Otwórz menu główne

Umer Achmołła Atamanow

Umer Achmołła Adamow (wg innych źródeł Michaił Atamanow, Ufa Mogomoły Adamow, Umer Achmołła Atamanow) ps. „Miszka Tatar” (ur. 1912 lub 1916, zm. 1 czerwca 1943 w Józefowie)zamojski partyzant, były oficer Armii Czerwonej.

Michaił Atamanow
Umer Achmołła Atamanow
Miszka Tatar
młodszy lejtnant Armii Czerwonej oraz kapitan Gwardii Ludowej (pośmiertnie) młodszy lejtnant Armii Czerwonej
oraz
PL Epolet kpt.svg kapitan Gwardii Ludowej (pośmiertnie)
Data i miejsce urodzenia 1912/1916
?
Data i miejsce śmierci 1 czerwca 1943
Józefów
Przebieg służby
Lata służby 1939-43
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Orl.jpgGwardia Ludowa
Jednostki 18 Dywizja Strzelecka
Grupa Operacyjna GL im. Tadeusza Kościuszki
Stanowiska dowódca oddziału partyzanckiego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Krzyża Grunwaldu III klasy
Pomnik na miejscu śmierci Atamanowa

ŻyciorysEdytuj

Walczył w stopniu młodszego lejtnanta w 97 pułku piechoty (18 Dywizja Piechoty) na Białorusi. W 1941 roku został ranny w bitwie pod Orszą i wzięty do niewoli. Trafił do obozu jenieckiego w Częstochowie. Uciekł z niego w 1942 roku i przedostał się na Roztocze, w okolice Józefowa. Tam stworzył ze zbiegłych jeńców oddział partyzancki, który stał się częścią Grupy Opozycyjnej Gwardii Ludowej im. Tadeusza Kościuszki[1]. Oddział „Miszki Tatara” przeprowadził wiele zakończonych sukcesem akcji dywersyjnych i bojowych. M.in. 1 kwietnia 1943 w rejonie Maziarzy pow. tomaszowski stoczył dwugodzinną walkę z hitlerowską obławą. 5 kwietnia 1943 ostrzelał i uszkodził niemiecki samolot rozpoznawczy. 24 kwietnia oddział im. Kotowskiego wraz z innymi oddziałami śmiałym uderzeniem przerwał pierścień okrążenia i wyszedł na tyły przeciwnika, zadając mu duże straty. 25 kwietnia rozbił we wsi Głuchy (powiat biłgorajski) oddział hitlerowski znęcający się nad ludnością cywilną. 1 maja zlikwidował ochronę tartaku w Tereszpolu, zdobywając sporo amunicji, a sam tartak paląc. 16 maja rozgromił niemiecką obronę tartaków w Długim Kącie i Krasnobrodzie. Trzy dni później zaminował tor kolejowy w rejonie stacji kolejowej Zwierzyniec na linii Rejowiec-Rawa Ruska, wykolejając niemiecki transport wojskowy. Atamanow zginął w czasie obrony wsi Józefów przed niemiecką pacyfikacją. 25 grudnia 1943 został pośmiertnie odznaczony Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy.

Z oddziałem Miszki Tatara w obronie Zamojszczyzny współpracowały wielokrotnie inne oddziały partyzanckie, m.in. oddział Armii Krajowej Hieronima Miąca Korsarza. Oficerowie AK cenili go i szanowali, uważając za świetnego strzelca i jeźdźca i nieustraszonego partyzanta.

Mieszkańcy Józefowa postawili w miejscu jego śmierci pomnik upamiętniający jego odwagę.

OdznaczeniaEdytuj

AwanseEdytuj

  • młodszy lejtnant (w Armii Czerwonej)
  • kapitan (pośmiertnie w Gwardii Ludowej)

PrzypisyEdytuj

  1. Niektóre źródła podają, że był oddziałem niezależnym i tylko ze względu na sowieckie pochodzenie uznawany był za część GL.

BibliografiaEdytuj