Otwórz menu główne

Uniwersalizm papieski – idea średniowiecznej filozofii politycznej popularna w pełnym średniowieczu, zgodnie z którą papież miał sprawować pełnię władzy nad całym światem chrześcijańskim, a więc i władcami świeckimi. Doktryna zapoczątkowana przez Grzegorza VII w tzw. Dictatus Papae (1075)[1].

PrzypisyEdytuj

  1. John Norman Davidson Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997. ​ISBN 83-06-02633-0​.