Otwórz menu główne

Vreni Schneider

szwajcarska narciarka alpejska

Verena "Vreni" Schneider (ur. 26 listopada 1964 w Elm) – szwajcarska narciarka alpejska, pięciokrotna medalistka igrzysk olimpijskich, sześciokrotna medalistka mistrzostw świata oraz trzykrotna zdobywczyni Pucharu Świata. Jedna z najbardziej utytułowanych zawodniczek w historii tego sportu. Jedna z niewielu zawodniczek, która stawała na podium zawodów Pucharu Świata we wszystkich konkurencjach.

Vreni Schneider
Vreni Schneider
Data i miejsce urodzenia 4 lutego 1963
Elm, Szwajcaria
Klub SC Elm
Debiut w PŚ 11.12 1983, Val d'Isère
(28. miejsce – gigant)
Pierwsze punkty w PŚ 14.12 1984, Madonna di Campiglio (9. miejsce – slalom)
Pierwsze podium w PŚ 17.12 1984, Santa Caterina (1. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska olimpijskie
Złoto Calgary 1988 Gigant
Złoto Calgary 1988 Slalom
Złoto Lillehammer 1994 Slalom
Srebro Lillehammer 1994 Kombinacja
Brąz Lillehammer 1994 Gigant
Mistrzostwa świata
Złoto Crans-Montana 1987 Gigant
Złoto Vail 1989 Gigant
Złoto Saalbach 1991 Slalom
Srebro Vail 1989 Kombinacja
Srebro Vail 1989 Slalom
Brąz Saalbach 1991 Kombinacja
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1988/1989
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1993/1994
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1994/1995
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1986/1987
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1985/1986
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1990/1991
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1988/1989
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1989/1990
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1991/1992
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1992/1993
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1993/1994
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1994/1995
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1987/1988
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1985/1986
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1986/1987
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1988/1989
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1990/1991
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1994/1995
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1991/1992
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1993/1994
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1984/1985
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1987/1988
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1986/1987
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1994/1995
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1988/1989

KarieraEdytuj

W zawodach Pucharu Świata Vreni Schneider zadebiutowała 11 grudnia 1983 roku w Val d'Isère, gdzie zajęła 28. miejsce slalomie gigancie. Pierwsze punkty wywalczyła nieco ponad rok później, 14 grudnia 1984 roku w Madonna di Campiglio, zajmując dziewiąte miejsce w slalomie. Już trzy dni później pierwszy raz stanęła na podium, 17 grudnia w Santa Caterina wygrywając giganta. W zawodach tych wyprzedziła Tamarę McKinney z USA i Marię Epple z RFN. W kolejnych startach jeszcze trzykrotnie stawała na podium: 4 stycznia w Mariborze była druga, 3 marca w Vail zajęła trzecie miejsce, a 17 marca 1985 roku w Waterville Valley zwyciężyła w gigancie. W klasyfikacji generalnej sezonu 1984/1985 była dziewiąta, a w klasyfikacji giganta zajęła trzecie miejsce, za swą rodaczką, Michelą Figini i Mariną Kiehl z RFN. Na przełomie stycznia i lutego 1985 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Bormio, gdzie w gigancie uplasowała się na dwunastej pozycji.

Po raz pierwszy na podium klasyfikacji generalnej stanęła w sezonie 1985/1986. Na podium zawodów stawała siedem razy, w tym trzykrotnie zwyciężała: 6 stycznia w Mariborze, 19 stycznia w Oberstaufen i 20 marca 1986 roku w Waterville Valley była najlepsza w gigancie. Sezon ukończyła na trzecim miejscu, ulegając dwóm rodaczkom: Marii Walliser i Erice Hess. W gigancie zdobyła pierwszą w karierze Małą Kryształową Kulę, w klasyfikacji kombinacji była piąta, a w slalomie siódma. Jeszcze lepsze wyniki osiągnęła w kolejnym sezonie, w którym jedenastokrotnie plasowała się w najlepszej trójce. Odniosła przy tym sześć zwycięstw: 6 grudnia w Waterville Valley, 5 stycznia w Saalbach-Hinterglemm, 13 lutego w Megève i 22 marca w Sarajewie wygrywała giganty, a 17 grudnia w Courmayeur i 14 lutego 1987 roku w Saint-Gervais była najlepsza w slalomach. W efekcie w klasyfikacji generalnej była druga, 7 punktów za Walliser, drugie miejsce zajęła także w klasyfikacji kombinacji, a w gigancie zdobyła Małą Kryształową Kulę. Na początku 1987 roku wystąpiła także na mistrzostwach świata w Crans-Montana, gdzie zdobyła złoty medal w gigancie. Dwa dni wcześniej zajęła czwarte miejsce w supergigancie, przegrywając walkę o podium z Mateją Svet z Jugosławii o 0,25 sekundy. Czwarte miejsce zajęła również w kombinacji, tym razem w walce o brązowy medal lepsza okazała się Tamara McKinney.

Najważniejszym punktem sezonu 1987/1988 były igrzyska olimpijskie w Calgary. Starty rozpoczęła od kombinacji, w której zajmowała siódme miejsce po zjeździe. Slalomu do kombinacji jednak nie ukończyła i ostatecznie nie była klasyfikowana. Trzy dni później wystartowała w gigancie, w którym po pierwszym przejeździe była piąta, tracąc do prowadzącej Hiszpanki Blanki Fernández Ochoy 0,85 sekundy. W drugim przejeździe Szwajcarka uzyskała najlepszy czas i ostatecznie zwyciężyła, wyprzedzając Christę Kinshofer z RFN o 0,93 sekundy i Marię Walliser o 1,23 sekundy. Na tych samych igrzyskach wystartowała także w slalomie, wygrywając oba przejazdy, co dało jej drugi złoty medal. Pozostałe miejsca na podium zajęły: Mateja Svet ze stratą 1,68 sekundy i Christa Kinshofer ze stratą 1,71 sekundy. W zawodach pucharowych na podium znalazła się osiem razy, jednak tylko dwukrotnie zwyciężała: 5 stycznia w Tignes w gigancie i 24 stycznia w Bad Gastein w slalomie. Sezon zakończyła na piątym miejscu, w klasyfikacji slalomu była druga, a w gigancie trzecia.

Schneider zdominowała sezon 1988/1989, wygrywając 14 z 29 zawodów Pucharu Świata. Wygrała ty wszystkie slalomy: 16 grudnia w Altenmarkt, 20 grudnia w Courmayeur, 3 stycznia w Mariborze, 8 stycznia w Mellau, 15 stycznia w Grindelwald, 3 marca w Furano i 10 marca w Shiga Kōgen. Wygrała także sześć z siedmiu rozegranych gigantów: 28 listopada w Les Menuires, 18 grudnia w Valzoldana, 6 i 7 stycznia w Schwarzenbergu, 21 stycznia w Tignes i 8 marca w Shiga Kōgen oraz kombinację 16 grudnia w Altenmarkt. W klasyfikacji generalnej zwyciężyła z przewagą ponad 100 punktów nad Walliser i zdobyła pierwszą Kryształową Kulę. Ponadto zdobyła Małe Kryształowe Kule w klasyfikacjach slalomu i giganta, a w kombinacji była trzecia, za swą rodaczką Brigitte Oertli i Austriaczką Ulrike Maier. Rozgrywane w lutym 1989 roku mistrzostwa świata w Vail przyniosły jej trzy medale. Najpierw zdobyła srebro w kombinacji, osiągając jedenasty czas zjazdu i najlepszy czas slalomu. Na Podium rozdzieliła Tamarę McKinney i Brigitte Oertli. Drugie miejsce zajęła także w slalomie, ustępując tylko Matei Svet. Następnie zajęła 26. miejsce w supergigancie, jednak na zakończenie zwyciężyła w gigancie, wyprzedzając Francuzkę Carole Merle i Mateję Svet. W kolejnym sezonie odniosła pięć zwycięstw: 25 listopada w Park City, 6 stycznia w Piancavallo, 9 stycznia w Hinterstoder, 21 stycznia w Mariborze i 18 marca w Åre była najlepsza w slalomach. Nie wystarczyło to jednak na podium klasyfikacji generalnej PŚ, Szwajcarka zajęła tym razem szóste miejsce. Wywalczyła za to drugie z rzędu zwycięstwo w klasyfikacji slalomu.

