Otwórz menu główne

Uniwersytet Kopenhaski[2] (duń. Københavns Universitet) – duński uniwersytet publiczny w Kopenhadze. Jest to największa i najstarsza placówka naukowo-dydaktyczna w Królestwie Danii.

Uniwersytet Kopenhaski
Københavns Universitet
Universitas Hafniensis
University of Copenhagen
Ilustracja
Rektorat
Dewiza Coelestem adspicit lucem (łac.)
Data założenia 1479
Typ uniwersytet publiczny
Państwo  Dania
Adres Kopenhaga
Liczba pracowników
• naukowych
10 139[1]
5310
Liczba studentów 40 486
Rektor Ralf Hemmingsen
Członkostwo IARU
Położenie na mapie Kopenhagi
Mapa lokalizacyjna Kopenhagi
Uniwersytet Kopenhaski
Uniwersytet Kopenhaski
Położenie na mapie Danii
Mapa lokalizacyjna Danii
Uniwersytet Kopenhaski
Uniwersytet Kopenhaski
Położenie na mapie Regionu Stołecznego
Mapa lokalizacyjna Regionu Stołecznego
Uniwersytet Kopenhaski
Uniwersytet Kopenhaski
Ziemia55°40′47″N 12°34′21″E/55,679722 12,572500
Strona internetowa

Uniwersytet składa się z ośmiu wydziałów, posiada cztery kampusy. Studiuje na nim 40 tys. studentów[3]. Jest to drugi najstarszy uniwersytet w Skandynawii po Uniwersytecie w Uppsali. Został założony w 1479 i do XX wieku był to jedyny uniwersytet w Danii.

HistoriaEdytuj

 
Biblioteka uczelniana na Fiolstræde około 1920 (obecnie rektorat i czytelnia)

Pozwolenie na powstanie studium generale w Danii, będącym pierwszym takim pozwoleniem w Skandynawii, król Chrystian I uzyskał od papieża Sykstusa IV w 1475. Budowa została jednak opóźniona i, mimo ambicji króla Danii, w międzyczasie powstał szwedzki Uniwersytet w Uppsali. Przy inauguracji w 1479, inspirowany uniwersytetami Królestwa Niemieckiego, z którego również pochodziła znaczna liczba pierwszych wykładowców, Uniwersytet Kopenhaski składał się z czterech fakultetów. Uniwersytet był uporządkowany z hierarchią. Najwyższy status miał fakultet teologii, a pozostałe fakultety w kolejności spadającej były fakultety prawa, medycyny i filozofii. Wykładowcy i studenci po immatrykulacji nie podlegali zwykłemu systemowi prawnemu, lecz temu regulowanym przez prawo i sądy uniwersyteckie. Uniwersytet miał między innymi własne lochy, które można obecnie zwiedzić w starych budynkach uniwersytetu.

Przed duńską reformacją uniwersytet był nadzorowany przez biskupa Roskilde, który miał stanowisko kanclerza, tytuł który do dziś pozostał w niektórych średniowiecznych uniwersytetach, n.p. Uniwersytecie Oksfordzkim. W 1531 uniwersytet został zamknięty, ażeby zapobiec rozprzestrzenianiu się protestanckich nauk. został ponownie otwarty dopiero w 1537, rok po zwycięstwie strony protestanckiej w wojnie hrabskiej. Po reformacji to stanowisko straciło swoje znaczenie i zostało zniesione, albowiem korona duńska przejęła ziemie i instytucje kościelne. Studia teologiczne od tego czasu ukierunkowane były na kształcenie księży luterańskich. Oddzielny uniwersytecki system prawny również został zniesiony.

Do 2004 najwyższym organem uniwersytetu był konsystorz, w którym zasiadali profesorzy wybrani przez profesorów i studenci wybrani przez studentów. Rektor był wybierany spośród profesorów przez nich i przez studentów. Po reformie w 2004 konsystorz został zastąpiony zarządem, do którego wstępują również reprezentanci zewnętrzni, a wybory rektora zostały zastąpione procesem rekrutacji przez zarząd. Obecny rektor został jednak zatrudniony spośród obecnych pracowników naukowych uniwersytetu.

Reputacja międzynarodowaEdytuj

Akademicki Ranking Uniwersytetów Świata z 2018[4], opublikowany przez Uniwersytet Jiao Tong w Szanghaju, nadaje Uniwersytetowi Kopenhaskiemu tytuł najlepszego uniwersytetu w Danii oraz Skandynawii, 6. miejsce w Europie i 29. na świecie. Na liście The Times Higher Education World University Rankings 2019, Uniwersytet Kopenhaski zajmuje 116. miejsce spośród wszystkich uczelni wyższych na świecie[5]. W rankingu QS World University Rankings 2019, Uniwersytet Kopenhaski zajmuje 79. miejsce[6]. Na liście 2019 Best Global Universities opublikowanej przez U.S. News & World Report uczelnia zajmuje 34. miejsce[7].

W styczniu 2006 Uniwersytet Kopenhaski rozpoczął formalną współpracę poprzez śieć International Alliance of Research Universities (IARU), w którym są Australijski Uniwersytet Narodowy, Politechnika Federalna w Zurychu, Narodowy Uniwersytet Singapuru, Uniwersytet Pekiński, Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley, Uniwersytet w Cambridge, Uniwersytet Oksfordzki, Uniwersytet Tokijski, Uniwersytet Yale’a.

Znani wykładowcyEdytuj

Niektórzy znani absolwenciEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Tal og statistik for Københavns Universitet – personale, Uniwersytet Kopenhaski, 2015 [dostęp 2017-12-27] (duń.).
  2. Nauka języka polskiego. Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP. [dostęp 2014-06-07].
  3. Tal og statistik for Københavns Universitet – studerende, Uniwersytet Kopenhaski, 2015 [dostęp 2017-12-27] (duń.).
  4. Academic Ranking of World Universities, Shanghairanking.com [dostęp 2018-12-27].
  5. World University Rankings, Timeshighereducation.co.uk [dostęp 2018-12-27].
  6. QS World University Rankings, topuniversities.com [dostęp 2018-12-27].
  7. Best Global Universities Rankings [dostęp 2018-12-27].
  8. Zenon Ciesielski: Słownik pisarzy skandynawskich. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 78. ISBN 83-214-0275-5.

Linki zewnętrzneEdytuj