Władimir Mieszczeriakow

Władimir Mieszczeriakow, Vladimir Meschtscheriakoff, ros. Владимир Николаевич Мещеряков (ur. 11 kwietnia?/ 23 kwietnia 1885 w Raskazowie guberni tambowskiej – zm. 1946 w Moskwie) – radziecki polityk, funkcjonariusz partyjny, urzędnik konsularny i dyplomata.

Władimir Mieszczeriakow
Владимир Мещеряков
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia?/ 23 kwietnia 1885
Raskazowo
Data i miejsce śmierci 1946
Moskwa
Konsul Generalny ZSRR w Wolnym Mieście Gdańsku
Okres od 1935
do 1937
Poprzednik Ignacy Kalina
Następca Władimir Michels

Urodził się w rodzinie zarządzającego szpitalem w Tambowie. Po ukończeniu szkoły Władymir wstąpił na Petersburski Instytut Politechniczny. W 1905 stał się członkiem partii bolszewickiej. Za działalność rewolucyjną został aresztowany i uwięziony, najpierw w „Krestach”, a następnie w twierdzy Schlisselburg, gdzie odbyła się rozprawa sądowa. W jej wyniku został skazany na stałe zesłanie na Syberię. Na zesłaniu przebywał do 1911, a następnie uciekł z kraju i udał się do Paryża. Tu spotkał się z Leninem. Po rewolucji lutowej wrócił do Piotrogrodu. Po rewolucji październikowej mianowano go sekretarzem i członkiem kolegium Ludowego Komisariatu Rolnictwa (Народный Комиссариат Земледелия РСФСР). W styczniu 1919 KC Partii mianował komisarzem Ludowego Komisariatu Rolnictwa Ukr.SSR. W 1921 Mieszczeriakow był sekretarzem Komitetu Partii guberni symbirskiej, a w 1922 mianowany zastępcą szefa Głównego Zarządu Edukacji Politycznej (Главполитпросвет – Главное управление политического просвещения) i członkiem kolegium Ludowego Komisariatu Oświaty (Народный комиссариат просвещения РСФСР).

W kolejnych latach pełnił funkcje w służbie dyplomatycznej w poselstwach we Francji (1930), Szwecji (1930) i I sekretarza poselstwa w Norwegii (1931-1935), oraz konsula generalnego w Wolnym Mieście Gdańsku (1935-1937).

Od 1937 pracował w KC Partii. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.

BibliografiaEdytuj