Zagłębie Sosnowiec (piłka nożna)

polski klub piłki nożnej
(Przekierowano z Unia Sosnowiec)

Zagłębie Sosnowiecpolski klub piłkarski z Sosnowca.Od sezonu 2019/2020 klub po roku przerwy występuje w 1 lidze po spadku z Ekstraklasy w sezonie 2018/2019.

Zagłębie Sosnowiec S.A.
Ilustracja
Logo Zagłębia Sosnowiec
Pełna nazwa Zagłębie Sosnowiec
Spółka Akcyjna
w Sosnowcu
Przydomek Zagłębiacy, Chłopcy znad Brynicy
Barwy czerwono-zielono-białe
Data założenia 1906
Debiut w najwyższej lidze 20 marca 1955
Zagłębie – Górnik Radlin 4:0
Liga I liga
Państwo  Polska
Adres ul. Kresowa 1
41-200 Sosnowiec
Stadion Stadion Ludowy
Prezes Marcin Jaroszewski
Trener Krzysztof Dębek
Asystent trenera Łukasz Matusiak
Tomasz Grudziński
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Od KS Milowice do Unionu SosnowiecEdytuj

Pierwsza organizacja sportowa na terenie Sosnowca powstała w 1906 r. – przy hucie „Milowice” w dzielnicy o tej samej nazwie. Wśród założycieli powstałego wówczas klubu sportowego byli: Aleksander Rene, Edward Michałowski i Józef Komander. Powstała drużyna nie miała stałego boiska – w piłkę grano praktycznie wszędzie tam, gdzie się dało.

W 1908 m.in. za prowadzenia nielegalnego klubu, aresztowany i osadzony w więzieniu w Łodzi został jeden z jego założycieli Aleksander Rene. Wydawało się, że nowo powstały klub nie ma szans na przetrwanie zwłaszcza że gubernator piotrkowski (któremu administracyjnie podlegał Sosnowiec) odmówił pomocy w stworzeniu w mieście filii petersburskiego Unionu.

Pomimo tak niesprzyjających okoliczności Rene nie rezygnował i jeszcze w 1908 r. zwrócił się z prośbą wprost do władz Unionu. Tym razem sprawę udało się załatwić pozytywnie i jeszcze w tym samym roku klubik z Sosnowca mógł nosić dumne miano „TS Union”. Organizacją nowego klubu zajął się m.in. wypuszczony na wolność Aleksander Rene.

Wtedy też powstał pierwszy w mieście plac do gry (stadionem to jeszcze to miejsce trudno było nazwać) przy skrzyżowaniu ulic Swobodnej i Starososnowieckiej[1], gdzie starano się rozgrywać mecze z drużynami ościennych miast. Union grał w barwach białych z poprzecznie przechodzącym czerwonym pasem. Oprócz drużyny piłkarskiej w klubie istniały również sekcje: cyklistów i kręglarska. W składzie Unionu grali: Peterek, Kwapisz, Nalewka, Bińkowski, Rene, Pladek, Plich, Kandziora, Twardoch, Kiel, Brinwgwald, Lenger, bracia Heizelmannowie, Oskar[2].

Czasy Victorii, KS Sosnowiec i UniiEdytuj

Podczas I wojny światowej wszelka działalność sportowa w Sosnowcu uległa zawieszeniu. Drużynę piłkarską udało się reaktywować dopiero pod koniec 1918 r., kiedy przy Towarzystwie Kulturalno-Oświatowym „Świt” powstał klub TS „Victoria”. Drużyna przyjęła barwy biało-zielone, a w jej składzie możemy odnaleźć m.in. braci Kiepurów (przez krótki czas w klubie grał późniejszy słynny tenor Jan Kiepura), Filipkowskiego, Judę, Okularczyka, Muszyńskiego, Rolskiego, Siwka, Słomczyńskiego, Wieprzyckiego, Wiewiórkę i Zygmuntowskiego.

W 1919 r. powstał drugi z sosnowieckich klubów – TS Sosnowiec (przemianowany w 1921 r. na KS Sosnowiec), który poprzez kierownika Aleksandra Rene nawiązywał do wcześniejszych sosnowieckich klubów – KS Milowice i Unionu.

