Turze Pole

wieś w województwie podkarpackim

Turze Pole (dawniej Turzepole) – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Brzozów[3][4]. Leży przy DW887.

Turze Pole
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat brzozowski
Gmina Brzozów
Liczba ludności (2017-12-31) 1120[1]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 36-200[2]
Tablice rejestracyjne RBR
SIMC 0346135
Położenie na mapie gminy Brzozów
Mapa lokalizacyjna gminy Brzozów
Turze Pole
Turze Pole
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Turze Pole
Turze Pole
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Turze Pole
Turze Pole
Położenie na mapie powiatu brzozowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu brzozowskiego
Turze Pole
Turze Pole
Ziemia49°39′46″N 22°00′12″E/49,662778 22,003333

Integralne części wsiEdytuj

Integralne części wsi Turze Pole[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0346141 Dziki Gaj część wsi
0346158 Grabiec część wsi
0346164 Korea część wsi
0346170 Pańska Góra część wsi
0346187 Podgóra część wsi
0346193 Podgórze część wsi
0346201 Statki część wsi

HistoriaEdytuj

 
Turze Pole, Karta z księgi tabularnej, XIX w.

Wieś znana z rozwiniętego przemysłu naftowego. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1420. W centrum wsi w 1791 - naprzeciw dworu Błońskiej - wybudowano murowaną kapliczkę. Wewnątrz umieszczono figurkę św. Jana Nepomucena. Obok posadzono dwie lipy, z nich tylko jedna zachowała się do czasów obecnych. Z końcem XVIII w. Turze Pole liczyło 40 chałup.

W I poł. XIX w. wieś należała do Franciszka Ksawerego hr. Starzeńskiego (1769-1828). Po jego śmierci w 1828 roku pozostałe po nim dzieci sprzedały w 1832 roku majątek Janowi i Tekli ze Świrskich Leszczyńskim herbu Sas[5]. W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej w Turzympolu byli spadkobiercy tegoż Jana Leszczyńskiego, zmarłego w 1842 roku[6]. Od rodziny Leszczyńskich zakupił te dobra w 1891 roku Adam Ostaszewski ze Wzdowa, jeden z pionierów polskiej awiacji. Do Ostaszewskich Turze Pole należało do końca II wojny światowej, kiedy w wyniku tzw. reformy rolnej zadekretowanej przez PKWN przeszło na własność Skarbu Państwa.

W latach 1989-91 wybudowano w Turzym Polu kościół parafialny pw. Miłosierdzia Bożego, według projektu Zdzisława Wojdanowskiego i Lucjana Krynickiego. Na północ od wsi - wzgórze Patria (383 m n.p.m.), pod którym - jak głosi miejscowe podanie - miał być ukryty tunel stanowiący niegdyś schronienie dla okolicznych mieszkańców[potrzebny przypis]. W okresie okupacji znajdujące się tu stare kamieniołomy były miejscem schronienia dla ludności żydowskiej. Po wyzwoleniu tu m.in ukrywał się oddział "Żubryda".

W Turzym Polu (po części również w Zmiennicy) występuje ropa naftowa. Pierwsze prace poszukiwawcze na terenie złoża ropnego rozpoczęto tu w 1885. Uzyskano pewne ilości ropy i gazu. W 1890 rozpoczęto pierwsze prace wiertnicze. Wiercenie głębokiego otworu Nad Grabem 1 datuje się od 1896. Do 1914 dokonano odwiertu 14 otworów, zaś szczytową produkcje uzyskano w 1910. Okresy pierwszej wojny światowej i międzywojenny przyniosły w rezultacie dodatkowe odwierty w liczbie 35 otworów. Kilka z nich miało wynik negatywny. Nasilenie ruchu wiertniczego przypada na okres drugiej wojny światowej do 1944 odwiercono tu 29 otworów i uzyskano wzrost produkcji. W latach 1948-1950 udało się utrzymać produkcję na najwyższym poziomie.

Według przekazywanej tradycji 1907 powstała Ochotnicza Straż Ogniowa przy Kółku Rolniczym. Jej założycielami byli: Jan Czechowski, Jan Władyka i nauczyciel miejscowej szkoły Antoni Zgrych. Dla nowo powstałej organizacji wybudowano pomieszczenie o wymiarach 5 x 4 m, w którym trzymano pierwsze wyposażenie: wóz konny z beczką drewnianą, ręczną sikawkę oraz sikawkę strzemiączkową czteroosobową. 28 maja 1978 oddano do użytku Dom Strażaka, który do dzisiaj funkcjonuje i służy mieszkańcom wsi. W 2007 OSP obchodziło 100-lecie istnienia[potrzebny przypis].

W Turzym Polu w 1941 urodził się prof. dr Walerian Pańko - prawnik, prezes NIK.

Proboszczem miejscowej parafii w latach 1997-2016 był ks. Józef Zięba.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj