Vought OS2U Kingfisher

Vought OS2U Kingfisher (ang. zimorodek) – wodnosamolot rozpoznawczy (OS – „Observation-Scout”, „obserwacyjno-zwiadowczy”) produkcji amerykańskiej, używany w czasie II wojny światowej.

OS2U Kingfisher
Ilustracja
Vought OS2U Kingfisher (1944)
Dane podstawowe
Państwo

 Stany Zjednoczone

Typ

wodnosamolot rozpoznawczy, obserwacyjny i łącznikowy

Konstrukcja

metalowa

Załoga

2 osoby

Historia
Data oblotu

lipiec 1938

Lata produkcji

1940–1945

Wycofanie ze służby

1959

Dane techniczne
Napęd

1 gwiazdowy silnik tłokowy Pratt & Whitney R-985-AN2 Wasp Junior

Moc

457 KM

Wymiary
Rozpiętość

10,97 m

Długość

10,25 m

Masa
Startowa

2722 kg

Osiągi
Prędkość maks.

264 km/h

Zasięg

1858 km

Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe kal. 7,62 mm; zaczepy dla 295 kg bomb
Użytkownicy
USA, Wielka Brytania, ZSRR, Chile, Urugwaj

Był to niewielki samolot o przeciętnych osiągach, głównie z powodu lekkiego silnika o niskiej mocy. Pod samolotem zamontowany był jeden duży centralny pływak i dwa mniejsze pod skrzydłami, budowany był także w konfiguracji lądowej ze stałym podwoziem. Używany był głównie jako samolot obserwacyjny startujący z katapult na pancernikach i krążownikach.

Kingfisher był używany również do zwalczania okrętów podwodnych i jako samolot ratowniczy. Z powodu niewielkiego udźwigu jego przydatność do tych zadań była jednak bardzo ograniczona – znany jest incydent z 1942, gdy załoga OS2U uratowała trzech członków załogi samolotu B-17, który został zmuszony do wodowania na Pacyfiku. Ciężar dodatkowych trzech osób spowodował, że samolot nie mógł się oderwać od powierzchni wody i był zmuszony „dokołować” do najbliższego lądu oddalonego o 60 km.

Linki zewnętrzneEdytuj

 
Samolot Vought OS2U Kingfisher podnoszony na pokład USS „Missouri” (1944)
 
OS2U Kingfisher w locie w 1942 r.