Ulica Kamienne Schodki w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Kamienne Schodki – ulica w Warszawie na Starym Mieście, w dzielnicy Śródmieście.

ulica Kamienne Schodki
Stare Miasto
Ilustracja
Ul. Kamienne Schodki od ul. Brzozowej w kierunku Krzywego Koła
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „ulica Kamienne Schodki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „ulica Kamienne Schodki”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „ulica Kamienne Schodki”
Ziemia52°15′01,7″N 21°00′44,4″E/52,250472 21,012333

Jest to wąska ulica wyłożona kamiennymi stopniami biegnąca od ul. Krzywe Koło do ul. Brzozowej (górny, starszy odcinek) i dalej, z przesunięciem osi do ul. Bugaj (dolny odcinek, zabudowany w XVIII wieku). Kamienne Schodki łączą wyżej położoną część Starego Miasta z niżej położonym terenem nad Wisłą.

Pierzeje Kamiennych Schodków są bocznymi elewacjami kamienic:

  • Rynek Starego Miasta nr 26;
  • ul. Krzywe Koło nr 2;
  • ul. Brzozowa nr 29.

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka o ulicy pochodzi z 1527 r. Kamienne Schodki dawniej prowadziły do Furty Białej[1] znajdującej się w murach obronnych miasta, a dalej do Wisły. Ulica była wykorzystywana do noszenia wody z rzeki.

W XVII wieku nazywana była Na Schodkach, w XVIII wieku Schodki, a od końca XVIII wieku Kamienne Schodki (co miało być podkreśleniem zastąpienia drewnianych stopni kamiennymi). Nazywano ja także: Przechodnią, Ciasną i Pieszą[2].

W grudniu 1806 r. z ulicy Kamienne Schodki Napoleon Bonaparte w towarzystwie księcia Józefa Poniatowskiego oglądał Wisłę[3]. Ulica zabudowana była dwoma domami i kamienicą. W XIX i XX wieku stanowiła miejsce, które często odwiedzali artyści.

Zniszczone podczas II wojny światowej budynki w części odbudowano (1952–1962). Rozluźniono wówczas zabudowę pomiędzy ulicą Brzozową a Bugaj.

Kolejny remont ulicy miał miejsce w 2002 r. (między ul. Brzozową a Bugaj). 78 stopni schodów wymieniono na nowe, wykonane z szarego granitu. Wymieniono też drewniane poręcze, żelazne kraty, furtki oraz w niektórych miejscach mur oporowy wzdłuż ulicy (część muru wzmocniono). Dodatkowo mur obłożono jasnymi płytami piaskowca[4]. Podczas prac remontowych natrafiono m.in. na fundamenty kamienicy z XVIII wieku oraz stary rynsztok.

W 2008 ogłoszono wyniki kolejnego przetargu dotyczącego wykonania modernizacji skarpy staromiejskiej – Kamienne Schodki w Warszawie[5].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. W XVI wieku Furtę Białą nazywano Rybacką lub Wiślaną. W 1560 r. bramę, pełniącą funkcję wjazdowej, przebudowano i przystosowano do ruchu pieszego, w XIX wieku rozebrano.
  2. Encyklopedia Warszawy podaje jeszcze inne nazwy tej uliczki: Na Rybitwy, Schodki nad Wisłę idące, Uliczka do Fortki, Na Schodkach.
  3. Franciszek Sobieszczański wzmiankuje w dziele o Warszawie, że Napoleon Bonaparte będąc na Rynku Starego Miasta chciał zobaczyć dojście do rzeki oglądanej z Zamku: „Nie zraził się przykrym przejściem i szedł ku Wiśle tym brudnym ustroniem, o którym sprawiedliwe, acz niepochlebne wyrzekł zdanie”. Kamienne Schodki, www.stare-miasto.com (dostęp: 3 maja 2008).
  4. Tomasz Urzykowski, Kamienne Schodki jak nowe, http://miasta.gazeta.pl (dostęp: 3 maja 2008).
  5. Miasto Stołeczne Warszawa Dzielnica Śródmieście, Przetarg na modernizację skarpy staromiejskiej – Kamienne Schodki w Warszawie (znak sprawy UD-IX-WZP-3401-11/08), data zamieszczenia: 27.02.2008 (dostęp: 3 maja 2008).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj