Tymon z Fliuntu

Tymon z Fliuntu, gr. Τίμων ὁ Φλιάσιος (ok. 328 p.n.e.238 p.n.e.[1]) – grecki filozof, przedstawiciel szkoły sceptyków, uczeń Pyrrona[1].

Tymon z Fliuntu, rycina XVII-wieczna z History of Philosophy Thomasa Stanleya

W młodości był tancerzem, później uczył się w Megarze u Stilpona i w Elidzie u Pyrrona[2]. Przez pewien czas prowadził szkołę filozoficzną w Chalcedonie, by po zgromadzeniu majątku przenieść się do Aten, gdzie mieszkał do śmierci[2]. Był autorem poezji, dramatów satyrowych i tragedii[2]. Jego najbardziej znanym dziełem był pisany heksametrem poemat Silloi (Σίλλοι) w trzech księgach, w którym wyśmiewał i parodiował poglądy innych filozofów[2]. Napisał też utwór Pyton, w formie dialogu między sobą samym a Pyrronem w trakcie podróży do Delf[2]. Z pism Tymona zachowały się tylko fragmenty[1].

Jako filozof złagodził skrajny sceptycyzm Pyrrona, przeciwstawiając całkowitej obojętności wobec świata umiarkowaną wrażliwość[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z. red. Zdzisław Piszczek. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 748. ISBN 83-01-03529-3.
  2. a b c d e The Oxford Classical Dictionary. edited by Simon Hornblower, Antony Spawforth & Esther Eidinow. Oxford: Oxford University Press, 2012, s. 1484. ISBN 978-0-19-954556-8.