Kolejne medale zdobyła podczas mistrzostw świata w Saalbach-Hinterglemm w 1991 roku. W kombinacji zdobyła brązowy medal, uzyskując 24. czas zjazdu i najlepszy czas slalomu. W konkurencji tej lepsze okazały się tylko Chantal Bournissen ze Szwajcarii i Austriaczka Ingrid Stöckl. Następnie zwyciężyła w slalomie, wyprzedzając Jugosłowiankę Natašę Bokal o 0,16 sekundy i Austriaczkę Ingrid Salvenmoser o 0,66 sekundy. Wystartowała również w gigancie, zajęła jednak siódmą pozycję. W zawodach pucharowych osiem razy plasowała się na podium, w tym trzy razy zwyciężała: 11 stycznia w Kranjskiej Gorze w gigancie, 11 marca w Lake Louise w slalomie oraz 17 marca w Vail, ponownie w gigancie. W klasyfikacji generalnej zajęła trzecie miejsce za Austriaczkami: Petrą Kronberger i Sabine Ginther, a w klasyfikacji giganta wywalczyła kolejną Małą Kryształową Kulę. Podobne wyniki osiągnęła w sezonie 1991/1992, w którym na podium stanęła dziewięć razy. Pięć razy stawała na najwyższym stopniu podium: 30 listopada w Lech, 18 stycznia w Mariborze i 29 lutego w Narwiku w slalomie, a 8 grudnia w Santa Caterina i 5 stycznia w Oberstaufen w gigancie. W klasyfikacji generalnej była tym razem czwarta, zwyciężyła za to w klasyfikacji slalomu, a w gigancie była druga za Carole Merle. W lutym 1992 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville, jednak nie zdobyła medali. W slalomie po pierwszym przejeździe zajmowała piąte miejsce, tracąc do prowadzącej Julie Parisien z USA 0,44 sekundy. W drugim przejeździe osiągnęła dziesiąty czas, co dało jej siódmy łączny wynik. Wystartowała także w gigancie, jednak nie ukończyła pierwszego przejazdu.

Bez medalu Schneider wróciła również z mistrzostw świata w Morioce w 1993 roku. Wystartowała tam tylko w slalomie, jednak nie ukończyła rywalizacji i nie była klasyfikowana. W Pucharze Świata na podium stawała sześć razy, z czego cztery razy wygrywała: 6 stycznia w Mariborze, 17 stycznia w Cortina d'Ampezzo, 19 marca w Vemdalen i 8 marca w Åre była najlepsza w slalomie. W klasyfikacji generalnej była szósta, a w klasyfikacji slalomu odniosła kolejne zwycięstwo.

Przez dwa kolejne sezony wygrywała w klasyfikacji generalnej. W tym czasie 27 razy stawała na podium, odnosząc łącznie jedenaście zwycięstw, wszystkie w slalomie: 28 listopada Santa Caterina i 19 grudnia 1993 roku w St. Anton am Arlberg, 9 stycznia w Altenmarkt, 23 stycznia w Mariborze, 5 lutego w Sierra Nevada, 10 marca w Mammoth Mountain, 20 marca w Vail, 27 listopada w Park City i 18 grudnia 1994 roku w Sestriere, 26 lutego w Mariborze i 19 marca 1995 roku w Bormio. W sezonie 1994/1995 wygrała także klasyfikacje giganta i slalomu, a rok wcześniej wygrała w slalomie, a w gigancie była druga za Austriaczką Anitą Wachter. W lutym 1994 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie w czterech startach wywalczyła trzy medale. Najpierw wystartowała w zjeździe, zajmując 33. miejsce. Następnie zdobyła srebrny medal w kombinacji, rozdzielając Szwedkę Pernillę Wiberg i Alenkę Dovžan ze Słowenii. Do zwycięstwa Schneider zabrakło 0,13 sekundy. Trzy dni później wywalczyła brązowy medal w gigancie, plasując się 2 sekundy za Włoszką Deborą Compagnoni i 0,78 sekundy za Niemką Martiną Ertl. W swoim ostatnim starcie wzięła udział w slalomie, w którym po pierwszym przejeździe była piąta, tracąc 0,68 sekundy do Słowenki, Katji Koren. W drugim przejeździe była najlepsza i ostatecznie zwyciężyła, z przewagą 0,34 sekundy nad Austriaczką Elfi Eder i 0,60 sekundy nad Katją Koren. Tym samym została pierwszą narciarką alpejską, która zdobyła trzy złote medale i pierwszą, która zdobyła w sumie pięć medali olimpijskich[1]. W marcu 1995 roku zakończyła karierę.

