Typ (teologia)

Typ – określenie w teologii chrześcijańskiej oraz egzegezie biblijnej, dotyczące różnych zagadnień, wydarzeń, osób lub obiektów ze Starego Testamentu, które są traktowane jako zapowiedź tego co miało nastąpić w Nowym Testamencie.

Zgodnie z teologią typiczną, Izaak jest typem Chrystusa, którego własny ojciec złożył w ofierze

W najszerszym ujęciu teorii typologii, główny sens Starego Testamentu jest postrzegany jedynie przez dostarczanie typów dla Chrystusa i jego doktryny. Teoria ta sięga początków pierwotnego Kościoła, była bardzo popularna w późnym średniowieczu i nadal jest popularna, szczególnie w kalwinizmie. Najbardziej zauważalna jest obecnie w Kościele prawosławnym, gdzie typologia jest nadal powszechnym narzędziem egzegetycznym[1].

Św. Paweł pisze w jednym ze swych listów o sensie typicznym wydarzeń narodu wybranego podczas wędrówki do Ziemi Obiecanej:

A wszystko to przydarzyło się im jako zapowiedź rzeczy przyszłych, spisane zaś zostało ku pouczeniu nas, których dosięga kres czasów.

PrzykładyEdytuj

NazwaEdytuj

Określenie typ pochodzi od greckiego τύπος (uderzenie, odbicie, obraz, posąg, forma, model), określającego odwzorowanie wizerunku osoby lub rzeczy np. na monecie czy obrazie[5].

PrzypisyEdytuj

  1. A Study of Biblical Typology (Wayne Jackson, Christian Courier)
  2. a b c Biblia Tysiąclecia - Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu - Wj, biblia.deon.pl [dostęp 2017-11-20] (pol.).
  3. http://www.wtl.us.edu.pl/ssht/19-20/SSHT_19-20%281986-87%2941-64.pdf
  4. a b c d M. A. Tabet, Introduccion a Antiguo Testamento. Palabra, Madryt 2008. s. 271
  5. Liddell and Scott's Greek-English Lexicon, Oxford 1871