Otwórz menu główne

Ulica Krucza w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Krucza – ulica w warszawskiej dzielnicy Śródmieście.

Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Krucza
Śródmieście Południowe
Ulica Krucza na wysokości ul. Żurawiej, widok w kierunku północnym
Ulica Krucza na wysokości ul. Żurawiej, widok w kierunku północnym
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Mokotowska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Piękna
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Wilcza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Hoża
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Wspólna
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Żurawia
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Nowogrodzka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła Al. Jerozolimskie
Ikona ulica z prawej.svg ul. Widok
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Zgoda, ul. Bracka
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Krucza
ulica Krucza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Krucza
ulica Krucza
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Krucza
ulica Krucza
Ziemia52°13′40,5″N 21°01′04,4″E/52,227917 21,017889

Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania ulic Pięknej i Mokotowskiej, następnie biegnie w kierunku północnym, przecinając z obu stron ulice: Wilczą, Hożą, Wspólną, Żurawią, Nowogrodzką, dochodzi do Alej Jerozolimskich i po przejściu przez skrzyżowanie przecina ją jeszcze ulica Widok, swój kończy rozwidleniem – prawe nosi nazwę ul. Szpitalna, zaś lewe ul. Zgoda.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Ulica wytyczona została około 1770 od zbiegu ulic Mokotowskiej i Pięknej do Nowogrodzkiej. Przedłużenie ulicy do Szpitalnej utrudniał podmokły grunt, nazywany potocznie krukiem – stąd nazwa ulicy[1].

Ruch budowlany na ulicy rozpoczął się po 1870[2]. Po obu stronach została ona zabudowana kamienicami czynszowymi[2].

Zabudowa ulicy została wypalona w 90% podczas powstania warszawskiego i po jego upadku. Ocalało kilka kamienic przy ulicach Nowogrodzkiej i Wilczej. Wypalone ruiny wyburzono w 1946 i ulicę przeznaczono pod zabudowę dzielnicy ministerstw.

1 listopada 1949 nastąpiło otwarcie dla ruchu nowej, poszerzonej Kruczej. Ostatecznie pomysł odbudowy Kruczej jako city – dzielnicy wyłącznie biurowej został uznany za błędny z powodu pustoszenia dzielnicy po godzinie 17. Dlatego po 1956 uzupełniono zabudowę o bloki mieszkaniowe. Ulica znalazła się w obrębie tzw. dzielnicy ministerstw. Ostatnim zrealizowanym w jej obrębie budynkiem był otwarty 1 października 1957 „Grand Hotel” Orbisu z 416 pokojami (obecnie Mercure Grand Hotel).

W okresie od 1 października 1950 do 11 czerwca 1972 Krucza była najważniejszym ciągiem trasy trolejbusowej – kursowały tutaj ramowo trzy linie: 51, 53 i 54. 1 listopada 1953 na ulicy pojawia się pierwszy autobus linii 117.

Ważniejsze obiektyEdytuj

Inne informacjeEdytuj

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 159. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. a b Jacek Wołowski: Moja Warszawa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 194. ISBN 83-01-00062-7.
  3. Jacek Wołowski: Moja Warszawa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 194–195. ISBN 83-01-00062-7.
  4. Schron uratowany. W: Muzeum Powstania Warszawskiego [on-line]. 1944.pl, 10.08.2004. [dostęp 2014-09-05].