Otwórz menu główne

Turzyca bladozielona

species of Carex (Cyperaceae)

Turzyca bladozielona (Carex pallidula Harmaja) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych.

Turzyca bladozielona
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca bladozielona
Nazwa systematyczna
Carex pallidula Harmaja
Ann. Bot. Fenn. 42: 221 (2005)

Spis treści

Rozmieszczenie geograficzneEdytuj

Występuje w północnej i środkowej Europie[2]. W Polsce rośnie na kilku stanowiskach na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej i w Paśmie Przedborsko-Małogoskim[3].

MorfologiaEdytuj

Gatunek podobny do turzycy palczastej.

Biologia i ekologiaEdytuj

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na skrajach ciepłolubnych buczyn i grądów i w murawach kserotermicznych.

Zagrożenia i ochronaEdytuj

Gatunek umieszczony na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w kategorii R (rzadki - potencjalnie zagrożony). W wydaniu z 2016 roku otrzymał kategorię NT (bliski zagrożenia)[4]. Znajduje się także w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin (2001) w kategorii LR (niższego ryzyka) pod nazwą "turzyca blada" (Carex pallens (Fristedt) Harmaja). W wydaniu z roku 2014 posiada kategorię NT (bliski zagrożenia)[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2013-11-02].
  2. Carex pallidula na eMonocot [dostęp 2013-11-02]
  3. Szeląg Z. 2001. Turzyca blada. s. 512-513. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ​ISBN 83-85444-85-8​.
  4. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  5. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.