Węglik boru

związek chemiczny

Węglik boru (borokarbid), B4C – organiczny związek chemiczny z grupy węglików, zbudowany z węgla i boru. Jest to czarny, krystaliczny, bardzo twardy materiał (ok. 9,5 w skali Mohsa). Otrzymywany jest przez redukcję tlenku boru w piecu lukowym. Znajduje zastosowanie w szlifiernictwie, gdzie zastępuje diament. Wykonuje się też z niego pręty kontrolne do reaktorów jądrowych, np. typu RBMK[2].

Węglik boru
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

B4C

Masa molowa

55,25 g/mol

Wygląd

ciemnoszary albo czarny proszek

Identyfikacja
PubChem

123279

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Jest niezwykle odporny chemicznie, z chlorem i tlenem reaguje dopiero w temperaturze powyżej 1000 °C[potrzebny przypis].

W 1943 roku Clark i Hoard ustalili, że elementami strukturalnymi w węgliku boru są proste łańcuchy utworzone z trzech atomów węgla oraz grupy złożone z dwunastu atomów boru ułożonych w narożach niemal regularnego dwudziestościanu[potrzebny przypis].

PrzypisyEdytuj

  1. a b David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-53, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
  2. RBMK Reactors. World Nuclear Association. [dostęp 2016-04-28].