Otwórz menu główne

Uście Zielone

wieś na Ukrainie w obwodzie tarnopolskim

Uście Zielone (ukr. Устя-Зелене, Ustia-Zełene) – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie monasterzyskim. W 2001 roku liczyła 585 mieszkańców.

Uście Zielone
Устя-Зелене
Państwo  Ukraina
Obwód  tarnopolski
Rejon monasterzyski
Populacja (2001)
• liczba ludności

585
Nr kierunkowy 3555
Kod pocztowy 48341
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Uście Zielone
Uście Zielone
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Uście Zielone
Uście Zielone
Ziemia49°01′44″N 24°57′59″E/49,028889 24,966389
Portal Portal Ukraina

Spis treści

HistoriaEdytuj

Prywatne miasto szlacheckie Uście Rożane lokowane w 1548 roku położone było w XVI wieku w województwie ruskim[1].

W 1548 roku miejscowość otrzymała magdeburskie prawa miejskie. W II Rzeczypospolitej posiadała status miasteczka i była siedzibą gminy wiejskiej Uście Zielone w powiecie buczackim województwa tarnopolskiego. 2 lutego 1945 roku oddział Ukraińskiej Armii Powstańczej zabił w Uściu Zielonym 133 osoby, głównie Polaków (zobacz: zbrodnie w Uściu Zielonym)[2][3].

ZabytkiEdytuj

  • zamek[4], wybudowany w XVII w.[5]
  • w miejscowości znajduje się kościół rzymskokatolicki, zrujnowany w okresie Ukraińskiej SRR, wyremontowany po upadku ZSRR z inicjatywy działacza kresowego ks. Ludwika Rutyny.

PrzypisyEdytuj

  1. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku. w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 172.
  2. Henryk Komański, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939-1946, Szczepan Siekierka, wyd. Wyd. 2., popr, Wrocław: Nortom, 2006, s. 176, ISBN 83-89684-61-6, OCLC 156875487.
  3. Grzegorz Hryciuk, Przemiany narodowościowe i ludnościowe w Galicji Wschodniej i na Wołyniu w latach 1931-1948, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2005, s. 312, ISBN 83-7441-121-X, OCLC 830722458.
  4. Władysław Łoziński: Prawem i lewem. Obyczaje na Czerwonej Rusi w pierwszej połowie XVII wieku, 1903, s. 98.
  5. Przeszłość i zabytki województwa tarnopolskiego, 1926.

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Betlej: Kościół parafialny p.w. Św. Trójcy w Uściu Zielonym. W: Materiały. Cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego. T. 18. Kraków: Antykwa, drukarnia Skleniarz 2010, 368 s., 508 il. ​ISBN 978-83-89273-79-6​.

Linki zewnętrzneEdytuj