Otwórz menu główne

Treprostynil, treprostinilorganiczny związek chemiczny, syntetyczna pochodna prostacykliny stosowana w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego. Fizjologiczny efekt treprostynilu polega na wazodylatacji. Głównymi działaniami farmakologicznymi treprostynilu są bezpośrednie rozszerzenie tętnic płucnych i pozostałych naczyń posiadających mięśniówkę gładką oraz hamowanie agregacji płytek krwi. Oprócz bezpośredniego działania na naczynia lek ten hamuje również cytokiny

Treprostynil
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C23H34O5
Masa molowa 390,51 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 81846-19-7
PubChem 6918140[1]
DrugBank DB00374[2]

Mechanizm działaniaEdytuj

Głównym działaniem treprostynilu jest rozszerzenie tętnic płucnych i ogólnoustrojowych. Hamuje także agregację płytek krwi oraz proliferację mięśni gładkich. Jako syntetyczny analog prostacykliny wiąże się on z receptorem prostacykliny, który następnie indukuje wymienione powyżej efekty[3].

Wskazania do stosowaniaEdytuj

  • program leczenia tętniczego nadciśnienia płucnego: terapia II rzutu u pacjentów w wieku 18 lat i powyżej: po nieskutecznym leczeniu I rzutu lub u pacjentów będący w IV klasie czynnościowej WHO w momencie rozpoznania choroby [2]

PrzeciwwskazaniaEdytuj

Drogi podawaniaEdytuj

 
Pompa do podskórnego podawania treprostynilu
 
Pompa do dożylnego podawania treprostynilu

Treprostynil sodu ma formę bezbarwnego roztworu do podawania w ciągłym wlewie podskórnym lub dożylnym. Do iniekcji podskórnej wykorzystywana jest mikroinfuzyjna pompa Apex Micro Sc, połączona kaniulą z wkłuciem podskórnym. Do podawania dożylnego służy w całości implantowana pod skórę, niemal bezobsługowa, pompa LenusPro, której obsługa ogranicza się do napełniania co 3–5 tygodni.

Działania niepożądaneEdytuj

Występowanie niepożądanych objawów, do których zalicza się zaczerwienienie twarzy, ból głowy, niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty i biegunka, uzależnione jest na ogół od stosowanej dawki treprostynilu i wynikają bezpośrednio z właściwości farmakologicznych prostacyklin.

Działania niepożądane mogą ustąpić w miarę kontynuacji terapii, natomiast, gdy trwają lub nie są tolerowane przez pacjenta, wówczas w celu ich złagodzenia,szybkość infuzji może zostać zmniejszona. Objawy miejscowe, jak ból i odczyny w miejscu podania infuzji podskórnie, można niwelować lekami działającymi miejscowo. W przypadku znacznego nasilenia uzasadniona wydaje się zmiana formy podawania leku na dożylną i implantacja pompy LenusPro[5].

Dawkowanie i preparatyEdytuj

Leczenie treprostynilem podawanym podskórnie rozpoczyna się od dawki 1–2 ng/kg/min, którą zwiększa się w zależności od nasilenia działań niepożądanych (ból w miejscu podawania, zaczerwienienie skóry, bóle głowy). Optymalna dawka ustalana jest indywidualnie u poszczególnych chorych. U większości waha się od 20 do 80 ng/kg/min. Nie określono dawki maksymalnej, limitowana jest ona jedynie tolerancją chorego[6].

W Polsce treprostynil występuje w formie roztworu pod nazwą Remodulin w stężeniach 1 mg/ml, 2,5 mg/ml, 5 mg/ml, 10 mg/ml w fiolkach po 20 ml. Producent: Ferrer International.

W PolsceEdytuj

Wyniki wieloośrodkowego badania rejestracyjnego, do którego kwalifikowani byli również polscy pacjenci, zostały opublikowane w 2002[6]. Od tego czasu treprostynil jest zarejestrowany jako lek do stosowania w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego. Obecnie w Polsce z terapii korzysta ponad 120 chorych z TNP; około 17 pacjentów ma implantowaną pompę do terapii dożylnej.

PrzypisyEdytuj

  1. Treprostynil (CID: 6918140) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. Treprostynil (DB00374) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. NLM PubChem CID Index, Hoboken: John Wiley & Sons, Inc., s. 239–244, DOI10.1002/9780470238165.indsp1, ISBN 978-0-470-23816-5 [dostęp 2018-07-27].
  4. Nazzareno Galiè i inni, 2015 ESC/ERS Guidelines for the diagnosis and treatment of pulmonary hypertension, „Kardiologia Polska (Polish Heart Journal)”, 73 (12), 2015, s. 1127–1206, DOI10.5603/KP.2015.0242, ISSN 1897-4279 [dostęp 2018-07-27].
  5.   Marcin Kurzyna i inni, An implantable pump Lenus pro® in the treatment of pulmonary arterial hypertension with intravenous treprostinil, „BMC Pulmonary Medicine”, 17 (1), 2017, DOI10.1186/s12890-017-0474-7, ISSN 1471-2466, PMID29195500, PMCIDPMC5712081 [dostęp 2018-07-27] (ang.).
  6. a b G. Simonneau, R.J. Barst, N. Galie, R. Naeije i inni. Continuous subcutaneous infusion of treprostinil, a prostacyclin analogue, in patients with pulmonary arterial hypertension: a double-blind, randomized, placebo-controlled trial. „Am J Respir Crit Care Med”. 165 (6), s. 800–804, Mar 2002. DOI: 10.1164/ajrccm.165.6.2106079. PMID: 11897647. 

BibliografiaEdytuj

  • A. Torbicki, M. Kurzyna: Nadciśnienie płucne. W: Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie. Andrzej Szczeklik (red.). T. I. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 358. ISBN 83-7430-031-0.