Otwórz menu główne

Twarogi-Trąbnica

wieś w województwie podlaskim

Twarogi-Trąbnicawieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Perlejewo. Zaścianek szlachecki Trąbnica należący do okolicy zaściankowej Twarogi położony był w drugiej połowie XVII wieku w ziemi drohickiej województwa podlaskiego[1]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

Twarogi-Trąbnica
[[Plik:{{{herb wsi}}}|100x130px|Herb]]
Herb Twarogów-Trąbnicy
Państwo  Polska
Województwo podlaskie
Powiat siemiatycki
Gmina Perlejewo
Liczba ludności (2006) 60 osób
Strefa numeracyjna (+48) 85
Kod pocztowy 17-322
Tablice rejestracyjne BSI
SIMC 0403382
Położenie na mapie gminy Perlejewo
Mapa lokalizacyjna gminy Perlejewo
Twarogi-Trąbnica
Twarogi-Trąbnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Twarogi-Trąbnica
Twarogi-Trąbnica
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Twarogi-Trąbnica
Twarogi-Trąbnica
Położenie na mapie powiatu siemiatyckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu siemiatyckiego
Twarogi-Trąbnica
Twarogi-Trąbnica
Ziemia52°32′40″N 22°36′56″E/52,544444 22,615556

HistoriaEdytuj

Nazwa Trąbnica pochodzi od rzeczki Trąbnica (Trubnica)[2].

Wieś powstała zapewne w XV wieku. Według spisu podatkowego z roku 1580 we wsi Twarogi Thrubnicza dziedziczył między innymi Roman zwany Lenkow z cześnikami swemi. Uprawiał 10 włók ziemi[3]. W Twarogach mieszkali Twarowscy herbu Pilawa.

Słownik geograficzny pod koniec XIX wieku informuje, że była to wieś szlachecka nad strumykiem wypływającym ze stawu Ostrożańskiego, a do rzeczki Pełchówki w granicach Twarogów Lackich, w uroczysku zwanym Widły wpływającym. Wieś miała 14 domów i 93 mieszkańców (40 mężczyzn, 53 kobiety). Według tego opisu w miejscowości grunty doskonałe pszenne, łąk dosyć i bardzo żyzne, gruntowe, lasu wcale nie ma, pastwisko obszerne zwano Gajowisko. Na polu trębnickim jest 5 znacznej wysokości mogił. Wieś tę od innych Twarogów oddziela tak zwany Płowy Smug, zwany także Warszawskim Gościńcem, a to dlatego, że póki rząd pruski przed traktatem Tylżyckim dróg nie poregulował, to tym smugiem od samego Brześcia Litewskiego do Grannego i dalej do Warszawy wszyscy przejeżdżali[4].

W 1921 roku notowano tu 17 domów i 101 mieszkańców, w tym 1. prawosławnego. Miejscowość należała do gminy Skórzec[5].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Anna Laszuk, Zaścianki i królewszczyzny : struktura własności ziemskiej w województwie podlaskim w drugiej połowie XVII wieku, Warszawa 1998, s. 91.
  2. M. Kondratiuk, Nazwy miejscowe południowo-wschodniej Białostocczyzny, Wrocław 1974, str. 207
  3. Źródła dziejowe, t. XVII, część I-sza, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Podlasie (Województwo), Warszawa 1908, str. 46
  4. Wsie parafii Pierlejewo (26) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  5. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z 30 września 1921 roku i innych źródeł urzędowych. T V. Województwo białostockie, Warszawa 1924, str. 28