Otwórz menu główne

Ulica Rakowicka w Krakowie

ulica w Krakowie

Ulica Rakowicka – ulica w Krakowie biegnąca od ulicy Lubicz do rzeki Białuchy. Jej nazwa nawiązuje do wsi Rakowice, obecnie będącej częścią Krakowa, odległej o około 2 km w kierunku północno-wschodnim. Przez ulicę przebiega trasa Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca.

POL Kraków COA.svg Kraków
ulica
Rakowicka
Grzegórzki
Długość: 1650 m
widok ulicy w kierunku południowym
widok ulicy w kierunku południowym
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Lubicz
Ikona ulica z lewej.svg ul. Kurkowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Topolowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. A. Lubomirskiego, ul. Wita Stwosza
Ikona ulica z prawej.svg ul. Olszańska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Grochowska
Ikona ulica z lewej.svg ul. bpa. J. Prandoty
Ikona ulica z prawej.svg ul. Domki
Ikona ulica z prawej.svg ul. ks. I. Skorupki
Ikona deptak most.svg Białucha
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
ulica Rakowicka
ulica Rakowicka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Rakowicka
ulica Rakowicka
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
ulica Rakowicka
ulica Rakowicka
Ziemia50°04′16,5″N 19°57′17,3″E/50,071240 19,954796

Spis treści

HistoriaEdytuj

Ulica powstała wraz z wytyczeniem Cmentarza Rakowickiego w latach 1800-1803. Początkowo rozpoczynała się od skrzyżowania z ul. Topolową, która przed budową dworca kolejowego Kraków Główny stanowiła połączenie z centrum Krakowa. Na skrzyżowaniu z ul. Topolową znajdowała się neogotycka rogatka miejska.

W 1847 r. ulicę przedłużono wzdłuż Parku Strzeleckiego do ulicy Lubicz. W latach 1912 i 1959 tę nazwę stopniowo nadawano kolejnym odcinkom w kierunku Białuchy.

Od roku 1850 służyła jako droga do fortu, który powstał w okolicy Cmentarza.

W 1912 przeprowadzono linię tramwajową na odcinku między ul. Lubicz i Topolową. W 1934 r. wydłużono ją na północ do bramy cmentarza Rakowickiego. Po 1945 r. powstała pętla tramwajowa między ul. Rakowicką a aleją płk. Władysława Beliny-Prażmowskiego.

ObiektyEdytuj

Zabudowa południowego odcinka pochodzi w większości z lat 1875-1930. Łączą się tu style: historyzująco-secesyjny, neorenesansowy i eklektyczny. Z kolei odcinek na północ od skrzyżowania z ul. Aleksandra Lubomirskiego posiada charakter alei wysadzanej drzewami, otoczonej bardziej urozmaiconą zabudową. Znajdują się tu m.in.:

Północny fragment (za skrzyżowaniem z ul. J. Prandoty) biegnie ponadto wzdłuż cmentarza wojskowego, jednak oddzielony jest od niego pasem ogródków działkowych.

Pod skrzyżowaniem z ul. Aleksandra Lubomirskiego ulicę Rakowicką prostopadle przecina Tunel Krakowskiego Szybkiego Tramwaju.

GaleriaEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Rakowicka, ulica. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 835. ISBN 83-01-13325-2.