Otwórz menu główne
Longinus przebijający włócznią bok zmarłego na krzyżu Jezusa Chrystusa
Święta i Niosąca Krzyż Lanca Cesarska
Włócznia Przeznaczenia z Bazyliki Świętego Piotra na Watykanie

Włócznia Przeznaczenia, również Włócznia Lucjana[1] – według tradycji chrześcijańskiej włócznia, którą rzymski legionista Kasjusz, który po nawróceniu i przyjęciu chrztu przybrał imię Longin (w innych przekazach „Lucjan”)[1], przebił ciało Jezusa Chrystusa przed jego zdjęciem z krzyża.

Włócznia Przeznaczenia jest uważana za relikwię Męki Pańskiej.

RelikwieEdytuj

Współcześnie na świecie za relikwię Włóczni Przeznaczenia uznawanych jest kilka przedmiotów:

Pierwotnie włócznia ta miała być przechowywana w Jerozolimie, skąd w VII wieku została przeniesiona do Konstantynopola. W XIII wieku fragment włóczni kupił od cesarza łacińskiego, król Francji Ludwik IX Święty i umieścił w Sainte-Chapelle. Paryska relikwia miała zaginąć podczas rewolucji francuskiej. W 1492 roku sułtan turecki podarował drugą część lancy papieżowi Innocentemu VIII, którą umieszczono w bazylice na Watykanie.

Według tradycji włócznia ta została odnaleziona przez Piotra Bartłomieja, uczestnika I krucjaty w kościele św. Piotra w Antiochii. Za jej sprawą miał się dokonać cud i zwycięstwo chrześcijan nad muzułmanami pod murami oblężonego miasta. Obecnie grot włóczni przechowywany jest w złotym relikwiarzu w skarbcu katedralnym w Eczmiadzynie.

Włócznia ta jest prawdopodobnie kopią grotu przechowywanego w skarbcu katedralnym w Eczmiadzynie. Od XVIII wieku jest w posiadaniu dominikanów z Izmiru.

Według tradycji chrześcijańskiej w III wieku miała należeć do rzymskiego centuriona Maurycego. W jej grocie umieszczony jest gwóźdź uznawany za relikwię Męki Pańskiej. Od X wieku włócznia ta była atrybutem władzy cesarzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Od XIII wieku była czczona w Kościele katolickim jako relikwia Męki Pańskiej. Aktualnie jest przechowywana wraz z insygniami cesarskimi w Wiedniu.

Kopia Świętej Lancy Cesarskiej podarowana Bolesławowi I Chrobremu przez Ottona III w 1000 roku. Od XI wieku była czczona jako relikwia w katedrze wawelskiej. Obecnie przechowywana jest w muzeum katedralnym w Krakowie.

Włócznia jako temat literackiEdytuj

Włócznia przeznaczenia występuje jako główny temat powieści Craiga Smitha „Włócznia przeznaczenia” oraz „W poszukiwaniu króla” Davida C. Downinga.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jan Kochel: Ewangeliczni świadkowie Męki i Śmierci Jezusa. opoka.org.pl. [dostęp 10 czerwca 2009].

BibliografiaEdytuj

  • Trevor Ravenscroft: Die heilige Lanze. Der Speer von Golgatha; Universitas Verlag, Neuaufl. (November 2000), ​ISBN 3-8004-1166-0

Linki zewnętrzneEdytuj