Ulica Alfreda Nobla w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Alfreda Nobla – ulica na Saskiej Kępie, w dzielnicy Praga-Południe w Warszawie.

Ulica Alfreda Nobla w Warszawie
Saska Kępa
Ilustracja
Ul. Alfreda Nobla przy ul. Zwycięzców, po prawej budynek Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Zwycięzców
Ikona ulica z prawej deptak.svg ul. Obrońców
Ikona ulica z lewej.svg ul. Obrońców
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Walecznych
Ikona ulica ślepy koniec.svg
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Alfreda Nobla w Warszawie
Ulica Alfreda Nobla w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Alfreda Nobla w Warszawie
Ulica Alfreda Nobla w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Alfreda Nobla w Warszawie
Ulica Alfreda Nobla w Warszawie
Ziemia52°14′01,5″N 21°03′31,4″E/52,233740 21,058725

Ulica biegnie od skrzyżowania z ul. Zwycięzców i kończy swój bieg ślepo za skrzyżowaniem z ul. Walecznych. Jej zabudowę stanowią głównie domy mieszkalne oraz kilka obiektów użyteczności publicznej, a także zabytkowy kościół. Nazwa ulicy upamiętnia szwedzkiego wynalazcę Alfreda Nobla – wyróżnia ją to na tle nazewnictwa pobliskich ulic, które odnosi się głównie do układu geopolitycznego powstałego po I wojnie światowej[1].

Przebieg i ruch ulicznyEdytuj

Ulica Alfreda Nobla stanowi łącznik między ul. Zwycięzców a ul. Walecznych. Znajduje się w centralnej części Saskiej Kępy, pomiędzy równoległymi do siebie ul. Jana Styki i ul. Saską. Rozpoczyna się skrzyżowaniem z ul. Zwycięzców, następnie krzyżuje się z ul. Obrońców, a swój bieg kończy ślepo za ul. Walecznych. Pomiędzy ulicami Zwycięzców a Walecznych jest jednokierunkowa – przejazd możliwy tylko w kierunku północnym. Nie przebiegają przez nią trasy komunikacji miejskiej, ani drogi dla rowerów.

HistoriaEdytuj

Obiekty przy ul. Nobla
 
Ul. Alfreda Nobla 23-25
 
Ognisko Pracy Pozaszkolnej nr 2
 
Ognisko Pracy Pozaszkolnej nr 2
 
Kościół pw. Św. Andrzeja Boboli
 
Przykościelna dzwonnica

Najstarsze zachowane domy przy ul. Nobla pochodzą z lat 30. XX wieku. Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej rozpoczęła się budowa murowanego kościoła w pobliżu przeniesionego z Żoliborza drewnianego kościółka pw. Andrzeja Boboli, który spłonął we wrześniu 1939. W 1938 erygowano samodzielną parafię pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, jednak sama świątynia zachowała pierwotne wezwanie[2]. W czasie obrony Warszawy ulica była jednym z miejsc, w których toczyły się walki. Świadectwem z tego okresu jest m.in. przekazany do Muzeum Wojska Polskiego egzemplarz ciężkiego karabinu maszynowego ukryty wraz z dwoma hełmami piechoty przez żołnierzy (przedmioty odnaleziono w 1987)[3].

Z czasem ulica Nobla stała się jednym z głównych skupisk zamieszkujących Saską Kępę artystów. Po II wojnie światowej swoje domy mieli tu m.in. ceramicy (np. Zofia Palowa, Wanda Gosławska), architekt wnętrz Kazimierz Kamler, czy też zajmujący się tworzeniem w szkle Władysław Zych. Największą grupę stanowili rzeźbiarze zamieszkujący w domach Spółdzielni "Kolektyw"[4]. Mieszkania i pracownie części z nich posłużyły też jako plany filmowe – w domu Józefa Trenarowskiego kręcono sceny Jeziora osobliwości Jana Batorego[5], a w pracowni Adama Romana – ujęcia do Człowieka z marmuru Andrzeja Wajdy[6].

Walory architektoniczne i historyczne ulicy wykorzystywane i eksponowane są m.in. przez firmy prywatne i organizacje pozarządowe, np. podczas organizacji spacerów z przewodnikiem[7], czy też akcji zwiedzania mieszkań[8].

ObiektyEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Data przeniesienia Stacji Krwiodawstwa z ul. Katowickiej.

PrzypisyEdytuj

  1. Hanna Faryna-Paszkiewicz: Saska Kępa. Warszawa: Murator, 2001, s. 29. ISBN 83-915407-0-7.
  2. Hanna Faryna-Paszkiewicz: Saska Kępa. Warszawa: Murator, 2001, s. 86-87. ISBN 83-915407-0-7.
  3. Roman Matuszewski: Historia jednego CKM-u. W: To ja - Dąb. Warszawa: Fundacja KOS. Korpus Ochotników Specjalistów, 2012, s. 5. ISBN 978-83-934028-1-6.
  4. a b Hanna Faryna-Paszkiewicz: Saska Kępa. Warszawa: Murator, 2001, s. 19. ISBN 83-915407-0-7.
  5. Halina Ostrowska: Miałam dwadzieścia sześć meldunków. W: Hanna Faryna-Paszkiewicz: Saska Kępa w listach, opisach, wspomnieniach.... Warszawa: Kowalska/Stiasny, 2004, s. 89-92.
  6. Rzeźbiarze Saskiej Kępy wczoraj i dziś. Warszawa: Klub Kultury Saska Kępa, 2011, s. 51-52.
  7. Ulicami Saskiej Kępy. saskakepa.waw.pl, 2012-06-06. [dostęp 10 listopada 2012].
  8. Festiwal Otwarte Mieszkania II - Edycja Specjalna. nid.pl. [dostęp 1 stycznia 2015].
  9. Hanna Faryna-Paszkiewicz: Saska Kępa. Warszawa: Murator, 2001, s. 110. ISBN 83-915407-0-7.
  10. RCKIK – Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Warszawie. rckik-warszawa.com.pl. [dostęp 10 listopada 2012].
  11. a b c Hanna Faryna-Paszkiewicz: Saska Kępa. Warszawa: Murator, 2001, s. 18. ISBN 83-915407-0-7.
  12. Magdalena Piwowar, Grzegorz Piątek, Jarosław Trybuś: SAS. Ilustrowany atlas architektury Saskiej Kępy. Centrum Architektury, 2012, s. 38-39. ISBN 978-83-934574-0-3.
  13. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków – stan na 30 czerwca 2012 r. – woj. mazowieckie (Warszawa). nid.pl, 2012-06-30. [dostęp 10 listopada 2012].
  14. Ecole Française privée Antoine de Saint-Exupéry. saint-exupery.pl. [dostęp 10 listopada 2012].
  15. Rada m. st. Warszawy: Uchwała nr XIII/306/2019 z 30-05-2019. bip.warszawa.pl, 2019-05-30. [dostęp 17 kwietnia 2020].
  16. Ognisko Pracy Pozaszkolnej nr 2. opp2.waw.pl. [dostęp 2018-09-18].
  17. Magdalena Piwowar, Grzegorz Piątek, Jarosław Trybuś: SAS. Ilustrowany atlas architektury Saskiej Kępy. Centrum Architektury, 2012, s. 36. ISBN 978-83-934574-0-3.
  18. Małgorzata Zubik: Nowa atrakcja Saskiej Kępy: jazda na sankach z dachu. gazeta.pl, 2010-12-10. [dostęp 14 grudnia 2010].
  19. Królewski Dąb na Saskiej Kępie. pragapld.waw.pl, 2012-09-28. [dostęp 30 września 2012].
  20. Hanna Faryna-Paszkiewicz: Saska Kępa. Warszawa: Murator, 2001, s. 105-106. ISBN 83-915407-0-7.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj