Otwórz menu główne

Uniwersytet Tokijski[1] (jap. 東京大学 Tōkyō-daigaku, ang. The University of Tokyo, w skrócie Tōdai 東大 lub UTokyo) – jedna z czołowych uczelni w Japonii. Ma 10 wydziałów, na których kształci się 30 tysięcy studentów, w tym około 2 tysięcy z zagranicy. W 2019 według QS World University Rankings zajmował 23 miejsce na świecie[2].

Uniwersytet Tokijski
東京大学
Universitas Tociensis
The University of Tokyo[a]
Godło
Ilustracja
Centrum informacyjne kampusu Hongo
Data założenia 1877
Typ uniwersytet państwowy
Państwo  Japonia
Adres Tokio
Liczba studentów około 30 000
Rektor Jun’ichi Hamada
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Uniwersytet Tokijski
Uniwersytet Tokijski
Ziemia35°42′47,91″N 139°45′44,16″E/35,713308 139,762267
Strona internetowa
Biblioteka główna kampusu Hongo
Akamon (Czerwona Brama)
Audytorium Yasuda

HistoriaEdytuj

Kiedy w połowie XIX wieku Japonia została zmuszona do otwarcia na świat zewnętrzny i dokonania gruntownej przebudowy kraju (restauracja Meiji), poznanie cywilizacji Zachodu, w tym języków, stało się koniecznością. W 1855 siogunat stworzył Urząd ds. Nauk Zachodnich, który zajmował się tłumaczeniem dokumentów i teksów urzędowych. Później stał się też szkołą językową. W 1868 nadano mu nazwę Kaisei-gakkō, czyli Szkoła Tworzenia. W okresie Edo studiowano historiografię, językoznawstwo, ale przede wszystkim medycynę zachodnią. Była to jedna z ważniejszych dziedzin, dlatego w 1861 otworzono Akademię Medycyny Zachodniej, którą później zmieniono na Akademię Medycyny.

Z połączenia tych dwóch szkół powstał w 1877 Uniwersytet Tokijski. W 1886 zmieniono jego nazwę na Uniwersytet Cesarski (Teikoku-daigaku), a w 1887 na Tokijski Uniwersytet Cesarski (Tōkyō-teikoku-daigaku). W 1947 przywrócono pierwotną nazwę. W chwili utworzenia był jedynym nowoczesnym uniwersytetem w Japonii (wzorowano go na europejskich szkołach). Miał tylko cztery wydziały, lecz wraz z szybko rosnącą liczbą studentów, otworzono kolejne. Przez początkowy okres swojego istnienia cieszył się szczególnymi względami cesarza, który osobiście brał udział w ceremoniach wręczania dyplomów, a najlepsi studenci otrzymywali pamiątkowe zegarki. W 1949 w skład uniwersytetu weszła Pierwsza Szkoła Wyższa (dzisiaj kampus Komaba) i Tokijska Szkoła Wyższa, która dziś uczy studentów pierwszego i drugiego roku. Studenci trzeciego roku studiują w głównym kampusie, Hongo.

Studenckie strajkiEdytuj

Bardzo niespokojnym okresem były lata 1968–1969, kiedy to fala gwałtownych protestów i strajków ogarnęła większość uczelni w kraju. Do największych doszło na Uniwersytecie Tokijskim. Przyczyny tych buntów były różne – studenci chcieli mieć większy wpływ w zarządzaniu szkołami, zarzucali władzy korupcję. Jednak głównym powodem zamieszek był konflikt wokół systemu nauczania na Wydziale Medycznym w kwietniu 1968. Niedługo potem studenci rozpoczęli okupację kampusów, wznosili barykady na korytarzach i w aulach, odwołano wszystkie zajęcia. Ponieważ spór narastał, a studenci nie chcieli ustąpić, 18 stycznia 1969 policja przypuściła szturm. Wiele osób ucierpiało, gdyż studenci postanowili się bronić przy pomocy kamieni i koktajli Mołotowa. Strajki ostatecznie zakończyły się wiosną tego samego roku. Straty wyniosły blisko 400 tys. dolarów. Po tych wydarzeniach wprowadzono surowe prawa, które miały zapobiec w przyszłości takim wystąpieniom.

WydziałyEdytuj

Obecnie uniwersytet ma dziesięć wydziałów:

  • Prawa
  • Medycyny
  • Politechniczny
  • Humanistyczny
  • Nauk Ścisłych
  • Ekonomiczny
  • Rolniczy
  • Pedagogiczny
  • Farmaceutyczny
  • Edukacji Ogólnej.

SymboleEdytuj

Symbolem uniwersytetu jest liść miłorzębu dwuklapowego, którego drzewa rosną na terenie najważniejszego z kampusów, Hongo. Nieformalnymi symbolami są dwie budowle: Akamon (Czerwona Brama), czyli główne wejście do kampusu Hongo (w dzielnicy Bunkyō), oraz położony w jego centrum budynek audytorium Yasuda (Yasuda Kōdō). Czerwona Brama powstała w 1827 i jest jedynym tego typu zachowanym obiektem, ważnym zabytkiem kultury. W okresie Edo wznosili je przed rodowymi posiadłościami przyszli mężowie dam z rodu siogunów Tokugawa.

AbsolwenciEdytuj

Na uniwersytecie kształcili się późniejsi laureaci Nagrody Nobla: fizycy Leo Esaki, Masatoshi Koshiba i Yoichiro Nambu oraz pisarze Yasunari Kawabata i Kenzaburō Ōe. Na tej uczelni studiowali również Hideo Itokawa, pionier japońskiego programu kosmicznego, oraz księżna Masako i jej ojciec Hisashi Owada, który był prezesem Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.

UwagiEdytuj

  1. W 2013 przyjęto jako skróconą formę nazwy uczelni w języki angielskim: UTokyo

PrzypisyEdytuj

  1. Uniwersytety świata (2010). Encyklopedia PWN. [dostęp 2014-08-18].
  2. QS World University Rankings, topuniversities.com

Linki zewnętrzneEdytuj