Otwórz menu główne

Valtteri Bottas

fiński kierowca Formuły 1

Valtteri Bottas (ur. 28 sierpnia 1989 w Villähde) – fiński kierowca wyścigowy, wicemistrz świata w sezonie 2019. Od 2013 do 2016 roku był kierowcą zespołu Williams w Formule 1. Od sezonu 2017 startuje w zespole Mercedes AMG Petronas Motorsport zastępując w nim Nico Rosberga[1].

Valtteri Bottas
Ilustracja
Valtteri Bottas podczas przedsezonowych testów Formuły 1 na torze Barcelona-Catalunya (2019)
Państwo  Finlandia
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1989
Villähde
Sezon 2019
Seria Formuła 1
Zespół Mercedes AMG Petronas Motorsport
Samochód Mercedes AMG F1 W10 EQ Power+
Nr startowy 77
Partnerzy Lewis Hamilton
Sukcesy

2008: Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 (mistrz)
2008: Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 (mistrz)
2009–2010: Masters at Zolder (zwycięzca)
2011: Seria GP3 (mistrz)

Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

KartingEdytuj

Fin karierę rozpoczął w 2001 roku, od startów w kartingu. Osiągnął w nim wiele sukcesów, m.in. trzykrotne mistrzostwo swojego kraju oraz mistrzostwo świata[2].

Formuła RenaultEdytuj

Po zakończeniu kariery kartingowej, postanowił rozpocząć poważną karierę wyścigową, debiutując w roku 2007, w Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault. W pierwszym sezonie startów został sklasyfikowany na 3. miejscu (wygrał dwa wyścigi)[potrzebny przypis].

Poza tym zaangażował się w zimowy cykl Brytyjskiej Formuły Renault, gdzie wygrał trzy z czterech rozegranych wyścigów. Nie zdobył jednak mistrzostwa, ze względu na brak licencji (przez to też nie był liczony do generalnej klasyfikacji)[potrzebny przypis].

W sezonie 2008 kontynuował starty w tej serii oraz zaangażował się w europejski cykl. W obu okazał się najlepszy, przy czym tę pierwszą zdominował (wygrał dwanaście z szesnastu wyścigów), natomiast w drugiej stoczył zacięty pojedynek z Australijczykiem Danielem Ricciardo (odniósł pięć zwycięstw)[potrzebny przypis].

Formuła 3Edytuj

 
Valtteri Bottas w Formula 3 Euro Series na torze Hockenheimring (2010)

W 2009 roku awansował do Europejskiej Formuły 3, w której startował w barwach francuskiej ekipy ART Grand Prix. Debiutancki sezon zakończył na bardzo wysokim 3. miejscu. W przekroju całego sezonu rzadko jednak dorównywał bardziej doświadczonemu team-partnerowi Bianchiemu, a w wyniku wielu kolizji i błędów, nie zdołał wygrać ani jednego wyścigu oraz przegrał walkę o tytuł wicemistrzowski, z Niemcem Christianem Vietorisem. Zwyciężył za to w prestiżowym Masters at Zolder, który jednak nie był zaliczany do kalendarza. W ciągu roku sześciokrotnie znalazł się na drugim miejscu oraz dwukrotnie startował z pole position[potrzebny przypis].

Poza udziałem w europejskim cyklu, w ramach programu francuskiego zespołu, gościnnie wystąpił w czterech wyścigach Brytyjskiej Formuły 3 (podobnie, jak w przypadku Brytyjskiej Formuły Renault, nie był klasyfikowany do punktacji). W zaledwie jednym podejściu dojechał do mety, zajmując trzecią lokatę. Na koniec sezonu wziął udział w prestiżowym wyścigu o Grand Prix Makau. Na trudnym obiekcie Fin spisał się znacznie lepiej od Jules'a Bianchiego zarówno w kwalifikacjach, jak i wyścigu. Ostatecznie zmagania zakończył na 5. pozycji (gdyby nie problemy z bolidem pod koniec wyścigu, byłby trzeci)[potrzebny przypis].

W sezonie 2010 został liderem francuskiego zespołu i stał się głównym faworytem do zdobycia tytułu europejskiego mistrza F3. Słabe silniki Mercedesa, w porównaniu z Volkswagenem, przekreśliły jednak marzenia Bottasa. W całym sezonie ośmiokrotnie stanął na podium, z czego tylko dwa razy na najwyższym stopniu. W kwalifikacjach również nie było najlepiej. Jedyne pole position uzyskał na niemieckim torze w Oschersleben. Ostateczne Fin ponownie został sklasyfikowany na 3. pozycji, z wyraźną jednak stratą do zdobywcy mistrzostwa – Włocha Edoarda Mortary. Jedynym pocieszeniem dla Bottasa było ponowne zwycięstwo w Masters of Formula 3[potrzebny przypis].

