Ulica gen. Kazimierza Pułaskiego we Wrocławiu

ulica we Wrocławiu
Ten artykuł dotyczy ulicy we Wrocławiu. Zobacz też: inne ulice i place o nazwie Kazimierza Pułaskiego.

Ulica gen. Kazimierza Pułaskiego – ulica na Przedmieściu Oławskim we Wrocławiu, łącząca ul. gen. Romualda Traugutta z Przedmieściem Strzelińskim, stanowiąca jedną z ważniejszych arterii komunikacyjnych centrum Wrocławia w kierunku północ-południe.

ulica gen. Kazimierza Pułaskiego
Przedmieście Oławskie, Huby
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Długość 1050 m
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 0 m ul. gen. Romualda Traugutta
Ikona ulica z prawej.svg 70 m ul. gen. Józefa Haukego-Bosaka
Ikona ulica z prawej.svg 200 m ul. Stanisława Worcella
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 350 m ul. Komuny Paryskiej
Ikona ulica z prawej.svg 470 m ul. gen. Karola Kniaziewicza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 590 m ul. Tadeusza Kościuszki
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 820 m ul. Stanisława Małachowskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 1050 m ul. Hubska, ul. Dyrekcyjna i ul. Sucha
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa konturowa Wrocławia, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „ulica gen. Kazimierza Pułaskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „ulica gen. Kazimierza Pułaskiego”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „ulica gen. Kazimierza Pułaskiego”
51,100511°N 17,045707°E/51,100511 17,045707

PrzebiegEdytuj

Ulica rozpoczyna swój bieg na skrzyżowaniu z ul. gen. Romualda Traugutta przy pl. W. Wróblewskiego i prowadzi dalej w linii prostej na południe, nieznacznie załamując się na skrzyżowaniach z ulicami Komuny Paryskiej i Tadeusza Kościuszki. Ul. gen. Kazimierza Pułaskiego była w latach 2011 – 2019[1] fragmentem drogi krajowej nr 98. Numeracja domów rośnie w kierunku południowym, numery parzyste znajdują się po stronie wschodniej a nieparzyste po zachodniej.

HistoriaEdytuj

Pierwsze wzmianki o ulicy, jako drodze łączącej Przedmieście Oławskie, zwane wówczas Przedmieściem przy św. Maurycym, ze szlakami komunikacyjnymi prowadzącymi na południe, pochodzą z roku 1370. Ulica nazywana była wtedy platea patibuli co po łacinie oznaczało „ulica Szubieniczna”, gdyż na końcu ulicy, w pobliżu skrzyżowania z platea gallica, czyli obecną ul. gen. Romualda Traugutta, stała jedna z czterech udokumentowanych historycznie we Wrocławiu szubienic. Inne źródło – księga ławnicza parafii św. Maurycego z grudnia roku 1697 – nazywa ulicę Galgengasse, co w języku niemieckim również znaczy to samo.

W pobliżu skrzyżowania z ul. gen. Romualda Traugutta w roku 1712 rozpoczęto budowę istniejącego do dziś szpitala bonifratrów. Poza szpitalem na Galgengasse nie było prawdopodobnie żadnych innych budynków tylko pola uprawne i ogrody. Ulica stanowiła także do roku 1810, do czasu sekularyzacji dóbr kościelnych, granicę pomiędzy jurydykami kapituły katedralnej – na zachód od ulicy, a jurydykami biskupa wrocławskiego – na wschód. W roku 1840 w wyniku budowy linii kolejowej Wrocław – Oława ulica została odcięta od Przedmieścia Strzelińskiego. Po usunięciu szubienicy dnia 8 lipca 1842 r. nazwa ulicy uległa zmianie na Brüderstraße (pol. ulica Bracka) na cześć zakonu bonifratrów.

Proces zabudowywania ulicy trwał od lat 40. XIX w. do początku XX w. Najpierw zaczęto stawiać magazyny obsługujące transport kolejowy po stronie wschodniej, a od lat 80. XIX w. budowano po stronie zachodniej sześciokondygnacyjne kamienice czynszowe. Umowa między magistratem a zarządem Kolei Górnośląskiej z roku 1867, mówiąca o poprowadzeniu torów nad jezdnią, umożliwiła przywrócenie ruchu w kierunku południowym i tym samym ponownie dzisiejsza ul. gen. Kazimierza Pułaskiego stała się szlakiem komunikacyjnym, łączącym Wrocław z południowymi przedmieściami. Realizacja umowy nastąpiła ostatecznie z chwilą oddania do użytku wiaduktu nad ulicą – w roku 1870.

W czasie oblężenia Wrocławia w lutym 1945 r. część kamienic uległa poważnemu uszkodzeniu, w wyniku czego zostały one w latach powojennych rozebrane. Ulica swą polską nazwę otrzymała w roku 1945 – Bracka, choć w niektórych spisach figurowała także nazwa Bratnia, ostatecznie w roku 1946 przemianowano nazwę na gen. Kazimierza Pułaskiego.

W czasie powodzi w roku 1997 ul. gen. Kazimierza Pułaskiego została zalana, co spowodowało dalsze pogorszenie stanu technicznego nieremontowanych od lat kamienic czynszowych. W roku 1998 zapadła decyzja o wyburzeniu kamienic zachodniej strony ulicy na odcinku od skrzyżowania z ul. gen. Romualda Traugutta do ul. Tadeusza Kościuszki. W najbliższej przyszłości planowane są dalsze wyburzenia. W ramach budowy Śródmiejskiej Trasy Południowej umożliwi to poszerzenie szerokości ulicy do dwóch dwupasmowych jezdni z wydzielonym torowiskiem tramwajowym i budowę ośmiobocznego skrzyżowania z ul. Tadeusza Kościuszki oraz dostosuje tym samym ulicę do potrzeb komunikacyjnych Wrocławia, gdyż w chwili obecnej jest ona jedną z najbardziej obciążonych transportem samochodowym ulic we Wrocławiu.

Ważniejsze obiektyEdytuj

  • Szpital o.o. Bonifratrów – obecnie Akademicki Szpital Kliniczny, nominalnie znajduje się przy ul. gen. Romualda Traugutta 55/57
  • Nr 46 Stacja Transformatorowa – przykład architektury modernistycznej okresu międzywojennego
  • Nr 48/52 magazyny Przedsiębiorstwa Spedycji Międzynarodowej
  • Nr 21 naprawa samochodów - Beckmann Otto & Co.

CiekawostkiEdytuj

Do roku 1911 połowa budynków przy ul. gen. Józefa Haukego-Bosaka miała adresy Brüderstraße.

BibliografiaEdytuj

  • Kruszewski T., 1997, Niemiecko-polski spis ulic, placów i mostów Wrocławia 1873-1993, Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław.
  • Markgraf H., 1896, Die Straßen Breslaus nach ihrer Geschichte und ihren Namen, Verlag von E. Morgenstern, Wrocław.

PrzypisyEdytuj

  1. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2019 r. w sprawie pozbawienia dróg kategorii dróg krajowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1850)

Linki zewnętrzneEdytuj