Uriarodzaj ptaka z podrodziny alk (Alcinae) w rodzinie alk (Alcidae).

Uria[1]
Brisson, 1760[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – nurzyk polarny (U. lomvia)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

siewkowe

Podrząd

mewowce

Parvordo

Larida

Nadrodzina

Alcoidea

Rodzina

alki

Podrodzina

alki

Rodzaj

Uria

Typ nomenklatoryczny

Colymbus aalge Pontoppidan, 1763

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekscie

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Ameryce Północnej[6].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 38–43 cm, rozpiętość skrzydeł 64–73 cm; masa ciała 810–1080 g[6].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Cataractes: łac. cataractes „nieznany żarłoczny ptak morski”, od gr. καταρακτης kataraktēs lub καταρρακτης katarrhaktēs „nieznany drapieżny ptak morski” (ale z pewnością ani alka ani pingwin)[7]. Gatunek typowy: Alca lomvia Linnaeus, 1758.
  • Uria: gr. ουρια ouria „rodzaj wodnego ptaka” wspomniany przez Atenajosa[7].
  • Mergus: łac. mergus „rodzaj ptaka wodnego”, dalej niezidentyfikowanego, wspomnianego przez Pliniusza, Terencjusza Warrona i Horacego, od mergere „zanurzyć się”[7]. Gatunek typowy: Alca lomvia Linnaeus, 1758; młodszy homonim Mergus Linnaeus, 1758 (Anatidae).
  • Lomvia: epitet gatunkowy Alca lomvia Linnaeus, 1758; szwedzka dialektalna nazwa Lomvia dla nurzyka zwyczajnego, od staronorweskiej nazwy Langve lub Langivia dla nurzyka[7]. Gatunek typowy: Alca lomvia Linnaeus, 1758.

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:

PrzypisyEdytuj

  1. Uria, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés, a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 6. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 70. (fr. • łac.).
  3. P.H.G. Moehring: Geslachten der vogelen. Amsteldam: Pieter Meijer, 1758, s. 5, 56. (niderl.).
  4. M. Tunstall: Ornithologia Britannica. London: Author by J. Dixwell, 1771, s. [3]. (fr.).
  5. J.F. von Brandt. Rapport sur une monographie de la famille des Alcadées. „Bulletin Scientifique de l’Académie Impériale des Sciences de St. Pétersbourg”. 2, s. 345, 1837. (fr.). 
  6. a b D.N. Nettleship: Family Alcidae (Auks). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 709–710. ISBN 84-87334-20-2. (ang.).
  7. a b c d Etymologia za: The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World [online], S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
  8. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Alcinae Leach, 1820 - alki (Wersja: 2015-10-31). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-01-14].