Ulica Stefana Batorego w Krakowie

ulica w Krakowie

Ulica Stefana Batorego – ulica w Krakowie w Dzielnicy I Stare Miasto, na terenie dawnej jurydyki Garbary.

ulica Stefana Batorego
Stare Miasto
Ilustracja
Widok od rejonów skrzyżowania z ulicą Jana Sobieskiego w kierunku wschodnim.
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Długość 350 m
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Łobzowska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Jana Sobieskiego
Ikona ulica koniec T.svg ul. Karmelicka
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „ulica Stefana Batorego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Stefana Batorego”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „ulica Stefana Batorego”
50,067324°N 19,932080°E/50,067324 19,932080

Jest ulicą stosunkowo młodą, wprawdzie zaznaczoną na Planie Kołłątajowskim, ale jako droga wśród pól do mieszkającego tu krochmalnika. Wytyczona została w latach 1872–1873, a zabudowana w latach 90. XIX wieku i to tylko po jednej stronie. Drugą stronę zabudowano kilkadziesiąt lat później. Ma charakterze kameralnej alei, obsadzonej drzewami po jednej stronie i prawie całkowicie pozbawiona jest funkcji handlowej.

Najciekawszym architektonicznie obiektem jest willa „Pod Stańczykiem” (nr 12), zaprojektowana i zbudowana w latach 1882–1883 przez Tadeusza Stryjeńskiego. Wyróżnia się ona m.in. pięknymi witrażami Stanisława Wyspiańskiego. Obecnie ma tu siedzibę Instytut Pedagogiki UJ. W ogrodzie-parku znajduje się pawilon-pracownia Tadeusza Stryjeńskiego. Pawilon wraz z ośmioboczną basztą zbudowany został w 1884, a w 1892 krytą galerią połączono go z budynkiem głównym. Obecnie ma tu siedzibę Katedra Judaistyki UJ. W latach 1980–1987 przeprowadzono remont willi z pomocą miasta Sanoka i sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego „Stomil” i stąd senat UJ podjął uchwałę o nazwie tego budynku: Collegium Sanockie.

W domu nr 6, zbudowanym pod koniec XIX wieku przez Zygmunta Hendla, na II piętrze mieszkał i tworzył pisarz Ignacy Maciejowski, używający pseudonimu Sewer. W jego mieszkaniu spotykali się przy popołudniowej herbacie m.in. Adam Asnyk, Stanisław Wyspiański, Władysław Reymont, Tadeusz Miciński, Włodzimierz Tetmajer, Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Jacek Malczewski, Leon Wyczółkowski, Artur Górski. Ten niezwykle gościnny dom, prowadzony przez panią Martę Maciejowską, opiewany był przez Tadeusza Boya-Żeleńskiego w „Znaszli ten kraj?”.

W domu nr 14 (zaprojektowanym przez Tadeusza Stryjeńskiego) mieszkała Maria Waśkowska – cioteczna siostra Stanisława Wyspiańskiego, której poeta składał częste wizyty. Także Tadeusz Stryjeński zaprojektował w 1886 dom nr 24 dla rodziny Konopków, a w 1888 dom nr 20 dla rodziny Popielów.

Na rogu z ulicą Karmelicką (ul. Karmelicka 35) znajduje się Kamienica Pod Pająkiem wzniesiona według projektu Teodora Talowskiego w 1889 roku.