Valtteri Bottas

fiński kierowca wyścigowy

Valtteri Bottas (ur. 28 sierpnia 1989 w Nastolii) – fiński kierowca wyścigowy, startujący w Formule 1. Dwukrotny wicemistrz tej serii w sezonach 2019 i 2020.

Valtteri Bottas
Ilustracja
Valtteri Bottas (2019)
Państwo  Finlandia
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1989
Nastola
Sezon 2021
Seria Formuła 1
Zespół Mercedes AMG Petronas Motorsport
Samochód Mercedes-AMG F1 W12 E Performance
Nr startowy 77
Partnerzy Lewis Hamilton
Sukcesy

2007: Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 (II wicemistrz)
2008: Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 (mistrz)
2008: Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 (mistrz)
2009, 2010: Masters at Zolder (zwycięzca)
2009, 2010: Formuła 3 Euro Series (II wicemistrz)
2010: Grand Prix Makau (3. miejsce)
2011: Seria GP3 (mistrz)
2017: Formuła 1 (II wicemistrz)
2019: Formuła 1 (wicemistrz)
2020: Formuła 1 (wicemistrz)

Strona internetowa

Fin karierę rozpoczął w 2001 roku, od startów w kartingu. Osiągnął w nim wiele sukcesów, m.in. trzykrotne mistrzostwo swojego kraju oraz mistrzostwo świata[1].

Formuła RenaultEdytuj

Po zakończeniu kariery kartingowej, postanowił rozpocząć poważną karierę wyścigową, debiutując w roku 2007, w Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault. W pierwszym sezonie startów został sklasyfikowany na 3. miejscu (wygrał dwa wyścigi)[potrzebny przypis].

Poza tym zaangażował się w zimowy cykl Brytyjskiej Formuły Renault, gdzie wygrał trzy z czterech rozegranych wyścigów. Nie zdobył jednak mistrzostwa, ze względu na brak licencji (przez to też nie był liczony do generalnej klasyfikacji)[potrzebny przypis].

W sezonie 2008 kontynuował starty w tej serii oraz zaangażował się w europejski cykl. W obu okazał się najlepszy, przy czym tę pierwszą zdominował (wygrał dwanaście z szesnastu wyścigów), natomiast w drugiej stoczył zacięty pojedynek z Australijczykiem Danielem Ricciardo (odniósł pięć zwycięstw)[potrzebny przypis].

Formuła 3Edytuj

 
Valtteri Bottas w Formula 3 Euro Series na torze Hockenheimring (2010)

W 2009 roku awansował do Europejskiej Formuły 3, w której startował w barwach francuskiej ekipy ART Grand Prix. Debiutancki sezon zakończył na bardzo wysokim 3. miejscu. W przekroju całego sezonu rzadko jednak dorównywał bardziej doświadczonemu team-partnerowi Bianchiemu, a w wyniku wielu kolizji i błędów, nie zdołał wygrać ani jednego wyścigu oraz przegrał walkę o tytuł wicemistrzowski, z Niemcem Christianem Vietorisem. Zwyciężył za to w prestiżowym Masters at Zolder, który jednak nie był zaliczany do kalendarza. W ciągu roku sześciokrotnie znalazł się na drugim miejscu oraz dwukrotnie startował z pole position[potrzebny przypis].

Poza udziałem w europejskim cyklu, w ramach programu francuskiego zespołu, gościnnie wystąpił w czterech wyścigach Brytyjskiej Formuły 3 (podobnie, jak w przypadku Brytyjskiej Formuły Renault, nie był klasyfikowany do punktacji). W zaledwie jednym podejściu dojechał do mety, zajmując trzecią lokatę. Na koniec sezonu wziął udział w prestiżowym wyścigu o Grand Prix Makau. Na trudnym obiekcie Fin spisał się znacznie lepiej od Jules'a Bianchiego zarówno w kwalifikacjach, jak i wyścigu. Ostatecznie zmagania zakończył na 5. pozycji (gdyby nie problemy z bolidem pod koniec wyścigu, byłby trzeci)[potrzebny przypis].

W sezonie 2010 został liderem francuskiego zespołu i stał się głównym faworytem do zdobycia tytułu europejskiego mistrza F3. Słabe silniki Mercedesa, w porównaniu z Volkswagenem, przekreśliły jednak marzenia Bottasa. W całym sezonie ośmiokrotnie stanął na podium, z czego tylko dwa razy na najwyższym stopniu. W kwalifikacjach również nie było najlepiej. Jedyne pole position uzyskał na niemieckim torze w Oschersleben. Ostateczne Fin ponownie został sklasyfikowany na 3. pozycji, z wyraźną jednak stratą do zdobywcy mistrzostwa – Włocha Edoarda Mortary. Jedynym pocieszeniem dla Bottasa było ponowne zwycięstwo w Masters of Formula 3[potrzebny przypis].

Seria GP3Edytuj

Na rok 2011 Fin podpisał kontrakt z zespołem Lotus ART, na starty w serii GP3. Początek sezonu nie był udany dla Bottasa i wszystko wskazywało na to, iż nie włączy się do walki o mistrzostwo. Od rundy w Niemczech protegowany Williamsa zanotował jednak znaczący progres, stając na podium w sześciu z ośmiu ostatnich wyścigów, w tym aż czterokrotnie na najwyższym stopniu. Dzięki tak świetnej serii wyszedł na prowadzenie w mistrzostwach. Mistrzostwo przypieczętował zwycięstwem w pierwszym wyścigu, na włoskiej Monzie[potrzebny przypis].

Formuła 1Edytuj

 
Valtteri Bottas podczas Grand Prix Malezji w bolidzie Williams FW34 (2012)

Od sezonu 2010 Valtteri Bottas był kierowcą testowym zespołu Williams w Formule 1[2].

28 listopada 2012 roku, zespół Williams poinformował, że Valtteri Bottas będzie ich kierowcą w sezonie 2013[3]. Podczas Grand Prix Kanady Bottas w deszczowych warunkach ukończył kwalifikacje na trzeciej pozycji[4], a w wyścigu uplasował się na 14 miejscu. Podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych zajął ósme miejsce. Cztery punkty dały mu siedemnaste miejsce w klasyfikacji generalnej[5].

11 listopada 2013 Williams potwierdził, że w nadchodzącym sezonie będzie kontynuował współpracę z Bottasem, a drugim kierowcą zostanie Felipe Massa, który zastąpi Pastora Maldonado[6]. W sezonie 2014 Bottas sześciokrotnie ukończył wyścig na podium (dwa razy na drugim i cztery razy trzecim miejscu) i raz osiągając najszybsze okrążenie, nie kończąc tylko Grand Prix Monako. Sezon skończył na czwartym miejscu zdobywając 186 punktów[7].

W rozpoczynającym sezon 2015 Grand Prix Australii z powodu kontuzji pleców musiał wycofać się z wyścigu. W trakcie sezonu zdobywał punkty, stanął dwukrotnie na podium: w Grand Prix Kanady i Grand Prix Meksyku na trzecim miejscu i czterokrotnie nie zdobywał punktów. Ostatecznie zakończył mistrzostwa na piątym miejscu z 136 zdobytymi punktami[8].

W sezonie 2016 Bottas raz ukończył wyścig na podium – w Grand Prix Kanady, gdzie był trzeci. Sześciokrotnie kończył wyścigi bez punktów i dwukrotnie nie dojeżdżał do mety. Ostatecznie zdobył 85 punktów, co w rezultacie dało mu ósme miejsce w klasyfikacji generalnej[9].

 
Valtteri Bottas podczas testów przedsezonowych w bolidzie Mercedes AMG F1 W08 EQ Power+ (2017)

Na sezon 2017 po zakończeniu kariery przez Nico Rosberga został nowym kierowcą zespołu Mercedes[10]. 15 kwietnia podczas Grand Prix Bahrajnu Bottas zdobył swoje pierwsze pole position w karierze. W następnym wyścigu w Rosji Fin odniósł swoje pierwsze zwycięstwo[potrzebny przypis].

Sezon 2019 był bardzo dobry w wykonaniu Bottasa, przynosząc mu 4 zwycięstwa, 7 razy drugie miejsce i 4 razy trzecie miejsce. Dobra dyspozycja w pozostałych zawodach i tylko 2 nieukończone wyścigi przyniosły mu pierwszy tytuł wicemistrza świata.

W sezonie 2020, ze względu na pandemię Covid-19 oraz bardzo solidną dyspozycję zespołowego partnera - Lewisa Hamiltona, zdołał wygrać tylko 2 wyścigi, 6-krotnie kończył na drugim miejscu oraz 3-krotnie był trzeci. Mimo zespołowych potknięć w kilku wyścigach, zdołał obronić tytuł wicemistrza świata, ponownie ulegając jedynie Hamiltonowi.

Życie prywatneEdytuj

Bottas prywatnie jest związany z fińską pływaczką olimpijską, Emilią Pikkarainen, z którą wziął ślub 11 września 2016 roku[11] w kościele Świętego Jana w Helsinkach.

28 listopada 2019 roku ogłosił na instagramie[12] ich separację i rozwód, powołując się na „wyzwania, jakie niesie moja kariera i sytuacja życiowa”.

Aktualnie (czerwiec 2021) jest w związku z australijską zawodniczką kolarską Tiffany Cromwell(ang.)[13]

WynikiEdytuj

Formuła 1Edytuj

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2013 Williams F1 Team Williams FW35 Renault RS27-2013 2.4L V8                                       4 17
14 11 13 14 16 12 14 12 16 NU 15 15 13 12 17 16 15 8 NU
2014 Williams Martini Racing Williams FW36 Mercedes PU106A 1.6L V6T                                       186 4
5 8 8 7 5 NU 7 3 2 2 8 3 4 11 6 3 5 10 3
2015 Williams Martini Racing Williams FW37 Mercedes PU106B 1.6L V6T                                       136 5
INJ 5 6 4 4 14 3 5 5 14 9 4 5 5 12 NU 3 5 13
2016 Williams Martini Racing Williams FW38 Mercedes PU106C 1.6L V6T                                           85 8
8 9 10 4 5 12 3 6 9 14 9 9 8 6 NU 5 10 16 8 11 NU
2017 Mercedes AMG Petronas Motorsport Mercedes AMG
F1 W08 EQ Power+
Mercedes-AMG
M08 EQ Power+ 1.6L V6T
                                        305 3
3 6 3 1 NU 4 2 2 1 2 3 5 2 3 5 4 5 2 2 1
2018 Mercedes AMG Petronas Motorsport Mercedes AMG
F1 W09 EQ Power+
Mercedes-AMG
M09 EQ Power+ 1.6L V6T
                                          247 5
8 2 2 14 2 5 2 7 NU 4 2 5 4 3 4 2 2 5 5 5 5
2019 Mercedes AMG Petronas Motorsport Mercedes AMG
F1 W10 EQ Power+
Mercedes-AMG
M10 EQ Power+ 1.6L V6T
                                          326 2
1 2 2 1 2 3 4 2 3 2 NU 8 3 2 5 2 1 3 1 NU 4
2020 Mercedes AMG Petronas Motorsport Mercedes AMG
F1 W11 EQ Performance
Mercedes-AMG
M11 EQ Performance 1.6 V6T
                                  223 2
1 2 3 11 3 3 2 5 2 1 NU 2 2 14 8 8 2
2021 Mercedes AMG Petronas Motorsport Mercedes-AMG F1 W12 E Performance Mercedes M12 E Performance 1,6T                                             177* 3*
3 NU 3 3 NU 12 4 3 2 31 NU 12 3 33 5 1

GP3Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2011 Lotus ART  
TUR
 
TUR
 
ESP
 
ESP
 
VAL
 
VAL
 
GBR
 
GBR
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
62 1
4 8 10 7 7 3 15 12 3 1 1 2 1 19 1 17

PodsumowanieEdytuj

Sezon Seria Zespół Starty P1 PP NO Podia Punkty Pozycja
2007 Formuła Renault 2.0 NEC Koiranen Bros. Motorsport 16 2 2 3 6 279 3
Brytyjska Formuła Renault (zimowy cykl) AKA Cobra 4 3 0 1 4 0 NS†
2008 Europejska Formuła Renault Motopark Academy 14 5 7 4 10 139 1
Formuła Renault 2.0 NEC 14 12 13 12 12 365 1
2009 Formuła 3 Euroseries ART Grand Prix 20 0 2 1 6 62 3
Brytyjska Formuła 3 4 0 0 0 1 0 NS†
Masters of Formuła 3 1 1 1 1 1 N/A 1
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A 5
2010 Formuła 3 Euroseries ART Grand Prix 18 2 1 4 8 74 3
Masters of Formuła 3 1 1 0 0 1 N/A 1
Grand Prix Makau Prema Powerteam 1 0 0 0 1 N/A 3
Formuła 1 AT&T Williams Kierowca testowy
2011 Seria GP3 Lotus ART 16 4 1 3 7 62 1
Brytyjska Formuła 3 Double R Racing 3 1 0 1 1 17 17
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A NC
Formuła 1 AT&T Williams Kierowca testowy
2012 Formuła 1 Williams F1 Team Kierowca testowy
2013 Formuła 1 Williams F1 Team 19 0 0 0 0 4 17
2014 Formuła 1 Williams Martini Racing 19 0 0 1 6 186 4
2015 Formuła 1 Williams Martini Racing 19 0 0 0 2 136 5
2016 Formuła 1 Williams Martini Racing 21 0 0 0 1 85 8
2017 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas Motorsport 20 3 4 2 13 305 3
2018 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas Motorsport 21 0 2 7 8 247 5
2019 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas Motorsport 21 4 5 3 15 326 2
2020 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas Motorsport 17 2 5 2 11 223 2
2021 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas F1 Team 16 1 2 3 9 177* 3*

† – Bottas nie był liczony do klasyfikacji.

* - Sezon w trakcie.

PrzypisyEdytuj

  1. About » V A L T T E R I B O T T A S, valtteribottas.com [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  2. Marek Roczniak, Valtteri Bottas oficjalnym kierowcą testowym Williamsa, f1wm.pl, 29 stycznia 2010 [dostęp 2019-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-24] (pol.).
  3. Marcin Malinowski, Bottas i Maldonado kierowcami Williamsa na sezon 2013, racing.com.pl, 28 listopada 2012 [dostęp 2019-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] (pol.).
  4. Matt Beer, Canadian GP: Vettel claims pole in rain-hit session, autosport.com, 8 czerwca 2013 [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  5. 2013 Driver Standings, formula1.com [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  6. Andrew Benson, Felipe Massa joins Williams for 2014 to replace Pastor Maldonado, bbc.com, 11 listopada 2013 [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  7. 2014 Driver Standings, formula1.com [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  8. 2015 Driver Standings, formula1.com [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  9. 2016 Driver Standings, formula1.com [dostęp 2019-06-23] (ang.).
  10. Andrzej Prochota, Skład Mercedesa kompletny! Valtteri Bottas następcą Nico Rosberga, sportowefakty.wp.pl, 16 stycznia 2017 [dostęp 2019-06-23] (pol.).
  11. Mari Pudas, Urheilijahäät! Emilia Pikkarainen ja Valtteri Bottas menevät lauantaina naimisiin, iltalehti.fi, 9 września 2016 [dostęp 2019-06-23] (fiń.).
  12. Valtteri Bottas na Instagramie: „Unfortunately I have to share you the news that the marriage between Emilia and myself has come to an end. Our ways have split because of…”, Instagram [dostęp 2020-05-20] (pol.).
  13. Tiffany Cromwell na Instagramie: „Happy Valentines Day to this amazing human being who completely understands me and always knows how to make me smile. My adventure buddy,…”, Instagram [dostęp 2020-05-20] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj