Otwórz menu główne

Ulica Ostrobramska w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Ostrobramska – jedna z głównych ulic warszawskiej Pragi-Południe. Jest kilkujezdniowa. Posiada kategorię drogi powiatowej[1].

ulica Ostrobramska
Gocław, Gocławek, Grochów
Ilustracja
Ulica Ostrobramska
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica rondo.svg światła Rondo Ignacego Mościckiego 631637
Ikona ulica wiadukt.svg al. gen. Wieniawy-Długoszowskiego 2E30
Ikona ulica z prawej.svg zajezdnia MZA „Ostrobramska”
Ikona ulica z lewej.svg stacja paliw Shell + restauracja McDonald’s
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ← ul. Marii Rodziewiczówny
Ikona ulica tunel.svg kładka dla pieszych
Ikona ulica z lewej.svg ul. Perkuna
Ikona ulica z prawej.svg ul. Osiecka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ← ul. Zamieniecka
ul. gen. Fieldorfa „Nila”
Ikona ulica z lewej.svg ul. Filomatów
Ikona ulica z lewej.svg dojazd do Galerii Gocław
Ikona ulica z prawej.svg ul. Budrysów
Ikona ulica tunel.svg kładka pieszo-rowerowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Grenadierów
ul. Poligonowa →
Ikona ulica z prawej.svg ul. Międzyborska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Motorowa
Ikona ulica z lewej.svg ul. Kinowa
↖↙ al. Stanów Zjednoczonych
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Ostrobramska
ulica Ostrobramska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Ostrobramska
ulica Ostrobramska
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Ostrobramska
ulica Ostrobramska
Ziemia52°14′03,6″N 21°06′08,9″E/52,234333 21,102472
Kładka pieszo-rowerowa przy ul. Ostrobramskiej
Ulica Ostrobramska

PrzebiegEdytuj

Ulica Ostrobramska jest częścią ciągu Marsaal. Stanów Zjednoczonych. Na jej wysokości przechodzi w Trasę Łazienkowskąal. Armii Ludowej. Rozpoczyna się na rondzie Ignacego Mościckiego (skrzyżowanie z ul. Grochowską i ul. Płowiecką), natomiast kończy na wysokości ul. Kinowej, przechodząc w aleję Stanów Zjednoczonych. Po drodze krzyżuje się m.in. z ul. gen. A.E. Fieldorfa „Nila” i Międzyborską.

Ostrobramska została utworzona początkowo z południowej części ulicy Grenadierów (obecnie odcinek od Grenadierów w kierunku Witolińskiej)[2][3][4]. Przed wojną droga odpowiadająca jej obecnemu wschodniemu odcinkowi (za zajezdnią autobusową), wtedy poza granicami Warszawy[4], biegła po nasypie wśród mokradeł, przez wąski mostek nad kanałem[5]. W latach 1971-1974 Ostrobramska została przedłużona na zachodzie i połączona z Trasą Łazienkowską[5] podczas jej budowy. Na planie Warszawy z 1973 roku biegnie od ulicy Grenadierów do Płowieckiej[6], podczas gdy na planie z 1974 roku jest już dodany fragment od Trasy Łazienkowskiej do Grenadierów[7].

Według map drogowych wydawanych przed rokiem 2000 ulica była włączana do przebiegu Trasy Łazienkowskiej[8][9].

Od lat 70. do reformy sieci drogowej w 1985 roku ulica stanowiła część drogi międzynarodowej E8, następnie do końca 2013 roku[10] stanowiła fragment miejskiego odcinka drogi krajowej nr 2 i trasy europejskiej E30[11].

Pochodzenie nazwyEdytuj

Nazwa związana jest z wileńską Ostrą Bramą, wewnątrz której znajduje się kaplica z obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej.

Została nadana w okresie międzywojennym, kiedy to na splantowanym terenie byłego Fortu XI carskiej twierdzy Warszawa, znajdującego się na gruntach dawnej wsi Górki Grochowskie[12], powstawało osiedle willowe (również tak nazywane[5], podobnie zresztą jak i sam teren[13][14]). Osiedlali się tam m.in. członkowie oficerskiej spółdzielni mieszkaniowej. Wielu z nich pochodziło z Wileńszczyzny. Otrzymali oni zgodę na nadawanie ulicom na osiedlu wileńskich nazw.[15] Tereny pofortowe jak i budowane na nich osiedle znajdowały się po obydwu stronach ulicy Ostrobramskiej, mniej więcej w miejscu jej przecięcia przez ulicę Łukiską[13][16][17][14][5].

