Ugo Cavallero

Ugo Cavallero (ur. 20 września 1880 w Casale Monferrato, zm. 14 listopada 1943 we Frascati) – włoski dowódca wojskowy, marszałek.

Ugo Cavallero
Ilustracja
marszałek marszałek
Data i miejsce urodzenia 20 września 1880
Casale Monferrato
Data i miejsce śmierci 14 listopada 1943
Frascati
Przebieg służby
Lata służby 1900–1943
Siły zbrojne Flag of Italy (1860).svg Regio Esertico
Główne wojny i bitwy wojna włosko-turecka
I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego

ŻyciorysEdytuj

Brał udział m.in. w wojnie włosko-tureckiej, potem w I wojnie światowej. Był jednym z dowódców w ataku na Albanię w 1939. Dowodził także podczas II wojny światowej. W 1942, pomimo braku sukcesów w dowodzeniu, został mianowany na stopień marszałka Włoch (Maresciallo d’Italia). Ze względu na to, że był zagorzałym faszystą, 25 lipca 1943 nie przyłączył się do obalającego reżim faszystowski Pietra Badoglio, ale uciekł, organizując opór.

We wrześniu 1943 doszedł do wniosku, że sprawa włoska w sojuszu z Niemcami jest ostatecznie przegrana, toteż, gdy Hitler, za pośrednictwem Alberta Kesselringa zaproponował mu najwyższe dowództwo resztek armii faszystowskiej, stanowczo odmówił, oświadczając, że takie mianowanie byłoby możliwe jedynie z rąk króla lub szefa rządu włoskiego. 13 września 1943 został de facto objęty przez gestapo aresztem domowym. Następnego dnia pozwolono mu (pod eskortą) zobaczyć się z żoną przebywającą w szpitalu i jeszcze tego samego dnia został znaleziony martwy w ogrodzie hotelu Belvedere we Frascati z raną postrzałową prawej skroni. Bierze się pod uwagę zarówno wersję o samobójstwie, jak i wykonanie wyroku pod zarzutem kolaboracji z Niemcami[1]. Przed pogrzebem zwłoki przewieziono ze szpitala niemieckiego do włoskiego, gdzie włoski chirurg stwierdził dwie rany postrzałowe w potylicy (wcześniej autopsji dokonali Niemcy, co było sprzeczne z przyjętymi zasadami dwustronnymi). Według źródła austriackiego Cavallero został zamordowany przez Niemców w ich głównej kwaterze rzymskiej. Miało to zastraszyć pozostałych oficerów i zniechęcić ich do działań przeciwko Niemcom, co przyniosło pożądany skutek[2].

Pogrzeb miał się początkowo odbyć wyłącznie w gronie rodzinnym, ale ostatecznie Berlin zmienił zdanie i marszałka pochowano z honorami wojskowymi przy udziale wysokich oficerów Wehrmachtu[2].

W 1948 opublikowano jego diariusz z lat 1940-1943 pt. Comando Supremo[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Ministero della Difesa: Maresciallo d'Italia Ugo CAVALLERO (wł.). [dostęp 2014-08-23].
  2. a b Michał Strebejko, Jak zginął marszałek Cavallero, w: Tygodnik Powszechny, nr 35(180)/1948, s. 4
  3. S. Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań 2013, s. 77.