Seria GP3Edytuj

Na rok 2011 Fin podpisał kontrakt z zespołem Lotus ART, na starty w serii GP3. Początek sezonu nie był udany dla Bottasa i wszystko wskazywało na to, iż nie włączy się do walki o mistrzostwo. Od rundy w Niemczech protegowany Williamsa zanotował jednak znaczący progres, stając na podium w sześciu z ośmiu ostatnich wyścigów, w tym aż czterokrotnie na najwyższym stopniu. Dzięki tak świetnej serii wyszedł na prowadzenie w mistrzostwach. Mistrzostwo przypieczętował zwycięstwem w pierwszym wyścigu, na włoskiej Monzie[potrzebny przypis].

Formuła 1Edytuj

 
Valtteri Bottas podczas Grand Prix Malezji w bolidzie Williams FW34 (2012)

Od sezonu 2010 Valtteri Bottas był kierowcą testowym zespołu Williams w Formule 1[3].

28 listopada 2012 roku, zespół Williams poinformował, że Valtteri Bottas będzie ich kierowcą w sezonie 2013[4]. Podczas Grand Prix Kanady Bottas w deszczowych warunkach ukończył kwalifikacje na trzeciej pozycji[5], a w wyścigu uplasował się na 14 miejscu. Podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych zajął ósme miejsce. Cztery punkty dały mu siedemnaste miejsce w klasyfikacji generalnej[6].

11 listopada 2013 Williams potwierdził, że w nadchodzącym sezonie będzie kontynuował współpracę z Bottasem, a drugim kierowcą zostanie Felipe Massa, który zastąpi Pastora Maldonado[7]. W sezonie 2014 Bottas sześciokrotnie ukończył wyścig na podium (dwa razy na drugim i cztery razy trzecim miejscu) i raz osiągając najszybsze okrążenie, nie kończąc tylko Grand Prix Monako. Sezon skończył na czwartym miejscu zdobywając 186 punktów[8].

W rozpoczynającym sezon 2015 Grand Prix Australii z powodu kontuzji pleców musiał wycofać się z wyścigu. W trakcie sezonu zdobywał punkty, stanął dwukrotnie na podium: w Grand Prix Kanady i Grand Prix Meksyku na trzecim miejscu i czterokrotnie nie zdobywał punktów. Ostatecznie zakończył mistrzostwa na piątym miejscu z 136 zdobytymi punktami[9].

W sezonie 2016 Bottas raz ukończył wyścig na podium – w Grand Prix Kanady, gdzie był trzeci. Sześciokrotnie kończył wyścigi bez punktów i dwukrotnie nie dojeżdżał do mety. Ostatecznie zdobył 85 punktów, co w rezultacie dało mu ósme miejsce w klasyfikacji generalnej[10].

 
Valtteri Bottas podczas testów przedsezonowych w bolidzie Mercedes AMG F1 W08 EQ Power+ (2017)

Na sezon 2017 po zakończeniu kariery przez Nico Rosberga został nowym kierowcą zespołu Mercedes[1]. 15 kwietnia podczas Grand Prix Bahrajnu Bottas zdobył swoje pierwsze pole position w karierze. W następnym wyścigu w Rosji Fin odniósł swoje pierwsze zwycięstwo[potrzebny przypis].

Życie prywatneEdytuj

Bottas prywatnie jest związany z fińską pływaczką olimpijską, Emilią Pikkarainen, z którą wziął ślub w 2016 roku[11].

WynikiEdytuj

Stan: 13 października 2019

Formuła 1Edytuj

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2013 Williams F1 Williams FW35 Renault RS27-2013, 2,4 litra, V8  
AUS
 
MAL
 
CHN
 
BHR
 
ESP
 
MON
 
KAN
 
GBR
 
DEU
 
HUN
 
BEL
 
ITA
 
SIN
 
KOR
 
JPN
 
IND
 
ABU
 
USA
 
BRA
4 17
14 11 13 14 16 12 14 12 16 NU 15 15 13 12 17 16 15 8 NU
2014 Williams Martini Racing Williams FW36 Mercedes-Benz PU106A 1.6T V6  
AUS
 
MAL
 
BHR
 
CHN
 
ESP
 
MON
 
KAN
 
AUT
 
GBR
 
DEU
 
HUN
 
BEL
 
ITA
 
SIN
 
JPN
 
RUS
 
USA
 
BRA
 
ABU
186 4
5 8 8 7 5 NU 7 3 2 2 8 3 4 11 6 3 5 10 3
2015 Williams Martini Racing Williams FW37 Mercedes-Benz PU106A 1.6T V6  
AUS
 
MAL
 
CHN
 
BHR
 
ESP
 
MON
 
KAN
 
AUT
 
GBR
 
HUN
 
BEL
 
ITA
 
SIN
 
JPN
 
RUS
 
USA
 
MEX
 
BRA
 
ABU
136 5
INJ 5 6 4 4 14 3 5 5 14 9 4 5 5 12 NU 3 5 13
2016 Williams Martini Racing Williams FW38 Mercedes-Benz PU106A 1.6T V6                                           85 8
8 9 10 4 5 12 3 6 9 14 9 9 8 6 NU 5 10 16 8 11 NU
2017 Mercedes AMG Petronas Merceses AMG F1 W08 EQ Power+ Mercedes-Benz PU106A 1.6T V6  
AUS
 
CHN
 
BHR
 
RUS
 
ESP
 
MON
 
KAN
 
AZE
 
AUT
 
GBR
 
HUN
 
BEL
 
ITA
 
SGP
 
MAL
 
JPN
 
USA
 
MEX
 
BRA
 
ABU
280 3
3 6 3 1 NU 4 2 2 1 2 3 5 2 3 5 4 5 2 2 1
2018 Mercedes AMG Petronas Mercedes AMG F1 W09 EQ Power+ Mercedes M09 EQ Power+ 1.6T V6  

AUS

 

BHR

 

CHN

 

AZE

 

ESP

 

MON

 

KAN

 

FRA

 AUT  GBR  DEU  HUN  BEL  ITA  SGP  RUS  JPN  USA  MEX  BRA  ABU 247 5
8 2 2 NU 2 5 2 7 NU 4 2 5 4 3 4 2 2 5 5 5 5
2019 Mercedes AMG Petronas Mercedes AMG F1 W10 EQ Power+ Mercedes M10 EQ Power+ 1.6T V6  

AUS

 

BHR

 

CHN

 

AZE

 

ESP

 

MON

 

KAN

 

FRA

 AUT  GBR  DEU  HUN  BEL  ITA  SGP  RUS  JPN  USA  MEX  BRA  ABU 274* 2*
1 2 2 1 2 3 4 2 3 2 NU 8 3 2 5 2 1

GP3Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2011 Lotus ART  
TUR
 
TUR
 
ESP
 
ESP
 
VAL
 
VAL
 
GBR
 
GBR
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
62 1
4 8 10 7 7 3 15 12 3 1 1 2 1 19 1 17

PodsumowanieEdytuj

Sezon Seria Zespół Wyścigi PP Zwycięstwa Punkty Pozycja
2007 Formuła Renault 2.0 NEC Koiranen Bros. Motorsport 16 2 2 279 3
Brytyjska Formuła Renault (zimowy cykl) AKA Cobra 4 0 3 0 NS†
2008 Europejska Formuła Renault Motopark Academy 14 7 5 139 1
Formuła Renault 2.0 NEC 14 13 12 365 1
2009 Formuła 3 Euroseries ART Grand Prix 20 2 0 62 3
Brytyjska Formuła 3 4 0 0 0 NS†
Masters of Formuła 3 1 1 1 N/A 1
Grand Prix Makau 1 0 0 N/A 5
2010 Formuła 3 Euroseries ART Grand Prix 18 1 2 74 3
Masters of Formuła 3 1 0 1 N/A 1
2011 Seria GP3 Lotus ART 16 1 4 62 1

† – Bottas nie był liczony do klasyfikacji.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Andrzej Prochota, Skład Mercedesa kompletny! Valtteri Bottas następcą Nico Rosberga, sportowefakty.wp.pl, 16 stycznia 2017 [dostęp 2019-06-23] (pol.).
  2. About » V A L T T E R I B O T T A S, valtteribottas.com [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  3. Marek Roczniak, Valtteri Bottas oficjalnym kierowcą testowym Williamsa, f1wm.pl, 29 stycznia 2010 [dostęp 2019-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-24] (pol.).
  4. Marcin Malinowski, Bottas i Maldonado kierowcami Williamsa na sezon 2013, racing.com.pl, 28 listopada 2012 [dostęp 2019-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] (pol.).
  5. Matt Beer, Canadian GP: Vettel claims pole in rain-hit session, autosport.com, 8 czerwca 2013 [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  6. 2013 Driver Standings, formula1.com [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  7. Andrew Benson, Felipe Massa joins Williams for 2014 to replace Pastor Maldonado, bbc.com, 11 listopada 2013 [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  8. 2014 Driver Standings, formula1.com [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  9. 2015 Driver Standings, formula1.com [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  10. 2016 Driver Standings, formula1.com [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  11. Mari Pudas, Urheilijahäät! Emilia Pikkarainen ja Valtteri Bottas menevät lauantaina naimisiin, iltalehti.fi, 9 września 2016 [dostęp 2019-06-23] (fiń.).

Linki zewnętrzneEdytuj