Vreni Schneider odniosła łącznie 55 zwycięstw w zawodach Pucharu Świata i zajmuje trzecie miejsce na liście wszech czasów[2]. Ponadto Schneider zajmuje czwarte miejsce w klasyfikacji wszech czasów pod względem miejsc na podium (101)[3]. Jest także rekordzistką pod względem zwycięstw w klasyfikacjach końcowych giganta (4) i slalomu (6). W sezonie 1988/1989 odniosła łącznie 14 zwycięstw, co do chwili obecnej pozostaje rekordem[4]. Ponadto ustanowiła rekord zdobytych punktów w jednym sezonie z wynikiem 1656 pkt. Wynik ten został pobity przez Pernillę Wiberg w sezonie 1996/1997[5].

Schneider wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Szwajcarii, w tym dziewięć złotych: w gigancie w latach 1987, 1989, 1991 i 1994 oraz slalomie w latach 1988, 1989, 1993, 1994 i 1995. W latach 1988, 1989, 1991, 1994 i 1995 otrzymywała tytuł najlepszej sportsmenki Szwajcarii[6]. W latach 1994-1995 otrzymywała nagrodę Skieur d’Or, przyznawaną przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Dziennikarzy Narciarskich[7]. W 1994 roku otrzymała także tytuł sportsmenki roku na świecie oraz szwajcarskiej sportsmenki stulecia[8].

Jest mężatką, ma dwoje dzieci. Obecnie prowadzi szkołę narciarską w Elm w kantonie Glarus.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF 21 lutego 1988   Calgary Kombinacja 29,25 pkt -   Anita Wachter
1.  24 lutego 1988   Calgary Gigant 2:06,49 min - -
1.  26 lutego 1988   Calgary Slalom 1:36,69 min - -
DNF 19 lutego 1992   Albertville Gigant 2:12,74 min -   Pernilla Wiberg
7. 20 lutego 1992   Albertville Slalom 1:32,68 min +1,28 s   Petra Kronberger
33. 19 lutego 1994   Lillehammer Zjazd 1:35,93 min +3,42 s   Katja Seizinger
2.  21 lutego 1994   Lillehammer Kombinacja 3:05,16 min +0,13 s   Pernilla Wiberg
3.  24 lutego 1994   Lillehammer Gigant 2:30,97 min +2,00 s   Deborah Compagnoni
1.  26 lutego 1994   Lillehammer Slalom 1:56,01 min - -

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
12. 6 lutego 1985   Bormio Gigant 2:18,53 min +2,29 s   Diann Roffe
4. 30 stycznia 1987   Crans-Montana Kombinacja 15,32 pkt +21,17 pkt   Erika Hess
4. 3 lutego 1987   Crans-Montana Supergigant 1:19,17 min +1,08 s   Maria Walliser
1.  5 lutego 1987   Crans-Montana Gigant 2:21,22 min - -
DNF 7 lutego 1987   Crans-Montana Slalom 1:33,30 min -   Erika Hess
2.  2 lutego 1989   Vail Kombinacja 5,65 pkt +20,98 pkt   Tamara McKinney
2.  7 lutego 1989   Vail Slalom 1:30,88 min +0,61 s   Mateja Svet
26. 8 lutego 1989   Vail Supergigant 1:19,46 min +3,04 s   Ulrike Maier
1.  11 lutego 1989   Vail Gigant 2:29,37 min - -
3.  31 stycznia 1991   Saalbach Kombinacja 26,45 pkt +15,68 pkt   Chantal Bournissen
1.  1 lutego 1991   Saalbach Slalom 1:25,90 min - -
7. 2 lutego 1991   Saalbach Gigant 2:07,45 min +1,25 s   Pernilla Wiberg
DNF 9 lutego 1993   Morioka Slalom 1:27,66 min -   Karin Buder

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Zwycięstwa w zawodach Pucharu ŚwiataEdytuj

  1.   Santa Caterina17 grudnia 1984 (gigant)
  2.   Waterville Valley17 marca 1985 (gigant)
  3.   Maribor6 stycznia 1986 (gigant)
  4.   Oberstaufen19 stycznia 1986 (gigant)
  5.   Waterville Valley20 marca 1986 (gigant)
  6.   Waterville Valley6 grudnia 1986 (gigant)
  7.   Courmayeur17 grudnia 1986 (slalom)
  8.   Saalbach5 stycznia 1987 (gigant)
  9.   Megève13 lutego 1987 (gigant)
  10.   Saint-Gervais14 lutego 1987 (slalom)
  11.   Sarajewo22 marca 1987 (gigant)
  12.   Tignes5 stycznia 1988 (gigant)
  13.   Bad Gastein24 stycznia 1988 (slalom)
  14.   Les Menuires28 listopada 1988 (gigant)
  15.   Altenmarkt16 grudnia 1988 (slalom)
  16.   Altenmarkt16 grudnia 1988 (kombinacja)
  17.   Valzoldana18 grudnia 1988 (gigant)
  18.   Courmayeur20 grudnia 1988 (slalom)
  19.   Maribor3 stycznia 1989 (slalom)
  20.   Schwarzenberg6 stycznia 1989 (gigant)
  21.   Schwarzenberg7 stycznia 1989 (gigant)
  22.   Mellau8 stycznia 1989 (slalom)
  23.   Grindelwald15 stycznia 1989 (slalom)
  24.   Tignes21 stycznia 1989 (gigant)
  25.   Furano3 marca 1989 (slalom)
  26.   Shiga Kōgen8 marca 1989 (gigant)
  27.   Shiga Kōgen10 marca 1989 (slalom)
  28.   Park City25 listopada 1989 (slalom)
  29.   Piancavallo6 stycznia 1990 (slalom)
  30.   Hinterstoder9 stycznia 1990 (slalom)
  31.   Maribor21 stycznia 1990 (slalom)
  32.   Åre18 marca 1990 (slalom)
  33.   Kranjska Gora11 stycznia 1991 (gigant)
  34.   Lake Louise11 marca 1991 (slalom)
  35.   Vail17 marca 1991 (gigant)
  36.   Lech30 listopada 1991 (slalom)
  37.   Santa Caterina8 grudnia 1991 (gigant)
  38.   Oberstaufen5 stycznia 1992 (gigant)
  39.   Maribor18 stycznia 1992 (slalom)
  40.   Narwik29 lutego 1992 (slalom)
  41.   Maribor6 stycznia 1993 (slalom)
  42.   Cortina d'Ampezzo17 stycznia 1993 (slalom)
  43.   Vemdalen19 marca 1993 (slalom)
  44.   Åre28 marca 1993 (slalom)
  45.   Santa Caterina28 listopada 1993 (slalom)
  46.   St. Anton am Arlberg19 grudnia 1993 (slalom)
  47.   Altenmarkt9 stycznia 1994 (slalom)
  48.   Maribor23 stycznia 1994 (slalom)
  49.   Sierra Nevada5 lutego 1994 (slalom)
  50.   Mammoth Mountain10 marca 1994 (slalom)
  51.   Vail20 marca 1994 (slalom)
  52.   Park City27 listopada 1994 (slalom)
  53.   Sestriere18 grudnia 1994 (slalom)
  54.   Maribor26 lutego 1995 (slalom)
  55.   Bormio19 marca 1995 (slalom)

Pozostałe miejsca na podiumEdytuj

  1.   Maribor4 stycznia 1985 (gigant) – 2. miejsce
  2.   Vail3 marca 1985 (gigant) – 3. miejsce
  3.   Bad Gastein12 stycznia 1986 (slalom) – 3. miejsce
  4.   Puy St. Vincent17 stycznia 1986 (supergigant) – 3. miejsce
  5.   Oberstaufen20 stycznia 1986 (gigant) – 2. miejsce
  6.   Bromont22 marca 1986 (gigant) – 3. miejsce
  7.   Park City29 listopada 1986 (gigant) – 3. miejsce
  8.   Val d'Isère14 grudnia 1986 (supergigant) – 3. miejsce
  9.   Maribor4 stycznia 1987 (slalom) – 2. miejsce
  10.   Mellau11 stycznia 1987 (kombinacja) – 2. miejsce
  11.   Bischofswiesen18 stycznia 1987 (gigant) – 2. miejsce
  12.   Sestriere26 listopada 1987 (slalom) – 3. miejsce
  13.   Piancavallo20 grudnia 1987 (gigant) – 2. miejsce
  14.   Saas-Fee18 stycznia 1988 (slalom) – 2. miejsce
  15.   Bad Gastein24 stycznia 1988 (kombinacja) – 2. miejsce
  16.   Kranjska Gora30 stycznia 1988 (gigant) – 2. miejsce
  17.   Kranjska Gora31 stycznia 1988 (slalom) – 2. miejsce
  18.   Furano4 marca 1989 (gigant) – 3. miejsce
  19.   Vail3 grudnia 1989 (gigant) – 3. miejsce
  20.   Valzoldana1 grudnia 1990 (gigant) – 2. miejsce
  21.   Morzine22 grudnia 1990 (slalom) – 3. miejsce
  22.   Zwiesel10 lutego 1991 (gigant) – 3. miejsce
  23.   Lake Louise10 marca 1991 (gigant) – 2. miejsce
  24.   Waterville Valley20 marca 1991 (slalom) – 2. miejsce
  25.   Lech1 grudnia 1991 (slalom) – 2. miejsce
  26.   Hinterstoder14 stycznia 1992 (slalom) – 2. miejsce
  27.   Hinterstoder15 stycznia 1992 (gigant) – 3. miejsce
  28.   Piancavallo20 stycznia 1992 (gigant) – 2. miejsce
  29.   Park City28 listopada 1992 (gigant) – 3. miejsce
  30.   Maribor5 stycznia 1993 (gigant) – 3. miejsce
  31.   Santa Caterina26 listopada 1993 (gigant) – 2. miejsce
  32.   Veysonnaz11 grudnia 1993 (gigant) – 3. miejsce
  33.   Morzine6 stycznia 1994 (slalom) – 2. miejsce
  34.   Maribor21 stycznia 1994 (gigant) – 2. miejsce
  35.   Maribor22 stycznia 1994 (slalom) – 2. miejsce
  36.   Sierra Nevada5 lutego 1994 (kombinacja) – 2. miejsce
  37.   Vail16 marca 1994 (zjazd) – 3. miejsce
  38.   Vail19 marca 1994 (gigant) – 2. miejsce
  39.   Park City26 listopada 1994 (gigant) – 3. miejsce
  40.   Vail4 grudnia 1994 (gigant) – 2. miejsce
  41.   Meribel30 grudnia 1994 (slalom) – 2. miejsce
  42.   Haus8 stycznia 1995 (gigant) – 3. miejsce
  43.   Cortina d'Ampezzo23 stycznia 1995 (gigant) – 2. miejsce
  44.   Åre18 lutego 1995 (gigant) – 2. miejsce
  45.   Lenzerheide12 marca 1995 (slalom) – 2. miejsce
  46.   Lenzerheide12 marca 1995 (kombinacja) – 2. miejsce

Statystyka miejsc na podiumEdytuj

Sezon 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce   Razem  
1984/1985 2 1 1 4
1985/1986 3 1 3 7
1986/1987 6 3 2 11
1987/1988 2 5 1 8
1988/1989 14 - 1 15
1989/1990 5 - 1 6
1990/1991 3 3 2 8
1991/1992 5 3 1 9
1992/1993 4 - 2 6
1993/1994 7 6 2 15
1994/1995 4 6 2 12
suma 55 28 18 101

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj