Ulica Żurawia w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Żurawia – ulica w śródmieściu Warszawy.

Ulica Żurawia w Warszawie
Śródmieście
Ilustracja
Ulica Żurawia przy ul. Marszałkowskiej, widok w kierunku wschodnim
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Nowy Świat/pl. Trzech Krzyży
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Bracka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Krucza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Parkingowa
Ikona ulica koniec T.svg ul. Marszałkowska
Ikona ulica początek T.svg ul. Marszałkowska
Ikona ulica koniec T.svg ul. Poznańska
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Żurawia w Warszawie
Ulica Żurawia w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Żurawia w Warszawie
Ulica Żurawia w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Żurawia w Warszawie
Ulica Żurawia w Warszawie
Ziemia52°13′41,6″N 21°00′51,6″E/52,228222 21,014333

OpisEdytuj

Ulica ma swój początek na północnym krańcu placu Trzech Krzyży, zaś koniec na skrzyżowaniu z ul. Poznańską. Jej przedłużenie w kierunku wschodnim stanowi ul. Książęca.

Nazwa ulicy pochodzi od płynącej tam kiedyś rzeki Żurawki[1].

W czasie II wojny światowej pod nr 24 mieściła się siedziba główna Żegoty[2].

Na całej swojej długości Żurawia jest ulicą jednokierunkową w stronę przeciwną do biegu numeracji budynków.

Ważniejsze obiektyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 195. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Bartrop, Paul R. (15 September 2017). Bartrop, Paul R.; Dickerman, Michael (eds.). The Holocaust: An Encyclopedia and Document Collection [4 volumes]. ABC-CLIO. s. 737–738. ISBN 9781440840845
  3. a b Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1977, s. 223.
  4. Kontakty. eurozet.pl, 12 stycznia 2018. [dostęp 2018-04-11].