Już w 1922 r. sosnowieccy działacze piłkarscy podjęli rozmowy nad stworzeniem jednej, silnej organizacji sportowej. Niestety nie udało się im wówczas dojść do porozumienia.

Do szczebla ogólnokrajowego (pierwszej ligi) Victoria miała szansę awansować w 1928 r., kiedy to po wygraniu kieleckiej klasy A (Sosnowiec należał wówczas administracyjnie do województwa kieleckiego), w pierwszej rundzie eliminacji drużyna zagrała z Garbarnią Kraków i Pogonią Katowice. Spotkania te zakończyły się jednak znaczącymi porażkami klubu.

Brak sukcesów na arenie ogólnopolskiej skłoniły działaczy do ponownego podjęcia rozmów w sprawie fuzji. Ostatecznie realizacja śmiałych planów doszła do skutku dopiero w 1931 r., kiedy to na bazie Victorii i KS Sosnowiec stworzono Unię Sosnowiec. Nowa drużyna miała rozgrywać swoje mecze na boisku przy Alei Mireckiego (otwartym kilka lat wcześniej w 1926 r.). Pierwszym sprawdzianem nowej drużyny był mecz towarzyski z pierwszoligowym Ruchem Hajduki Wielkie zakończony zaszczytnym dla nowej drużyny remisem 1:1. Prezesem nowo utworzonego klubu został inż. Jerzy Bijasiewicz, a do zarządu weszli Bronisław Bitnerowski, Stanisław Iskry, Teofil Kubiczek i Aleksander Wiprzycki[3]. Wśród wybijających się graczy tego okresu widzimy: Dudka, Gwoździa, Słotę, Suwałę i Widawskiego. Klub oprócz sekcji piłki nożnej prowadził jeszcze sekcje: hokeja na lodzie, bokserską, gier sportowych, łyżwiarską, kolarską, motocyklową, lekkoatletyczną, tenisa ziemnego oraz turystyczno-krajoznawczą.

Unia Sosnowiec aż do wybuchu II wojny światowej swoją wyższość w klasie A udowadniała 4 -krotnie. W każdym z tych przypadków nie udawało się jednak awansować do pierwszej ligi.

Za pierwszym razem w 1933 r. drużyna zajęła drugie miejsce w pierwszej rundzie eliminacji za Naprzodem Lipiny (remis i porażka), a przed Olszą Kraków (zwycięstwo i porażka).

Trochę lepiej Unii poszło rok później, kiedy to odniosła zwycięstwo i remis nad Grzegórzeckim Kraków oraz remis i porażkę ze Śląsk Świętochłowice. Zajęte ponownie drugie miejsce nie dawało prawa do dalszych gier eliminacyjnych.

Ostatnią przed wojną szansę na awans drużyna z Sosnowca miała w 1939 r., którą jednak tak jak i poprzednio nie udało się wykorzystać. Co więcej Unia przegrała wówczas wszystkie cztery mecze i zajęła ostatnie miejsce w tabeli za Śląskiem Świętochłowice i Fablokiem Chrzanów.

W drużynie grał wtedy m.in. wyróżniający się junior, późniejszy prezes PZPN Wiesław Ociepka.

Późniejsze losyEdytuj

Podczas okupacji początkowo grano sporadycznie, potem przeprowadzano regularne konspiracyjne rozgrywki z udziałem zespołów z Czeladzi, Piasków, Dąbrowy Górniczej, Niwki, Będzina, Zagórza i Sosnowca.

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Afera korupcyjnaEdytuj

2 sierpnia 2007 Wydział Dyscypliny PZPN za udział w największej w historii polskiego futbolu ujawnionej aferze korupcyjnej ukarał Zagłębie Sosnowiec degradacją o jedną klasę rozgrywkową, karą czterech ujemnych punktów oraz grzywną w wysokości 50 tys. złotych. Karą punktową klub ukarany został w sezonie 2007/08 zaś karą degradacji w sezonie 2008/09[4]. Później karę punktów przeniesiono na sezon 2008/09.

Powrót i spadek z EkstraklasyEdytuj

27 maja 2018, po zwycięstwie 1:0 z Ruchem Chorzów, Zagłębie Sosnowiec po 10 latach wróciło do Ekstraklasy. 5 maja 2019 po porażce z Śląskiem Wrocław 2:4, Zagłębie spadło do I ligi.

