Vladimír Hirsch

Muzyk elektroniczny, muzyk industrialny, klawiszowiec, kompozytor, instrumentalista i lekarz z Czech.

Vladimír Hirsch (ur. 3 lipca 1954 w Benešovie, w Czechosłowacji, ) – czeski kompozytor i instrumentalista (instrumenty klawiszowe), prezentujący bardzo specyficzny styl charakteryzujący się kompozycjami, w których główną rolę odgrywają dźwiękowe właściwości klasycznych instrumentów, kreowane za pomocą cyfrowej technologii. Hirsch jest również liderem znanych z występów w Polsce formacji Skrol, Aghiatrias i innych (Subpop Squeeze, Tiria, Luminar Ax). Jest autorem koncepcji tzw. „zintegrowanej” formy muzycznej, łączącej współczesną muzykę klasyczną z muzyką dark ambient i industrial. Jego styl kompozytorski charakteryzuje się polimodalną architekturą i alchemiczną pracą z dźwiękiem. Od 1986 do 1996 był członkiem eksperymentalnego post-punkowego zespołu Der Marabu[1].

Kompozytor Vladimír Hirsch

Dyskografia solowa i autorskich projektówEdytuj

  • Symphony No.1, 1988-9
  • Organ Pieces, 1991
  • Casual Crime, 1998
  • Heretical Antiphony (Skrol), 1999
  • Dreams Of Awakening, 1999
  • Geometrie Nevědomí (Zygote), 2000
  • Insomnia Dei (Skrol), 2001
  • Epidaemia Vanitatis (Aghiatrias), 2002
  • Symphonies no.2 a 3, 2003
  • Regions Of Limen (Aghiatrias), 2004
  • Fragments, thèmes et images scéniques, 2005
  • Dances & Marches For The Orphan Age (Skrol), 2005
  • Sense Geometry, 2006
  • Ethos (Aghiatrias), 2006
  • Torment Of Naissance, 2007
  • Concert industriel pour orgue, 2007
  • Epidemic Mind, 2008
  • Symphony no.4 "Descent From The Cross", 2008
  • Тobruk, 2008
  • Exorcisms, 2008
  • Nonterra, 2008
  • Les scény ardentes, 2009
  • Contemplatio za nexus, 2009
  • New Laws / New Orders (Skrol), 2009
  • Graue Passion, 2009
  • Underlying Scapes, 2009
  • The Assent To Paradoxon (kolekcja dzieł), 2010
  • Cryptosynaxis, 2010
  • Endoanathymia, 2011
  • Missa Armata . Inviocationes, 2012
  • Selected Organ & Piano Works (2 discs), 2013
  • Axonal Transit (Symphony No.5), 2014
  • Horae (Organ Concerto No.2), 2015
  • Anacreontics (Subpop Squeeze), 2017
  • Scripta Soli, 2017
  • Eschaton (Skrol), 2019
  • Katagenesis, 2021[2]
  • Le Grand Jeu, 2021

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj