Tryfon (Turkiestanow)

Tryfon, imię świeckie Boris Pietrowicz Turkiestanow (ur. 29 listopada 1861, zm. 1 lipca 1934 w Moskwie) – rosyjski biskup prawosławny.

Tryfon
Boris Turkiestanow
metropolita dmitrowski
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data urodzenia 29 listopada 1861
Data i miejsce śmierci 1 lipca 1934
Moskwa
biskup dmitrowski
Okres sprawowania 1901–1916
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia moskiewska
Śluby zakonne 31 grudnia 1889
Prezbiterat 6 stycznia 1890
Sakra biskupia 1 lipca 1901
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 lipca 1901
Konsekrator Włodzimierz (Bogojawleński)
Współkonsekratorzy Polieukt (Piaskowski), Parteniusz (Lewicki), Arseniusz (Stadnicki), Nestor (Mietancew), Grzegorz (Poletajew), Nataniel (Soborow)

ŻyciorysEdytuj

Ukończył gimnazjum w Moskwie w 1883. W 1887 wstąpił jako posłusznik do Pustelni Optyńskiej, gdzie w 1891 złożył wieczyste śluby zakonne[1]. 6 stycznia roku następnego przyjął święcenia kapłańskie. W 1895 ukończył wyższe studia teologiczne w Moskiewskiej Akademii Duchownej. Od 1897 był rektorem Wifańskiego seminarium duchownego z godnością archimandryty, zaś od 1899 – rektorem seminarium duchownego w Moskwie.

1 lipca 1901 miała miejsce jego chirotonia na biskupa dmitrowskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. W obrzędzie jego chirotonii jako konsekratorzy wzięli udział metropolita moskiewski Włodzimierz, biskup riazański Polieukt, biskup możajski Parteniusz, biskup wołokołamski Arseniusz oraz biskupi Nestor, Grzegorz i Nataniel. W 1914, po wybuchu I wojny światowej, został kapelanem w armii rosyjskiej. 2 czerwca 1916 na własną prośbę został przeniesiony w stan spoczynku i na stałe zamieszkał w Monasterze Nowe Jeruzalem, zaś od 1918 żył w Moskwie, w monasterze Objawienia Pańskiego[2]. Z powodu piękna głoszonych przez siebie kazań zyskał przydomek Moskiewskiego Złotoustego[1].

W 1923 otrzymał godność arcybiskupa, zaś w 1931 – metropolity. Chociaż formalnie pozostawał w stanie spoczynku, był wpływową postacią w hierarchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, zaś wierni uważali go za świętego starca i zwracali się do niego z prośbami o modlitwy i porady duchowe[1].

Zmarł w 1934 i został pochowany na Cmentarzu Wwiedeńskim w Moskwie.

Jest autorem dziękczynnego akafistu Chwała Bogu za wszystko (ros. Sława Bogu za wsio), napisanego w język rosyjskim[1]. Władał językami niemieckim, francuskim, angielskim oraz starogreckim i łaciną[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj