Otwórz menu główne

Uszak skórnikowaty


Uszak skórnikowaty (Auricularia mesenterica (Dicks.) Pers.) – gatunek grzybów z rodziny uszakowatych (Auriculariaceae)[1].

Uszak skórnikowaty
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd uszakowce
Rodzina uszakowate
Rodzaj uszak
Gatunek uszak skórnikowaty
Nazwa systematyczna
Auricularia mesenterica (Dicks.) Pers.
Mycol. eur. (Erlanga) 1: 97 (1822)

Systematyka i nazewnictwoEdytuj

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Auricularia, Tremellaceae, Tremellales, Incertae sedis, Tremellomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1785 r. Persoon nadając mu nazwę Helvella mesenterica. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1822 r. James Dickson, przenosząc go do rodzaju Auricularia[1].

Synonimów naukowych ma ok. 30[2].

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 1977 r., dawniej w polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był jako uszak pospolity[3].

MorfologiaEdytuj

Galaretowaty, miękki, nieco skórzasty, suchy – twardy i chrząstkowaty, przyrośnięty płasko; brzeg ma przeważnie odstający, jasny, szarobrązowy i grubo owłosiony, od strony dolnej szaro do purpurowobrązowego; trochę fałdzisto bruzdowany i żeberkowany[4].

Występowanie i siedliskoEdytuj

W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych[5]. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech[3].

Niekiedy pokrywa duże powierzchnię przez cały rok, ale przeważnie rozwija się późną jesienią i w zimie na żywych drzewach liściastych, a po ich obumarciu przez jakiś czas rośnie dalej[4].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 212. ISBN 83-7319-976-4.
  5. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.