Władimir Sabler

Władimir Sabler (ur. 13 listopada?/25 listopada 1845 w guberni tulskiej, zm. 8 września 1929 w Twerze)[1]rosyjski prawnik i działacz polityczny, oberprokurator Świątobliwego Synodu Rządzącego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1911-1915.

Władimir Sabler
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1845
Gubernia tulska
Data i miejsce śmierci 9 września 1929
Twer
ober-prokurator Świątobiwego Synodu Rządzącego
Okres od 2 maja 1911
do 4 lipca 1915
Poprzednik Siergiej Łukianow
Następca Aleksandr Samarin

Pochodził z rodziny szlacheckiej. W 1868 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Moskiewskim, uzyskując tytuł magistra nauk prawnych, i przez pewien czas pracował na uczelni jako wykładowca (docent). W 1880 otrzymał tytuł szambelana[1]. W latach 1883-1892 kierował kancelarią Świątobliwego Synodu Rządzącego, zaś od 1892 do 1905 pracował jako doradca prawny w Świątobliwym Synodzie Rządzącym, z którego odszedł wskutek różnic zdań z oberprokuratorem Konstantinem Pobiedonoscewem[1]. Od 1896 zasiadał w senacie[1]. 6 maja 1905 wszedł do Rady Państwa jako radca tajny[1].

Od 2 maja 1911 do 5 lipca 1915 pełnił funkcję oberprokuratora Świątobliwego Synodu Rządzącego[1]. Od 1913 sekretarz stanu[1]. Reprezentował poglądy konserwatywne[2], działał w Galicyjsko-Russkim Towarzystwie Dobroczynnym[3]. Po wybuchu I wojny światowej i zajęciu Galicji przez wojska rosyjskie współorganizował struktury Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego na tym terenie[4].

Z urzędu oberprokuratora został odwołany w ramach szerszych zmian w gabinecie rządzącym, stanowiących reakcję na falę rozruchów, jakie miały miejsce w Moskwie w czerwcu 1915[5].

W 1915 oficjalnie przyjął razem z synami nazwisko żony - Diesiatowski[1].

Po rewolucji październikowej został w 1918 aresztowany w Nowoczerkassku i przewieziony pod konwojem do Moskwy. Czeka zdecydowała jednak o jego zwolnieniu. Żył w Moskwie; utrzymywał kontakty z hierarchią cerkiewną, w tym z patriarchą moskiewskim i całej Rusi Tichonem, a następnie zastępcą locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolitą Sergiuszem. Zmarł w 1929 w Twerze na zsyłce[1].


PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i Sabler Władimir Karpowicz (ros.). hrono.ru. [dostęp 2011-11-05].
  2. D. Pospielovsky, The Russian Church under the Soviet Regime 1917-1982, New York 1984, ​ISBN 0-88141-033-0​, s.186
  3. W. Osadczy: Święta Ruś. Rozwój i oddziaływanie idei prawosławia w Galicji. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2007, s. 521. ISBN 978-83-227-2672-3.
  4. W. Osadczy: Święta Ruś. Rozwój i oddziaływanie idei prawosławia w Galicji. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2007, s. 643-647. ISBN 978-83-227-2672-3.
  5. Bazylow L.: Obalenie caratu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 51.