Otwórz menu główne

Trzepla zielona (Ophiogomphus cecilia) – gatunek ważki różnoskrzydłej z rodziny gadziogłówkowatych (Gomphidae).

Trzepla zielona
Ophiogomphus cecilia
(Geoffroy in Fourcroy, 1785)
Ilustracja
Samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd ważki
Podrząd ważki różnoskrzydłe
Rodzina gadziogłówkowate
Rodzaj Ophiogomphus
Gatunek trzepla zielona
Synonimy
  • Libellula cecilia Geoffroy in Fourcroy, 1785
  • Ophiogomphus serpentinus (Charpentier, 1825)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg

WyglądEdytuj

Rozpiętość skrzydeł od 60–78[2] mm, długość ciała 50–60 mm, odwłoka 35–40 mm[3]. Charakterystyczne jest kształt głowy. Oczy są rozstawione na boki (większość ważek ma oczy stykające się ze sobą). Kolor głowy i tułowia żółtozielone z czarnymi pasami. Odwłok czarny w żółte plamy. U samców ósmy i dziewiąty segment odwłokowy jest wrzecionowato rozszerzony. Samice mają z tyłu głowy dwa różki.

WystępowanieEdytuj

Występuje od Europy wschodniej do wschodniego Kazachstanu. Zachodnią granicę stanowi rzeka Ren. Na północy od południowej Skandynawii, przez Bałkany i północną Grecję do Kaukazu. Larwy rozwijają się na dnach wód bieżących, gdzie zakopują się w mule lub piasku. Imagines latają od czerwca do września[2]. Zasiedla wolno płynące nizinne i równinne czyste wody o piaszczystym dnie, jak większe strumienie, rzeki i kanały.

BiologiaEdytuj

Larwy rozwijają się w wodzie 2-3 lata. Dorosłe osobniki żyją kilka tygodni. Jaja zimują w wodzie, wykluwają się na wiosnę. Larwy pokryte są błoną, przez co nie mogą poruszać odnóżami. Później z błon wydostają się odnóża i larwy rozpoczynają właściwe życie w wodzie.

Ochrona prawnaEdytuj

Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[4].

BibliografiaEdytuj

  • Robert Dzwonkowski: Podręczny leksykon przyrody polskiej. Warszawa: Wydawnictwo RTW, 2001, s. 109. ISBN 83-87974-21-8.


Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ophiogomphus cecilia. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  2. a b Jacek Wendzonka. Klucz do oznaczania dorosłych ważek (Odonata) Polski (pdf). „Odonatrix - Biuletyn Sekcji Odonatologicznej Polskiego Towarzystwa Entomologicznego”. 1 (Suplement), czerwiec 2005. ISSN 1733-8239. 
  3. Rafał Bernard: Ophiogomphus cecilia (Geoffroy in Fourcroy, 1785) (pdf). W: Poradnik ochrony siedlisk i gatunków [on-line]. [dostęp 2010-06-50]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-15)].
  4. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2014 r. poz. 1348).