Ubóstwo absolutne

Ubóstwo absolutne – pojęcie stosowane w statystykach międzynarodowych na oznaczenie krańcowej biedy.

Pojęcie ubóstwa absolutnego (bezwzględnego) definiowane jest najczęściej jako taki stan warunków bytowych, który nie zapewnia podstawowych funkcji życiowych (biologicznych)[1]. Skrajnie (absolutnie) ubogim jest ten, kto może wydać na swoje utrzymanie mniej niż równowartość jednego dolara dziennie. Takich osób jest na świecie około 800 mln. Większość stanowią mieszkańcy Afryki i Azji Południowej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj