Ulica Ostrobramska w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Ostrobramska – ulica w warszawskiej dzielnicy Pragi-Południe. Jest kilkujezdniowa. Posiada kategorię drogi powiatowej[1].

Ulica Ostrobramska w Warszawie
Gocław, Gocławek, Grochów
Ilustracja
Ulica Ostrobramska
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica rondo.svg światła Rondo Ignacego Mościckiego 631637
Ikona ulica wiadukt.svg al. gen. Wieniawy-Długoszowskiego 2E30
Ikona ulica z prawej.svg zajezdnia MZA „Ostrobramska”
Ikona ulica z lewej.svg stacja paliw Shell + restauracja McDonald’s
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ← ul. Marii Rodziewiczówny
Ikona ulica tunel.svg kładka dla pieszych
Ikona ulica z lewej.svg ul. Perkuna
Ikona ulica z prawej.svg ul. Osiecka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ← ul. Zamieniecka
ul. gen. Fieldorfa „Nila”
Ikona ulica z lewej.svg ul. Filomatów
Ikona ulica z lewej.svg dojazd do Galerii Gocław
Ikona ulica z prawej.svg ul. Budrysów
Ikona ulica tunel.svg kładka pieszo-rowerowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Grenadierów
ul. Poligonowa →
Ikona ulica z prawej.svg ul. Międzyborska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Motorowa
Ikona ulica z lewej.svg ul. Kinowa
↖↙ al. Stanów Zjednoczonych
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Ostrobramska w Warszawie
Ulica Ostrobramska w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Ostrobramska w Warszawie
Ulica Ostrobramska w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Ostrobramska w Warszawie
Ulica Ostrobramska w Warszawie
Ziemia52°14′03,6″N 21°06′08,9″E/52,234333 21,102472
Kładka pieszo-rowerowa przy ul. Ostrobramskiej

PrzebiegEdytuj

Ulica jest częścią ciągu Marsaal. Stanów Zjednoczonych. Na jej wysokości przechodzi w Trasę Łazienkowskąal. Armii Ludowej. Rozpoczyna się na rondzie Ignacego Mościckiego (skrzyżowanie z ul. Grochowską i ul. Płowiecką), i kończy na wysokości ul. Kinowej, przechodząc w aleję Stanów Zjednoczonych. Po drodze krzyżuje się m.in. z ul. gen. A.E. Fieldorfa „Nila” i Międzyborską.

Ulica została utworzona z południowej części ulicy Grenadierów (obecnie odcinek od Grenadierów w kierunku Witolińskiej)[2][3][4]. Przed wojną droga odpowiadająca jej obecnemu wschodniemu odcinkowi (za zajezdnią autobusową), wtedy poza granicami Warszawy[4], biegła po nasypie wśród mokradeł, przez wąski mostek nad kanałem[5]. W latach 1971-1974 Ostrobramska została przedłużona na zachodzie i połączona z Trasą Łazienkowską[5] podczas jej budowy. Na planie Warszawy z 1973 roku biegnie od ulicy Grenadierów do Płowieckiej[6], podczas gdy na planie z 1974 roku jest już dodany fragment od Trasy Łazienkowskiej do Grenadierów[7].

Według map drogowych wydawanych przed rokiem 2000 ulica była włączana do przebiegu Trasy Łazienkowskiej[8][9].

Od lat 70. do reformy sieci drogowej w 1985 roku ulica stanowiła część drogi międzynarodowej E8, następnie do końca 2013 roku[10] stanowiła fragment miejskiego odcinka drogi krajowej nr 2 i trasy europejskiej E30[11].

Pochodzenie nazwyEdytuj

Nazwa związana jest z wileńską Ostrą Bramą, wewnątrz której znajduje się kaplica z obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej. Została nadana w okresie międzywojennym, kiedy to na splantowanym terenie byłego Fortu XI carskiej twierdzy Warszawa, znajdującego się na gruntach dawnej wsi Górki Grochowskie[12], powstawało osiedle willowe (również tak nazywane[5], podobnie zresztą jak i sam teren[13][14]). Osiedlali się tam m.in. członkowie oficerskiej spółdzielni mieszkaniowej. Wielu z nich pochodziło z Wileńszczyzny. Otrzymali oni zgodę na nadawanie ulicom na osiedlu wileńskich nazw.[15] Tereny pofortowe jak i budowane na nich osiedle znajdowały się po obydwu stronach ulicy Ostrobramskiej, mniej więcej w miejscu jej przecięcia przez ulicę Łukiską[13][16][17][14][5].

