Ulica Obozowa w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Obozowaulica w dzielnicy Wola w Warszawie.

Ulica Obozowa w Warszawie
Młynów, Młynów, Koło
Ilustracja
Ulica Obozowa, po prawej I kolonia TOR
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Miejscowość

Warszawa (Wola)

Długość

2500 m

Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Młynarska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Jana Ostroroga
Ikona ulica z lewej.svg ul. Płocka
Ikona ulica z prawej.svg ul. Kajetana Sołtyka
Ikona ulica z lewej.svg ul. Gostyńska
Ikona ulica z prawej.svg ul. św. Stanisława
Ikona ulica z lewej.svg ul. Radziwie
Ikona ulica z prawej.svg ul. Wawrzyszewska
Ikona wiad kolejowy.svg stacja kolejowa Warszawa Koło
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła al. Prymasa Tysiąclecia
Ikona ulica z prawej.svg ul. Włodzimierza Majakowskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Długomiła, ul. Magistracka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Deotymy, ul. Eryka Dahlberga
Ikona ulica z prawej.svg ul. Dalibora
Ikona ulica z lewej.svg ul. Erazma Ciołka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Dywizjonu 303, ul. Księcia Janusza
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, po lewej znajduje się punkt z opisem „Ulica Obozowa w Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ulica Obozowa w Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ulica Obozowa w Warszawie”
Ziemia52°14′50,2″N 20°57′16,0″E/52,247278 20,954444

Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z Młynarską, następnie biegnie w kierunku północno-zachodnim przecinając z północy ulicę Ostroroga, następnie od południa Płocką i Gostyńską, a później znów od północy ul. św. Stanisława i Wawrzyszewską, gdzie po przejściu pod wiaduktem linii kolejowej nr 20, kieruje się dalej na zachód przecinając aleję Prymasa Tysiąclecia. Później Obozowa przecina ulice: Majakowskiego, Długomiła/Magistracką, Dahlberga/Deotymy, Dalibora, Erazma Ciołka i Księcia Janusza, gdzie dalej przechodzi w ulicę Dywizjonu 303.

HistoriaEdytuj

W czasach Królestwa Polskiego prowadziła do obozu artylerii pieszej, a w późniejszym okresie do obozu wojska rosyjskiego[1].

Ulica powstała najprawdopodobniej w końcu XIX wieku. Przez długie lata, była mało znaczącą arterią, jej obecny skraj, kreślił w ówczesnym czasie granicę miasta. W trakcie stopniowej rozbudowy Koła i Moczydła, zyskiwała na znaczeniu. 14 grudnia 1931 r. w ulicę Obozową wjechał pierwszy wóz tramwajowy o oznaczeniu linii 16. Połączył on Młynów z placem Zbawiciela.

Ulica nabrała znaczenia po wybudowaniu na Kole w okresie międzywojennym, osiedla mieszkaniowego imienia Stefana Żeromskiego Towarzystwa Osiedli Robotniczych (TOR). Zostało zaprojektowane przez Romana Piotrowskiego, Zdzisława Szulca, Kazimierza Lichtensteina i Aleksandra Brzozowskiego, według wytycznych Karty Ateńskiej[2][3]. To nowoczesne jak na tamte czasy osiedle składało się z 19 wielomieszkaniowych, dwupiętrowych domów, wzniesionych po obu stronach ulicy. Domy I kolonii TOR od nr 62 do 80 są to tzw. korytarzowce (mające po 9 mieszkań na każdym piętrze), a II kolonii TOR od nr 67 do 85 tzw. klatkowce (mające po 4 mieszkania na każdym piętrze, każdej klatki schodowej). Każde mieszkanie zostało wyposażone w instalację wodną i gazową, w.c., piec kaflowy do ogrzewania, kuchnię węglową oraz gazową i pomieszczenie piwniczne do przechowywania węgla opałowego, ziemniaków, itp. Każda klatka schodowa miała dostęp do łaźni, pralni i suszarni bielizny. Osiedle miało ponadto swoje przedszkole, salę teatralną i bibliotekę w budynku przy ul. Obozowej 85, swoją szkołę podstawową przy ulicy Ożarowskiej, a także sklepy spożywcze, aptekę i księgarnię znajdujące się na parterach niektórych budynków frontowych. Pomiędzy budynkami nr. 81 i 83 wybudowanych było kilka garaży. Każdy kompleks 10 domów był ogrodzony i zamykany na noc.[4]

We wrześniu 1939 bomba niemiecka spadła na budynek pod nr 76, zburzyła część domu i zabiła kilkunastu mieszkańców. Na ścianie budynku w 1949 wmurowano tablicę pamiątkową[5].

Po II wojnie światowej budynki oświatowe osiedla TOR zostały zaadaptowane na Dom Kultury, od 2015 r. będący częścią Wolskiego Centrum Kultury,[6]

W latach 50. ubiegłego wieku rozwój budownictwa mieszkaniowego i towarzyszącego na Kole. W tych latach zbudowano na skraju lasku przy ulicy Dobrogniewa Dzielnicowy Dom Kultury. Dom ten prowadzony przez pana Roykiewicza miał zespoły: tańca folklorystycznego prowadzony przez primabalerinę Marię Skorupczynę, turystyki rowerowej, modelarnię lotniczą, modelarnię szkutniczą oraz pracownię plastyczną. W 1952 oddano do użytku szkołę T.P.D. (Towarzystwa Przyjaciół Dzieci) Podstawową i Liceum Pedagogiczne imienia Filipiny Płaskowickiej przy ulicy Obozowej 60.

Ważniejsze obiektyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 170. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Jerzy Kasprzycki: Korzenie miasta. Tom V Żoliborz i Wola. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004, s. 248. ISBN 83-85584-61-7.
  3. Ulica Obozowa na Kole i osiedle TOR, Muzeum Warszawy, 24 kwietnia 2020 [dostęp 2022-05-09] (pol.).
  4. W zdrowym domu zdrowy lud. Osiedle TOR na Kole, www.tubylotustalo.pl [dostęp 2022-05-09].
  5. Stanisław Ciepłowski: Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w.. Warszawa: Argraf, 2004, s. 206. ISBN 83-912463-4-5.
  6. Dom Społeczny Obozowa 85, WCK [dostęp 2022-05-09] (pol.).