Ważniejsze obiektyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie: Ulice. zdm.waw.pl.
  2. Plan Wielkiej Warszawy. Warszawa: Nakł. druk i litogr. F Kasprzykiewicza, ± 1920. [dostęp 2014-01-10].
  3. Plan m. st. Warszawy, 1:25 000. Lwów-Warszawa: Opracowanie: Instytut Kartograficzny im. E. Romera. Wydanie: Sp. Akc. Książnica-Atlas Lwów-Warszawa., 1935. [dostęp 2014-01-10].
  4. a b Plan m. st. Warszawy, 1:20 000. Warszawa: Samopomoc Inwalidzka Sp. z o.o., 1934. [dostęp 2014-01-10].
  5. a b c d Rozdział 9.1.13. Fort XI. W: Lech Królikowski: Twierdza Warszawa. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2002, s. 243-245, 100, seria: Twierdze i Zamki w Polsce. ISBN 83-11-09356-3.
  6. Plan Warszawy. Wyd. czwarte. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1973. [dostęp 2014-01-10].
  7. Plan Warszawy. Wyd. czwarte. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1974. [dostęp 2014-01-10].
  8. Warszawa: plan miasta, wyd. jedenaste, Warszawa/Wrocław: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1984.
  9. Warszawa: Atlas aglomeracji 1:20 000. Wyd. pierwsze. Warszawa: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1996. ISBN 83-7000-086-X.
  10. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 27 września 2013 r. w sprawie pozbawienia dróg kategorii dróg krajowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1153)
  11. Warszawa: atlas aglomeracji 1:20 000. Wyd. pierwsze. Warszawa: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1996. ISBN 83-7000-086-X.
  12. Andrzej Woźniak. Przedmiejskie gry i zabawy. O czasie wolnym i świętowaniu na Gocławiu w dwudziestoleciu międzywojennym. „Etnografia Polska”. XLVIII (z. 1-2), s. 221-252, 2004. Warszawa: Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk. ISSN 0071-1861. [dostęp 2013-11-22]. 
  13. a b Antykwariat Logos, 38 aukcja (2012 r.), poz. 449: [WARSZAWA – GROCHÓW Plan sytuacyjny wraz ze szkicem parcelacji i zabudowy terenu Oficerskiej Spółdz. Mieszkaniowej "Grochów" (...)]. Antykwariat LOGOS. [dostęp 2013-07-28].
  14. a b Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 września 1936 r. o odstąpieniu niektórych nieruchomości państwowych. (Dz.U. z 1936 r. nr 77, poz. 541)
  15. Rozdziały: 77.Fort XI i Górki Grochowskie; 96.Prosto z Wilna; 116.Ostrobramskiej kłopotliwy awans. W: Jerzy Kasprzycki: Korzenie Miasta. Warszawskie pożegnania.. T. III Praga. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004, s. 229-231, 280-281, 327-328. ISBN 978-83-61932-03-1.
  16. MAPSTER (Mapy Archiwalne Polski i Europy Środkowej), XXIII 9-B (alt. XXIII 9-Б) (1:25 000 Niemieckie mapy terenów zaboru rosyjskiego z okresu I wojny światowej). [dostęp 2013-07-01]. Cytat: Nazwa pliku: Nowogeorgijewsk-Segrshe-Warschau Bl. 40 25K 1914.jpg , godło arkusza: XXIII 9-B (XXIII 9-Б) , rok wydania: 1914 , wydawca: Kart. Abt. des stellv. Generalstabes der Armee , ze zbiorów: Archiwum Map WIG (Wojskowego Instytutu Geograficznego)
  17. Twierdza Warszawa, stan z 1909. Mapa 1:35 000. Oficyna Wydawnicza Rewasz, 2011. ISBN 978-83-62460-19-9.