Ważniejsze obiektyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie: Ulice. zdm.waw.pl.
  2. Plan Wielkiej Warszawy. Warszawa: Nakł. druk i litogr. F Kasprzykiewicza, ± 1920. [dostęp 2014-01-10].
  3. Plan m. st. Warszawy, 1:25 000. Lwów-Warszawa: Opracowanie: Instytut Kartograficzny im. E. Romera. Wydanie: Sp. Akc. Książnica-Atlas Lwów-Warszawa., 1935. [dostęp 2014-01-10].
  4. a b Plan m. st. Warszawy, 1:20 000. Warszawa: Samopomoc Inwalidzka Sp. z o.o., 1934. [dostęp 2014-01-10].
  5. a b c d Rozdział 9.1.13. Fort XI. W: Lech Królikowski: Twierdza Warszawa. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2002, s. 243-245, 100, seria: Twierdze i Zamki w Polsce. ISBN 83-11-09356-3.
  6. Plan Warszawy. Wyd. czwarte. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1973. [dostęp 2014-01-10].
  7. Plan Warszawy. Wyd. czwarte. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1974. [dostęp 2014-01-10].
  8. Warszawa: plan miasta, wyd. jedenaste, Warszawa/Wrocław: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1984.
  9. Warszawa: Atlas aglomeracji 1:20 000. Wyd. pierwsze. Warszawa: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1996. ISBN 83-7000-086-X.
  10. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 27 września 2013 r. w sprawie pozbawienia dróg kategorii dróg krajowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1153)
  11. Warszawa: atlas aglomeracji 1:20 000. Wyd. pierwsze. Warszawa: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1996. ISBN 83-7000-086-X.
  12. Andrzej Woźniak. Przedmiejskie gry i zabawy. O czasie wolnym i świętowaniu na Gocławiu w dwudziestoleciu międzywojennym. „Etnografia Polska”. XLVIII (z. 1-2), s. 221-252, 2004. Warszawa: Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk. ISSN 0071-1861. [dostęp 2013-11-22]. 
  13. a b Antykwariat Logos, 38 aukcja (2012 r.), poz. 449: [WARSZAWA – GROCHÓW Plan sytuacyjny wraz ze szkicem parcelacji i zabudowy terenu Oficerskiej Spółdz. Mieszkaniowej "Grochów" (...)]. Antykwariat LOGOS. [dostęp 2013-07-28].
  14. a b Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 września 1936 r. o odstąpieniu niektórych nieruchomości państwowych. (Dz.U. z 1936 r. nr 77, poz. 541)
  15. Rozdziały: 77.Fort XI i Górki Grochowskie; 96.Prosto z Wilna; 116.Ostrobramskiej kłopotliwy awans. W: Jerzy Kasprzycki: Korzenie Miasta. Warszawskie pożegnania.. T. III Praga. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004, s. 229-231, 280-281, 327-328. ISBN 978-83-61932-03-1.
  16. MAPSTER (Mapy Archiwalne Polski i Europy Środkowej), XXIII 9-B (alt. XXIII 9-Б) (1:25 000 Niemieckie mapy terenów zaboru rosyjskiego z okresu I wojny światowej). [dostęp 2013-07-01]. Cytat: Nazwa pliku: Nowogeorgijewsk-Segrshe-Warschau Bl. 40 25K 1914.jpg , godło arkusza: XXIII 9-B (XXIII 9-Б) , rok wydania: 1914 , wydawca: Kart. Abt. des stellv. Generalstabes der Armee , ze zbiorów: Archiwum Map WIG (Wojskowego Instytutu Geograficznego)
  17. Twierdza Warszawa, stan z 1909. Mapa 1:35 000. Oficyna Wydawnicza Rewasz, 2011. ISBN 978-83-62460-19-9.