Turzyca drżączkowata

Turzyca drżączkowata (Carex brizoides L.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Występuje sporadycznie lub często na terenach środkowej i zachodniej Europy.

Turzyca drżączkowata
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd liliopodobne (≡ jednoliścienne)
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca drżączkowata
Nazwa systematyczna
Carex brizoides L.

MorfologiaEdytuj

Pokrój
Roślina trwała, Wysokości 25-60 (100) cm, o dlugim, płożącym się kłączu.
 
Pokrój
Łodyga
Początkowo wzniesiona, później łukowato wygięta, wiotka, u góry szorstka, na przekroju ostro trójkanciasta, w okresie kwitnienia przeważnie krótsza od liści, u podstawy objęta jasnobrązowymi bezlistnymi pochwami.
Liście
Blaszki liściowe trawiastozielone, zaostrzone, wiotkie, często zwisające, 1,5-3 mm szerokości, płaskie lub rynienkowate, na brzegach i na nerwie środkowym szorstkie.
Kwiaty
Kwiatostan kłosowaty, 2-4 cm długości, składający się z 4-8 (16) mniej lub bardziej gęsto ustawionych kłosów. Wszystkie kłosy jednakowe, 8-9 mm długości, przeważnie trochę skrzywione, u podstawy z kwiatami męskimi, u góry z żeńskimi. Plewy wąsko wydłużone lub jajowate, dość tępe, 1,5 mm szerokości, białawo połyskujące, z zielonym grzbietem, później żółtawe. Kwiaty męskie z 3 pręcikami, żeńskie ze słupkiem o 2 znamionach. Pęcherzyki zielone lub żółtawe, wąsko lancetowate, odstające, wyraźnie dłuższe od plew, 3 (4) mm długości, 1mm szerokości, silnie ścieśnione, z dzióbkiem, do wierzchołka wąsko oskrzydlone, niewyraźnie unerwione. Kwitnie od maja do czerwca.
Owoce
Orzeszki wydłużone lub jajowate, paskie, długości do 2 mm, szerokości 1 mm.

WystępowanieEdytuj

Wilgotne lasy liściaste, olsy, brzegi lasów i polany. Na glebach z wodą stagnującą lub podsiąkającą.

Pozostałe informacjeEdytuj

Występuje niekiedy płatami. Niegdyś używano jej w tapicerce jako „trawy morskiej”, zamiast zostery morskiej (Zostera marina) do wypełniania materaców i wyściełania mebli.

PrzypisyEdytuj

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-14] (ang.).

BibliografiaEdytuj

  1. Grau, Kremer, Möseler, Rambold, Triebel: Graser. Mosaik Verlag GmbH, Monachium 1984