Otwórz menu główne

Uniwersytet w Belgradzie, Uniwersytet Belgradzki (serb. Универзитет у Београду) – uczelnia w Belgradzie, największy i najważniejszy uniwersytet Republiki Serbii, założony w 1808 roku[1], jako działająca od tego roku w Belgradzie Szkoła Wielka (serb. Велика школа). Obecnie ma 31 wydziałów i ponad 90 tys. studentów. Jest najbardziej cenioną i dofinansowaną instytucją naukowo-badawczą w Serbii. Prowadzi badania naukowe we wszystkich dziedzinach nauki. Biblioteka Uniwersytecka im. Svetozara Markovića jest jedyną Carnegie biblioteką w Europie Środkowej i Wschodniej.

Uniwersytet w Belgradzie
Универзитет у Београду
Universitas Singiduniensis
University of Belgrade
Ilustracja
Data założenia 1808
Typ uniwersytet
Państwo  Serbia
Adres Belgrad
Liczba pracowników 7384
Liczba studentów 89 827
Rektor prof. dr Vladimir Bumbaširević
Członkostwo EUA, Socrates-Erasmus, DAAD
Położenie na mapie Serbii
Mapa lokalizacyjna Serbii
Uniwersytet w Belgradzie
Uniwersytet w Belgradzie
Ziemia44°49′06,39″N 20°27′26,72″E/44,818442 20,457422
Strona internetowa

WydziałyEdytuj

  • Wydział Architektury
  • Wydział Bezpieczeństwa
  • Wydział Biologii
  • Wydział Budownictwa
  • Wydział Chemii
  • Wydział Chemii Fizycznej
  • Wydział Edukacji
  • Wydział Ekonomiczny
  • Wydział Elektrotechniki
  • Wydział Farmaceutyczny
  • Wydział Filologiczny
  • Wydział Filozofii
  • Wydział Fizyki
  • Wydział Geografii
  • Wydział Górnictwa i Geologii
  • Wydział Inżynierii Mechanicznej
  • Wydział Inżynierii Ruchu
  • Wydział Leśnictwa
  • Wydział Matematyki
  • Wydział Medyczny
  • Wydział Medycyny Weterynaryjnej
  • Wydział Nauk Organizacyjnych
  • Wydział Pedagogiki Specjalnej i Resocjalizacji
  • Wydział Politologii
  • Wydział Prawa
  • Wydział Rolnictwa
  • Wydział Sportu i Wychowania Fizycznego
  • Wydział Stomatologii
  • Wydział Techniczny (w Borze)
  • Wydział Technologii Hutniczych
  • Wydział Teologii Prawosławnej

Język polskiEdytuj

Studia polonistyczne na Uniwersytecie w Belgradzie rozpoczęty się w 1895, wraz z przybyciem prof. Radovana Košuticia. Jednak już w latach 60. XIX wieku na wykładach slawisty Djury Daničić słuchacze mogli zdobywać podstawową wiedzę z języka polskiego. Po II wojnie światowej język ten wykłada się jako przedmiot główny[2].

AbsolwenciEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Uniwersytetu Belgradzkiego.
Z tym tematem związana jest kategoria: Wykładowcy Uniwersytetu Belgradzkiego.

Wśród absolwentów znajdują się prezydenci Serbii Boris Tadić i Ivan Stambolić, pierwszy prezydent Macedonii Kiro Gligorov, pierwszy prezydent Czarnogóry Filip Vujanović, prezydent Słowenii Danilo Türk, serbscy premierzy Zoran Đinđić, Vojislav Koštunica, Mirko Cvetković, Ivica Dačić, przewodniczący Zgromadzenia Ogólnego ONZ Srgjan Kerim i Lazar Mojsov, przywódcy religijni Ireneusz (patriarcha Serbii) i Jan z Szanghaju i San Francisco, serbski minister spraw zagranicznych Vuk Drašković, słoweński ekonomista Mitja Gaspari, serbski polityk Dimitrije Tucović. Studiowali tu znani pisarze: Miloš Crnjanski, Meša Selimović, Desanka Maksimović, Danilo Kiš, Branislav Nušić, Branko Ćopić, David Albahari oraz Abdul Rahman Munif. Jedna z absolwentek, Biserka Rajčić, w czasie obrad II Światowego Kongresu Tłumaczy Literatury Polskiej w Krakowie (w 2009) została laureatką nagrody „Transatlantyk”, przyznawanej najwybitniejszym tłumaczom literatury polskiej[3].

Zobacz teżEdytuj

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj