Wojska Polskiego, Aleje Solidarności i ul. Juraszów (wszystkie wiaduktami). Pod Trasą Niestachowską (na wysokości Parku Sołackiego) przechodzi ul. Warmińska. Pod trasą przepływają następujące cieki wodne: Seganka, Bogdanka i Wierzbak (wszystkie na tym odcinku skanalizowane). W rejonie Bonina istnieje także kładka dla pieszych i duży ekran akustyczny. Tworzy ona ponadto fragment II ramy komunikacyjnej Poznania. Do 19 grudnia 2014 r. trasa była fragmentem drogi krajowej nr 11, która obecnie omija miasto Zachodnią Obwodnicą[3]. Od 1 stycznia 2016 znajduje się w ciągu drogi wojewódzkiej nr 433[4].

Trasę oddano do ruchu w latach 80.[1], fragment stanowiący ulicę Wincentego Witosa wytyczono 2 czerwca 1981 roku[5]. Tego samego dnia odcinek ten otrzymał obecną nazwę[5].

Komunikacja miejskaEdytuj

Trasą Niestachowską przebiegają linie autobusowe na zlecenie poznańskiego Zarządu Transportu Miejskiego, obsługiwane przez MPK Poznań:

W latach 60. powstał projekt trasy tramwajowej na Piątkowo w ciągu dzisiejszej ulicy Niestachowskiej i Witosa. Planu nigdy nie zrealizowano, projektanci Trasy Niestachowskiej nie przewidzieli na niej linii tramwajowej[8].

CiekawostkaEdytuj

Pobocza Trasy Niestachowskiej zasiedla, lubiący otwarte, trawiaste przestrzenie, nornik zwyczajny (Microtus arvalis)[9].

Opisane obiektyEdytuj

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. a b Granica między osiedlami znajduje się między jezdniami ul. Żeromskiego

PrzypisyEdytuj

  1. a b Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu: Historia najważniejszych inwestycji drogowych (pol.). [dostęp 2017-03-29].
  2. Sprawozdania. XX Sesja Miejskiej Rady Narodowej (absolutoryjna), w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/1988, s.162, ISSN 0137-3552
  3. Ostatni odcinek zachodniej obwodnicy Poznania oddany do ruchu :: Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad - Serwis informacyjny (pol.). Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, 19-12-2014. [dostęp 2014-12-19].
  4. Zarządzenie nr 61 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 23 grudnia 2015 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania numerów drogom wojewódzkim (pol.). GDDKiA. [dostęp 2016-01-05].
  5. a b „Kronika Miasta Poznania”, nr 3-4/1984, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 1984, s. 63
  6. Zarząd Transportu Miejskiego: Mapa sieci połączeń ZTM Poznań (pol. • ang.). ztm.poznan.pl, 2019-01-09. [dostęp 2019-01-25].
  7. Zarząd Transportu Miejskiego: Mapa sieci połączeń nocnych ZTM Poznań (pol. • ang.). ztm.poznan.pl, 2019-01-09. [dostęp 2019-01-25].
  8. Piotr Dutkiewicz: Tramwaje w Poznaniu. Wyd. 1. Poznań: KOLPRESS, 2005, s. 81. ISBN 839207841-1.
  9. Jan Śmiełowski, Radosław Dzięciołowski, Drobne i duże ssaki, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2002, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2002, s.187, ISSN ISSN 0137-3552

BibliografiaEdytuj

  1. Poznań – plan miasta i okolic 1:20.000, Wydawnictwo Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2004, ​ISBN 83-87157-01-5
  2. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, KAW, Poznań, 1986, ISBN 83-03-01260-6