Tupac Amaru (ur. 1545, zm. 24 września 1572) – ostatni, dziewiętnasty król i przywódca Inków (Sapa Inca). Uwięziony i stracony (przez ścięcie) przez hiszpańskich kolonizatorów.

Tupac Amaru
Ilustracja
Tupac Amaru, ostatni Inca z Vilcabamby
Sapa Inca
(Królestwo Vilcabamba)
Okres

od 1571
do 1572

Poprzednik

Titu Cusi Yupanqui

Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia

1545
Vilcabamba

Data i miejsce śmierci

24 września 1572
Cuzco

Przyczyna śmierci

ścięcie

Ojciec

Manco Inca

Rodzeństwo

Titu Cusi Yupanqui,
Sayri Tupac

Jego ojcem był Manco Inca, kapłan rodzimych wierzeń, zdecydowany przeciwnik chrześcijaństwa. W 1571 po śmierci brata Titu Cusi Tupac Amaru objął przywództwo nad Inkami i prowadził partyzancką walkę z Hiszpanami.

Dwieście lat po śmierci Tupaca Amaru jego imię przyjął uznawany za jego potomka José Gabriel Condorcanqui, który jako Tupac Amaru II, podobnie jak przodek, stanął na czele antyhiszpańskiego powstania.

Bibliografia

edytuj
  • Jarosław Wojtczak: Powstanie Tupaka Amaru. Warszawa: Wydawnictwo Attyka, 2007. ISBN 978-83-7452-017-1.