Otwórz menu główne

Ulica Filtrowa w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Filtrowa – ulica w dzielnicach Ochota i Śródmieście w Warszawie.

ulica Filtrowa
Śródmieście Południowe, Filtry, Stara Ochota
Ilustracja
Ulica Filtrowa na wysokości ul. Akademickiej
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Rektorska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Lekarska
Ikona ulica.svg al. Niepodległości
Ikona ulica.svg ul. Sędziowska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Referendarska
Ikona ulica.svg ul. Krzywickiego
Ikona ulica z lewej.svg ul. Solariego
Ikona ulica z lewej.svg ul. Rudawska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Orzechowska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Łęczycka
Ikona ulica z lewej.svg al. Wielkopolski
Ikona ulica z lewej.svg ul. Górnickiego
Ikona ulica z lewej.svg ul. Warszewickiego
Ikona ulica z lewej.svg ul. Kromera
Ikona ulica z lewej.svg ul. Zimorowicza
Ikona ulica.svg ul. Krzyckiego
Ikona ulica.svg ul. Raszyńska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Mianowskiego
Ikona ulica z lewej.svg ul. Mochnackiego
Ikona ulica z prawej.svg ul. Asnyka
Ikona ulica z lewej.svg ul. Akademicka
Ikona ulica plac.svg pl. Narutowicza
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Filtrowa
ulica Filtrowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Filtrowa
ulica Filtrowa
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Filtrowa
ulica Filtrowa
Ziemia52°13′08,5″N 20°59′44,0″E/52,219028 20,995556

PrzebiegEdytuj

Ulica łączy Śródmieście Południowe i Starą Ochotę. Jej nazwa pochodzi od Zespołu Stacji Filtrów znajdujących się po północnej stronie ulicy w jej środkowym biegu. Ma duże znaczenie komunikacyjne na odcinku od ulicy Krzywickiego do placu Narutowicza, gdzie przejmuje ruch samochodowy i tramwajowy z ulicy Nowowiejskiej.

HistoriaEdytuj

Ulicę Filtrową przeprowadzono około roku 1893, początkowo tylko na odcinku od ul. Suchej (obecnie Krzywickiego) do Raszyńskiej, przy okazji powiększania terenów Stacji Filtrów; równocześnie wzdłuż północnej pierzei ulicy wzniesiono odcinek otaczającego je muru.

Fragment ulicy pomiędzy Topolową (dziś: aleja Niepodległości) a Suchą powstał przed rokiem 1914, uregulowano go jednak dopiero w związku z budową Kolonii Staszica około roku 1922. W tym czasie wytyczono także końcowy fragment ulicy – do pl. Narutowicza; jako ostatni powstał fragment początkowy, pomiędzy al. Niepodległości a Polem Mokotowskim – około roku 1927.

Tereny rozciągające się od Filtrowej po ul. Wawelską zajmowały ówcześnie drewniane baraki koszarowe, użytkowane do roku 1915 przez wojska rosyjskie; samą ulicę przecinała wiodąca do nich bocznica kolejowa.

Gwałtowny rozwój ulicy nastąpił w okresie międzywojennym, wraz z pojawieniem się budownictwa spółdzielczego na Ochocie. Do pierwszych spółdzielni należała Spółdzielnia Budowlano – Mieszkaniowa im. Lubeckiego, zabudowująca tereny w rejonie ulic Filtrowej, Wawelskiej, Mochnackiego i Górnickiego. Z czasem Kolonia Lubeckiego rozpadła się, tworząc niewielkie osiedla należące do kilku spółdzielni; tu także inwestowały wojsko i policja oraz instytucje państwowe, wznoszące domy dla swych pracowników. Jedynym budynkiem służącym ogółowi społeczeństwa stał się gmach Urzędu Województwa Warszawskiego, wybudowany w roku 1938 pod nr. 57; jego historyzująca sylweta nawiązuje do magnackich rezydencji.

W roku 1926 ulicą Filtrową pojechał pierwszy tramwaj, łączący ulicę Suchą z pl. Narutowicza.

Od ulicy rozpoczynać się miało też imponujące założenie alei Wielkopolski, której zrealizowany w latach 1932–1935 fragment istnieje do dziś w postaci Zieleńca Wielkopolskiego.

W roku 1944 zabudowa ulicy spłonęła; dzięki późnemu okresowi jej powstania i nowoczesnej konstrukcji wszystkie domy odbudowano do roku 1950. Większość obiektów sprzed 1939 zachowała się do dnia dzisiejszego. W okresie powojennym we wschodniej części ulicy, w miejscu dawnego toru wyścigów konnych powstały nowe zabudowania Politechniki Warszawskiej. W ostatnich latach po południowej stronie ulicy na tym odcinku powstały nowoczesne budynki biurowe.

Ważniejsze obiektyEdytuj

BibliografiaEdytuj