Otwórz menu główne

Urus (zm. 1377) – chan Złotej Ordy 1374–1375 oraz Białej Ordy 1361-1375.

Urus
chan Białej Ordy
Okres od 1361
do 1375
chan Złotej Ordy
Okres od 1374
do 1375
Dane biograficzne
Data śmierci 1377

Był chanem wschodniej części Złotej Ordy - Białej Ordy. Zajmowała ona dorzecze rzeki Syr-daria oraz stepy na północny wschód od Morza Aralskiego, do rzek Iszym i Sari-Su. Na krótko przejął władzę w Złotej Ordzie w okresie zamieszek. Należał prawdopodobnie to synów Ordu. Wypowiedział wojnę Tamerlanowi żądając ekstradycji swojego bratanka o imieniu Tuktatija, który wcześniej próbował go obalić. Zginął uwięziony przez Tamerlana. Przypisuje się mu odbudowę stolicy Białej Ordy - Sygnaku. Urus jest uważany za przodka chanów Kazachów.

BibliografiaEdytuj

  • B. Grekow, A. Jakubowski, Złota Orda i jej upadek, słowo wstępne i red. Ananiasz Zajączkowski, przeł. Wł. Głuchowski, Warszawa: "Książka i Wiedza" 1953.
  • Peter Jackson, Mongołowie i Zachód: podbój Azji i Europy, tajemnice najazdów na Polskę, imperium Tamerlana, przeł. Agnieszka Kozanecka, Warszawa: Bellona 2007.
  • Leszek Podhorodecki, Kulikowe Pole 1380, Warszawa: Bellona 1986.


Poprzednik
okres zamieszek
Chan Złotej Ordy
1374–1375
Następca
Tuktatija