Szkolenie JuniorówEdytuj

Klub szkoli 14 grup młodzieżowych od 6 latków do juniorów starszych. Od 2012 roku Zagłębie wprowadziło projekt szkolenia dla najmłodszych[5]. Który dba o przygotowania dzieci w wieku od 3 do 6 lat. W sumie Zagłębie szkoli ponad 300 młodych piłkarzy.

Dotychczasowe nazwyEdytuj

    1906 Klub Sportowy Milowice

    1908 Towarzystwo Sportowe Union Sosnowiec (jako filia Unionu Petersburg)

    1918 Towarzystwo Sportowe Victoria Sosnowiec

    1919 KS Sosnowiec

    1931 Po fuzji KS Sosnowiec z Towarzystwem Sportowym Victoria Sosnowiec powstaje Unia Sosnowiec

    1945 Robotniczy Klub Sportowy Sosnowiec

    1945 Rejonowa Komenda Uzupełnień Sosnowiec

    1948 ZKSM Unia Sosnowiec

    1949 Zakładowy Klub Sportowy Stal Sosnowiec

    1962 Górniczy Klub Sportowy Zagłębie Sosnowiec

    1990 Klub Sportowy Zagłębie Sosnowiec

    1993 Stal Sosnowiec

    1994 Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji Sosnowiec

    1995 Sosnowieckie Towarzystwo Sportowe Zagłębie Sosnowiec

    2001 Zagłębie Sosnowiec Sportowa Spółka Akcyjna

    2004 Zagłębie Sosnowiec Spółka Akcyjna

SukcesyEdytuj

Statystyki drużynyEdytuj

RekordyEdytuj

W pierwszej lidze 36 sezonów: 1955-58, 60-85/86, 89/90-91/92, 2007/08, 2018/19

Europejskie pucharyEdytuj

  Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1962/1963 Puchar Zdobywców Pucharów Q   Újpest FC 0–0 0–5 0–5
1963/1964 Puchar Zdobywców Pucharów 1R   Olympiakos SFP 1–0 1–2 2–2, 0–2 (N)
1971/1972 Puchar Zdobywców Pucharów 1R   Åtvidabergs FF 3–4 1–1 4–5
1972/1973 Puchar UEFA 1R   Vitória Setúbal 1–0 1–6 2–6
1977/1978 Puchar Zdobywców Pucharów 1R   PAOK FC 0–2 0–2 0–4
1978/1979 Puchar Zdobywców Pucharów 1R   SSW Innsbruck 2–3 1–1 3–4

Statystyki piłkarzyEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Zagłębia Sosnowiec.

Królowie strzelcówEdytuj

Najskuteczniejsi strzelcyEdytuj

W meczach rozgrywanych w ekstraklasie najwięcej bramek zdobyli:

  1. Andrzej Jarosik 113
  2. Józef Gałeczka 98
  3. Włodzimierz Mazur 79
  4. Ginter Piecyk 61
  5. Czesław Uznański 42

Reprezentanci PolskiEdytuj

W reprezentacji Polski grało 19 zawodników Zagłębia[6]. Zaszczytu tego dostąpili:

Występy zawodników w I lidzeEdytuj

Najwięcej meczów rozegrali:

  1. Roman Bazan 304
  2. Włodzimierz Mazur 282
  3. Wojciech Rudy 275
  4. Andrzej Jarosik 265
  5. Zbigniew Seweryn 263

Prezesi klubu (po II wojnie światowej)Edytuj

StadionEdytuj

Osobny artykuł: Stadion Ludowy.
 
Stadion Ludowy – Mecz z Aluminium Konin (21 sierpnia 1999)

Stadion Ludowy istnieje od 1956 (debiut w pierwszej lidze 21 października w meczu z Gwardią Bydgoszcz), kiedy to zanotowano nie pobity dotąd rekord frekwencji 40 000 widzów). Optymalna pojemność stadionu to 7500 widzów.

We wrześniu 2019 roku rozpoczęła się budowa nowego stadionu piłkarskiego[7], który będzie częścią kompleksu Zagłębiowski Park Sportowy. Ukończenie budowy stadionu planowane jest na 2022 rok[8].

