Otwórz menu główne

Ulica Mińska w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Mińska – ulica na osiedlu Kamionek w dzielnicy Praga-Południe w Warszawie. Zaczyna swój bieg od ulicy Grochowskiej, a kończy na skrzyżowaniu z Podskarbińską.

Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Mińska
Kamionek
Ulica Mińska przy ul. Gocławskiej
Ulica Mińska przy ul. Gocławskiej
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Grochowska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Bliska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Głucha
Ikona ulica z prawej.svg ul. Gocławska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Rybna
Ikona ulica z prawej.svg ul. Wawerska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Chodakowska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Owsiana
Ikona ulica z prawej.svg ul. Terespolska
Ikona ulica koniec T.svg ul. Podskarbińska
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Mińska
ulica Mińska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Mińska
ulica Mińska
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Mińska
ulica Mińska
Ziemia52°14′52,0″N 21°03′24,0″E/52,247778 21,056667

HistoriaEdytuj

W XIX w. była to droga rozdzielająca pola we wsi Skaryszew[1]. Wzdłuż ulicy stały wówczas domy z ogrodami. W latach 1891–1892 pod nr 15 wniesiono kamienicę Tymoteusza i Julii Borensztedtów[2]. Była to pierwsza wielokndygnacyjna kamienica czynszowa przy tej ulicy[2]..

W 1899 pod nr 25 powstała fabryka Towarzystwa Akcyjnego Lnianej i Jutowej Manufaktury[3]. W 1914 zatrudniała ok. 600 pracowników[3]. Po 1918 na jej miejscu powstały Zakłady Amunicyjne „Pocisk”.

Na początku lat 50. XX wieku teren zniszczonych zakładów „Pocisk” przejęła Warszawska Fabryka Motocykli. Były w niej produkowane motocykle WFM oraz skuter Osa. W 1965 roku produkcję przeniesiono do Szczecina, a budynki WFM zostały przejęte przez Państwowe Zakłady Optyczne.

W 1950 pod numerem 65 uruchomiono drukarnię im. Rewolucji Październikowej, jeden z największych zakładów poligraficznych w Polsce[4]. Po 1989 nazwę zmieniono na Drukarnię Naukowo-Techniczną. Pod numerem 69 działały zakłady naprawcze obrabiarek Ponar-Remo. Zostały zlikwidowane w latach 90.

W 1990 przy wjeździe bramnym na posesję nr 25 odsłonięto głaz upamiętniający Józefa Piłsudskiego, który m.in. po powrocie do Polski w listopadzie 1918 odwiedził mieszkającą w znajdującym się tam budynku (obecnie nieistniejącym) Aleksandrę Szczerbińską i ich córkę Wandę[5].

Od 2010 na terenie dawnej Warszawskiej Fabryki Motocykli o powierzchni ponad 7 ha zaczęto realizować projekt nowego kompleksu Soho Factory[6]. W 2012 w jednym ze znajdujących się tam pofabrycznych budynków otwarto Muzeum Neonów.

PrzypisyEdytuj

  1. Ulica Mińska. [dostęp 2012-01-16].
  2. a b Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 11. Miechowska–Myśliwiecka. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2005, s. 68. ISBN 83-88372-30-0.
  3. a b Witold Pruss: Rozwój przemysłu warszawskiego 1864–1914. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1977, s. 220.
  4. Jerzy Kasprzycki: Warszawa-Praga. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, s. 21.
  5. Feliks Waśkiewicz: Okruchy historii... Miejsca pamięci Pragi Południe. Warszawa: Towarzystwo Przyjaciół Warszawy Oddział Grochów, 2008, s. 56. ISBN 83-911202-0-7.
  6. Grzegorz Mika. Nowe życie starej Pragi. „Skarpa Warszawska”, s. 17, marzec 2019.