Otwórz menu główne

Ulica Okrąg w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Okrąg – ulica w warszawskiej dzielnicy Śródmieście biegnąca od ul. Czerniakowskiej do Ludnej.

Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Okrąg
Śródmieście Południowe
Ulica Okrąg przy ul. Czerniakowskiej
Ulica Okrąg przy ul. Czerniakowskiej
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Ludna
Ikona ulica koniec T.svg ul. Czerniakowska
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Okrąg
ulica Okrąg
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Okrąg
ulica Okrąg
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Okrąg
ulica Okrąg
52,230281°N 21,036303°E/52,230281 21,036303

HistoriaEdytuj

Ulica jest fragmentem dawnej drogi schodzącej ze skarpy warszawskiej w kierunku Solca[1]. W pobliżu ulicy przepływała rzeka Żurawka[2].

W 1770 ulica została uregulowana, jednak jej wcześniejszy, łukowaty kształt trwale zapisał się w nazwie[1]. Nadano ją w 1771[3].

Do połowy XIX przy ulicy dominowała luźna rezydencjonalna zabudowa drewniana, później zaczęły tam powstawać budynki murowane związane z powstającymi w okolicy zakładami przemysłowymi (m.in. Fabryką Płodów Chemicznych Ludwika Hirschmanna i Jana Kijewskiego)[4]. Jeszcze w końcu XIX wieku ulica nie była wybrukowana[5].

Po I wojnie światowej charakter tej części miasta zaczął się zmieniać z zaniedbanej dzielnicy fabrycznej w średniozamożną dzielnicę mieszkaniową[4]. W latach 1923–1924 na rogu ulic Okrąg i Ludnej wniesiono dom mieszkalny Pocztowej Kasy Oszczędności (pod adresem Ludna 9), a u zbiegu z Czerniakowską pięciokondygnacyjny dom Spółdzielni Mieszkaniowej Pracowników Banku Handlowego (późniejsza spółdzielnia „Powiśle”) i dom spółdzielni „Argus”[6].

W czasie powstania warszawskiego zabudowa ulicy została częściowo zniszczona w czasie ciężkich walk toczących się w tym rejonie miasta[7]. W dobrym stanie przetrwały budynki nr 3c, 3d i 12; ocalał przepołowiony bombą budynek PKO, odbudowano także uszkodzony budynek nr 3b[7].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 15. Objazdowa–Ożarowska. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2011, s. 215. ISBN 978-83-88372-42-1.
  2. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 1034. ISBN 83-01-08836-2.
  3. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 156. ISBN 83-86619-97X.
  4. a b Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 15. Objazdowa–Ożarowska. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2011, s. 216. ISBN 978-83-88372-42-1.
  5. Ryszard Żelichowski: Ulice Solca. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 1999, s. 58. ISBN 83-85584-63-3.
  6. Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 15. Objazdowa–Ożarowska. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2011, s. 217. ISBN 978-83-88372-42-1.
  7. a b Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 15. Objazdowa–Ożarowska. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2011, s. 218. ISBN 978-83-88372-42-1.