KibiceEdytuj

Kibice Zagłębia Sosnowiec przyjaźnią się z kibicami Legii Warszawa[9] (od połowy lat 70.), Olimpii Elbląg (od drugiej połowy 2004 roku) oraz BKS Stal Bielsko-Biała od 1982 roku.[10]

PiłkarzeEdytuj

Obecny składEdytuj

Stan na 31 lipca 2020[11]
Nr Poz. Piłkarz
8 PO   Szymon Pawłowski
9 PO   Mateusz Szwed
11 PO   Patryk Mularczyk
12 BR   Kacper Chorążka (wypożyczony z Wisły Kraków)
13 BR   Krystian Stępniowski
14 PO   Filip Karbowy
16 OB   Dawid Ryndak
17 OB   Kacper Radkowski
20 PO   Jakub Sinior
22 OB   Quentin Seedorf
23 BR   Matko Perdijić
Nr Poz. Piłkarz
25 OB   Piotr Polczak
27 OB   Rafał Grzelak
29 OB   Markas Beneta
30 PO   Patryk Małecki
70 PO   Miguel Musset Quintais
89 PO   Hubert Sych
98 PO   Wojciech Słomka
99 NA   Fabian Piasecki
? OB   Łukasz Turzyniecki
? PO   João Oliveira
? PO   Lukáš Ďuriška
? NA   Olaf Nowak

Piłkarze na wypożyczeniuEdytuj

Nr Poz. Piłkarz
OB   Roman Janicki (wypożyczony do RKS Radomsko)
OB   Konrad Kumor (wypożyczony do LZS-u Starowice Dolne)
PO   Tomasz Pietrzak (wypożyczony do MKS-u Piaseczno)
OB   Mateusz Bieniek (wypożyczony do Piasta Żmigród)
Nr Poz. Piłkarz
PO   Carl Stewart (wypożyczony do Piasta Żmigród)
PO   Błażej Radwanek (wypożyczony do Garbarni Kraków)
PO   Michał Kieca (wypożyczony do Skry Częstochowa)

Sztab szkoleniowyEdytuj

Stan na 6 maja 2020[12]
Funkcja Imię i Nazwisko
Trener   Krzysztof Dębek
Asystent trenera   Łukasz Matusiak
Asystent trenera   Tomasz Grudziński
Trener bramkarzy   Sławomir Rydel[13]
Kierownik drużyny   Marcel Płachta
Kierownik drużyny   Mirosław Janosz
Analityk   Fabio Ribeiro
Masażysta   Grzegorz Buczek
Trener przygotowania fizycznego   Artur Gołaś
Specjalista od przygotowania mentalnego   Rafał Kubów
Fizjoterapeuta   Krzysztof Wdowiak

PrzypisyEdytuj

  1. błędnie podano: przy Swobodnej i Staropogońskiej gdyż ulice te nie zbiegają się ze sobą i są dość odległe.
  2. Mirosław Ponczek – „Męska piłka nożna w stuleciu miasta Sosnowca 1902-2002” Sosnowiec 2002, s. 11.
  3. Tamże s. 19.
  4. 90minut.pl: Zagłębie Sosnowiec ukarane degradacją.
  5. SZKÓŁKA PIŁKARSKA, akademia Sosnowiec, treningi dla dzieci | Zagłębie – O nas.
  6. Za „Polski Związek Piłki Nożnej. Zarys historii 1919 – 1994”, Warszawa 1994.
  7. Wyborcza.pl, sosnowiec.wyborcza.pl [dostęp 2020-05-04].
  8. Stadion Piłkarski staje się faktem - podpisano umowę na realizację 1-go obiektu Zagłębiowskiego Parku Sportowego, zps-sosnowiec.pl [dostęp 2020-05-04] (pol.).
  9. gazeta.pl: Historia zgody Zagłębia i Legii Warszawa.
  10. Zgody Zagłębia Sosnowiec.
  11. Pierwszy zespół (pol.). zaglebie.eu. [dostęp 2020-05-06].
  12. Sztab zespołu (pol.). zaglebie.eu. [dostęp 2020-05-06].
  13. Sławomir Rydel został trenerem bramkarzy – Oficjalna strona Klubu Piłkarskiego Zagłębie Sosnowiec, zaglebie.eu [dostęp 2019-06-18].

Linki zewnętrzneEdytuj